Σάββατο

Θέλω έναν φόβο να τρομάξει την ύπαρξη μου

στα σίγουρα χέρια
Στην όχθη 
Εκεί που δεν έρχεται η ορμή στα σίγουρα
εντάξει πόσο μπορείς να σε μισείς που δεν μπορείς να γλύψεις τα χείλια σου και  δροσιστείς 
εντάξει πόσο μπορείς να σε μισείς που δεν αντέχουν πια τα πλεμόνια σου να κολυμπάς στο αντίθετα στο ρεύμα 
πιες ένα τσίπουρο διπλα του 
  καθώς το βλέπεις να κυλαει χτυπώντας στους βράχους να αφρίζει είναι σαν παλεύεις μαζί του άσε το παρελθόν δεν είναι δικό σου λάθος 
η μέση τσάκισε
 τα δάκτυλα γυραν  πάνω απ την γόπα
  τα χείλια κόλησαν στο γυαλί 
μην το παλεύεις 
¨¨δεν έχεις ούτε γήρας ούτε νιότ稨 λέει ο Έλιοτ
Σακί ριγμένο στην όχθη λίγο ψηλά δεν τα αγγίζει το ρέμα 
Απλά η εταιρεία ηλεκτρισμού πρέπει να αφήσει λίγο ακόμη νερό  να τρέξει 
Ίσως ταξιδέψει ξανά 
Τώρα στην όχθη κοιτάτε σαν να το κουνά λίγο ο αέρας 
Ο αέρας 
Σαν ένα σφίξιμο που γεναει  μια ζωή 
Σαν μια σταγόνα  η δυο ,που πέφτουν από ψηλά και κάνουν τα  φύλλα της ερήμου να  πρασινίζουν για λίγο 
Θέλω έναν φόβο να τρομάξει την ύπαρξη μου 
Κατεβαίνω αθόρυβα τα σκαλιά το πρωί μήπως ο ταχυδρόμος έφερε κάτι συνταρακτικό
Προσπαθώ να παραδοθώ 
Λίγες κουβέντες  ουσιαστικές !!! για προβλήματα που υπάρχουν, ειδήσεις, τα χρήματα ,        
 το ενοίκιο 
Δεν γερναει ο άνθρωπος δεν ωριμάζει αυτός οι σκιές που τον σκεπάζουν γίνονται μεγαλύτερες
Άκου ένα τραγούδι  μάνα σ αναφέρω πρώτη φορά να ξέρεις εμένα δεν θα με σκεπάσουν σκιές 
Δεν ξέρω αν σε στεναχωράω 
Όπου και να είσαι το μωρό σου ποτέ δεν πρόκειται να γίνω 
Τον πατέρα το ξέχασα  δεν υπήρξε απλά
Και συ ένας καφές απόγευμα στον κήπο 
Για μένα ;;
Όχι για σένα 
Και γω ένα κείμενο που δεν γράφτηκε 
Ένα μάγουλο που δεν βράχηκε
Μια μαϊμού ανάμεσα στις τίγρεις
πόσο μπορεί να φοβόσαστε
 τα άγγιγμα 
αλήθεια φοβηθήκατε ποτέ 
το χτύπημα;;
ναι το χτύπημα καθώς σκας στον πάτο το σκέφτηκες ποτέ αυτό;;

είχα ένα φίλο κάποτε






αράζεις τώρα σε μπαράκι μακρινό


λες και δεν μπορώ να δω 

τις τρύπες στον λαιμό




παίρνεις τώρα απ αλλού τα δανεικά 

τα όνειρα τα πλαστικά 

για να βρεις ομορφιά




του φάγε μάτια και αυτιά 

και δεν πολύ μιλάει

ξέρω εγώ τι να ναι αυτό

είναι της πρέζας το κακό



Θυμάσαι τότε; πίσω από τον σινεμά

την μικρή την Αθηνά

με τα κατάξανθα μαλλιά;;




τα δυο της μάτια μου πες πως θα ναι η ζωή

λάμπουν σαν θάλασσα μικρή 

σαν έρθει η Κυριακή 




του φάγε μάτια και αυτιά 

και δεν πολύ μιλάει

ξέρω εγώ τι να ναι αυτό

είναι της πρέζας το κακό

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ https://youtu.be/OkfrvxcAHrQ




μου πε ο Παύλος ένα βράδυ δανεικιά έχεις φωνή
και hω βάλθηκα να βγάλω την κραυγή

οι ψυχές σαν τις δικές μας δεν πεθαίνουν μοναχές
ήρωες θύματα και θύτες έχουν πληγές

ρεφρέν
Τώρα ο Παύλος έχει φύγει με ενα μπλούζ την Κυριακή
σε ένα δέντρο τυλιγμένος να καρφώνει στην πληγή


