Σάββατο

Ξεχασμένο!


Ξεχασμένο
Έτσι να σύρεται από γωνιά σε γωνιά
Σαν δέμα που δεν παραλαμβάνει κανείς
Σαν πληρωμένο συστημένο που έρχεται και φεύγει
Άγνωστος
Άγνωστος
Αλήθεια μπορεί να με ρώτησαν και μένα κάποια φορά
Δεν αναγνώρισα
Δεν τον ξέρω
Κάτι τέτοιο και η ψυχή
Δεν την αναγνωρίζω
Θυμάσαι ένα κομμάτι του θειου ρεη ;
Η τζωρτζια στο μυαλο μου;;
Κάτι τέτοιο είσαι και συ στο μυαλο μου
Που ξεφτίζει όλα τα άλλα εκεί μέσα τα ξεθωριάζει
Και μένεις εσύ
Αλλά δεν μπορώ να βρω το δρόμο για την δικιά μου τζωρτζια
Κομμάτια στο δρόμο
Όχι γλυκιά μου δεν σε βρήκα
Η ψυχή μου είναι
Θα μπορούσα να γύριζα χρόνια πίσω και να απλά να σταμάταγα σε μια από αυτές
αλλά ξέρεις
ίσως καλυτερα και από μένα ότι δεν είναι το ίδιο
και έτσι μένω να ξεριζώνω τα αγριόχορτα της ύπαρξης μου
σε ένα και μόνο φιλί σου

1 σχόλιο:

Νοσταλγος είπε...

Δεν έχεις παρά να γαμήσεις ένα σεβαστό αριθμό γυναικών
ωραίων γυναικών
και να γράψεις κάμποσα υποφερτά ερωτικά ποιήματα.
Μη σε νοιάζει για την ηλικία σου
και για τα νιόβγαλτα ταλέντα.
Πίνε απλώς περισσότερη μπύρα
μπύρα, πολλή μπύρα
και πήγαινε στον ιππόδρομο τουλάχιστον
μια φορά την εβδομάδα
και παίρνε τα
αν μπορείς.
Είναι δύσκολο να μάθεις να τα παίρνεις
όλοι οι άσχετοι είναι υποψήφιοι χασούρες.
Και μην ξεχνάς τον Μπράμς σου
και τον Μπαχ σου
και την μπύρα σου.
Μην πολυκουράζεσαι.
Να κοιμάσαι μέχρι αργά το απόγευμα.
Απόφευγε τις πιστωτικές κάρτες.
Τέλος πάντων, πλήρωνε τοις μετρητοίς.
Να θυμάσαι πως δεν υπάρχει μαλακία
σ' αυτόν τον κόσμο που να κάνει πάνω από πενήντα δολάρια
(το 1977).
Αν έχεις τη δυνατότητα ν' αγαπήσεις,
αγάπησε πρώτα τον εαυτό σου
μα έχε πάντα υπ' όψη σου την πιθανότητα
μιας ολοκληρωτικής αποτυχίας
-είτε δίκαιη είναι η αιτία της
είτε άδικη-
μια πρόωρη εμπειρία θανάτου δεν είναι
απαραίτητα κακή.
Μείνε μακριά από εκκλησίες και μπαρ και μουσεία
και να καιροφυλαχτείς
σαν αράχνη-
ο χρόνος είναι σταυρός του καθενός,
συμπεριλαμβανομένων
της αποπομπής
της αποτυχίας
της προδοσίας
όλης της σχετικής σαβούρας.
Κρατήσου με τη μπύρα.
Η μπύρα τρέφει αδιάκοπα το αίμα,
η μπύρα είναι σύντροφος πιστός.
Πάρε μια μεγάλη γραφομηχανή
και καθώς τα βήματα έρχονται και φεύγουν
κάτω απ' το παράθυρό σου
πάλεψέ την άγρια, δώσ' της να καταλάβει.
Βάρα στο ψαχνό.
Και να θυμάσαι τις παλιοκαραβάνες
που πάλεψαν γερά,
τον Χεμινγουέη, τον Σελίν, τον Ντοστογιέφσκι, τον Χάμσουν.
Αν νομίζεις πως αυτοί
δεν τρελάθηκαν
δίχως γυναίκα
δίχως φαΐ
δίχως ελπίδα
δεν είσαι ώριμος ακόμη.
Πιες περισσότερη μπύρα,
υπάρχει καιρός.
Κι αν δεν υπάρχει,
καλά είναι κι έτσι....