τα τραγούδια που σου γράφω τα κλειδώνω φυλακή
μη και βγουν και μαρτυρήσουν για την άκλειστη πληγή


ρεφρέν
Τώρα ο Παύλος έχει φύγει με ενα μπλούζ την Κυριακή
σε ένα δέντρο τυλιγμένος να καρφωνει στην πληγη


στιχοι: Αλεξανδρος Δανιηλιδης (dano zentikes)
μουσικη :Αλεξανδρος Δανιηλιδης (dano) -rhino






Πέμπτη

το μελι

Είμαι το μέλι της   ζωής σου
Είμαι η πανσέληνος  να κοιτάζεις το είδωλο σου στη λίμνη
Σταλιά  δροσιάς στην έρημο σου
Είμαι η μουσική που διαχέει το χώρο σου
Μια κραυγή που οδηγεί την ύπαρξη σου
Δεν υπάρχω στ αλήθεια άπλα  υποβόσκω στις παρυφές της  ανάσας σου άπλα εκεί να γεύομαι την μυρωδιά της
Σύννεφα  και χρώματα καθώς κατεβαίνω την σκάλα
Μια ιστορία για νεράιδες που μαγεύουν με οδηγεί
Αιγύπτιοι θεοί με παρασέρνουν στα νερά τους
Αλλά θα σου πω  κάτι το βλέπω αλλιώς εγώ μωρό μου
Σκλαβωμένος και αν είμαι  στα ματιά σου
 βλέπω τα μαύρα στις κορνίζες
βλέπω τα μαύρα στις κορνίζες
κρεμασμένος με την γλώσσα έξω απ τα δόντια
χωρίς κανέναν λόγο να αισθάνομαι έξαρση
εκεί ψηλά στο ικρίωμα
κοιτώ το δάσος έξω απ το τείχος που έχρισα με την ζωή μου
κατά μήκος του ποταμού  πλένουν τα ποδιά τους  γυμνόστηθα κορίτσια
αγαπητέ κύριε  που σε σένα εναποθέτω την ψυχή μου
ποτέ δεν σε γνώρισα ποτέ δεν  έκανα παρέα μαζί σου
ξερέ πως αυτή δεν σε πιστεύει
είναι αυτόνομη και σαν πεταλούδα
κι αν ζει μια δυο μέρες έχει να επιτελέσει ένα έργο μεγαλύτερο απ το δικό σου
και γώ μάλλον  θα κατεβώ να πιάσω απ τα ακροδάχτυλα  ένα κορίτσι που πλένετε στο ποτάμι
θα κυλιστώ μαζί του στα  σαπισμένα φύλα
θα βυθίσω τις ρίζες μου στο νοτισμένο  χώμα της
αν είναι να σβήσω ας με φάνε τα σκουλήκια της

Παρασκευή

υπαρκτό και ανύπαρκτο

Δεν  μπορώ να σε δω
Όσο και αν γέρνω την καρέκλα μου δεν μπορώ να σε δω στο άνοιγμα της πόρτας
Ένα λάθος που έγινε κάτι που δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς
Εγκλωβισμένος στο αδύναμο κορμί μου και στο δυνατό μυαλό μου
Ένα μπλουζ να κρέμεται στα χείλια μου
Είσαι η μοναξιά του
η φυγόκεντρος που ωθεί να ντεραπάρω
σε ζηταω όταν κλείνω τα  βλέφαρα
τραβώντας με δύναμη το χειρόφρενο
περπάτησα ένα γύρω να δω τι παίζει
έξι επτά τύποι  έπαιζαν στα ζάρια το μέλλον μου
δεν είδα άλλο
κεντράρισα καλά τον ένα που κέρδιζε
χρειάζομαι τα λεφτά
το χέρι μου μάτωσε ξανά και ξανά
τα πλευρά μου ράγισαν
τα στήθια
τα στήθια   βράζουν
ακουμπισμένος κάτω απ την γέφυρα  μετραω  δυο για μένα ένα γιαύτους που κοιμούνται παραπέρα
η ζωή μου γίνεται σύνορο με την φαντασία

υπαρκτό και ανύπαρκτο

Σάββατο

ΜΠΛΟΥΖ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

-Θα πάω για ύπνο
Καλύτερα να μην κοιτάζω πόσα πολλά έχεις  να μου πεις
Σαν να βλέπω αγάπη μου
Έξη μέτρα μακριά μου να χαμογελάς το δεξί μου χέρι παύει να κινείται
Ξέρεις μένει εκεί με το τσιγάρο αναμμένο να ακούγεται στ αυτί μου το κάψιμο που κάνει ο καπνός
αν ήσουν ένα μπλουζ θα ήσουν μπλουζ του χειμώνα θα μίλαγε για κρύο
Για το πόσο ανοίγουν τα χέρια μου καθώς πιάνουν τις λαβές στα παγωμένα βαγόνια
Πόσο παγώνουν οι  αρθρώσεις  καθώς σκάβεις να θάψεις τις ελπίδες μου
Αν είχες έναν ήλιο θα τον ξέχναγες στα συρτάρια σου
Θ άφηνες το λύκο από μέσα σου  να κατέβει στα  ισιώματα να μου χαλάσει τα  Χριστούγεννα
Κι αν μου χαμογελάς
Πες στα αλήθεια μωρό μου γιατί είσαι τόσο ακούνητη ;
Ένα μπλουζ κολαει στα σωθικά μου λες και γεννήθηκα μ αυτό
Αλλού γεννημένος αλλού μεγαλωμένος αλλού στα στερνά μου
Να μετρώ τα δόντια σου καθώς χαμογελάς
Τι μου συμβαίνει λες και ξαναγεννιέμαι σε έναν άλλον νότο
Το μουδιασμένο αριστερό μου πόδι κουνιέται λες και ένας σουίνγκ ρυθμός το καταλαμβάνει
Το σπιτικό αλκοόλ κάνει θαύματα νομίζω
Και αν  ανησυχείς τόσο μην το δείχνεις
Ελπίζω απλά η φλόγα να μην είναι τόσο δυνατή
Γερνώ και γκρι μπαίνει στα  ύπατα μου σαν το αλκοόλ χωρίς διαβάθμιση
Αλλόκοτα σπιρτόζα άλλες φορές με πάθος
Γερνάω και νιώθω πιο νέος  από μερικά φρούτα που βόσκουν στο κήπο μου
Μου είπε να σταματήσω στο στοπ
Αλλά δεν ξέρει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος μέσα απ το ποτάμι
Είδα το μπλόκο  στην γέφυρα και έκανα ένα  τρυκ
Γύρισα επιτόπου χειρόφρενο και γκάζι πολύ γκάζι
  με κυνήγησαν μέχρι την αρχή του φράγματος
Μετά πέσαν κάτι πιστολιές στο άσχετο
Κόλλησαν εκεί στην ανηφόρα και έβλεπαν τα  κόκκινα να πεταρίζουν ανάμεσα στα κάγκελα

Βγαλμένος να ακουμπώ στο αθέατο  με το χέρι να κρατάει το τσιγάρο κοντά στ αυτί ν α ακούω το χουχούλισμα του καπνού ανάμεσα στις ιαχές του νερού  μέτρα κάτω

Το αλαφροΐσκιωτο αφελές μυαλό μου

Πέφτει η βροχή αδύναμα με το ζόρι  κυλάει στο ρείθρο
Στάλα  στάλα  προσπαθεί να γίνει  ρυάκι 
οι παρειές μου σχεδόν στεγνές δεν πρόλαβα να κλάψω 
Τα δάκρυα έμειναν μέσα μου παγωμένα 
Όπως και τα λόγια  σου τα κράτησα και αυτά 
μέσα μου
 να στέκονται ογκόλιθοι δίπλα στο ρήγμα της καρδιάς μου 
Δεν με νοιάζει που δεν με βλέπεις  
δεν με νοιάζει που δεν  μ ακουμπάς πια
Με νοιάζει που καταλαβαίνω πως δεν μ άγγιξες ποτέ
Το αλαφροΐσκιωτο  αφελές μυαλό μου σαστίζει στην ιδέα  ότι δεν με έβλεπες 
Ανακαλύπτει πως οι στιγμές δεν υπήρχαν  απλά φτιάχτηκαν απ το ίδιο 
Μια καλημέρα
 μια καλησπέρα
 που ψελλίζω φαντάζουν υπόγειες διαδρομές στο μυαλό σου 
Τις βλέπω να κυλούν  στις φλέβες στο μέτωπο σου 
 να  αναλύονται οι λέξεις  μέχρι να φτάσουν από τα αυτιά στην ψυχή σου 
Στην  ψυχή σου 
Έτσι  μέχρι και αυτό επινόησα
Θα τα αφήσω όμως να  φύγουν 
 απλά μερικές φορές όταν θα κάθομαι στην άμμο 
Θα κάνω  σημάδια πάνω της την αγάπη σου 
Την αγάπη σου 
Και αυτά θα φύγουν θα σκορπίσουν στο πρώτο κύμα 
Που θα τα πάρει μακριά

Θέλω έναν φόβο να τρομάξει την ύπαρξη μου

στα σίγουρα χέρια Στην όχθη  Εκεί που δεν έρχεται η ορμή στα σίγουρα εντάξει πόσο μπορείς να σε μισείς που δεν μπορείς να γλύψεις τα...