Σκιες φεγγαριου!

Ώσπου να βγει το φεγγάρι
το αντιφέγγισμα μιας ψυχής αναζητά το αύριο
κομήτης που χάθηκε σε παράξενους αστερισμούς
Φιδογυρίζοντας στα στίγματα της ήβης σου, πολεμάς την κατάσταση των πραγμάτων
καθώς σε τυφλώνει το γαλακτερό υγρό που είναι στην σκέψη σου
Σφάλισε τα μάτια στο ανδρείκελο με τα πολύχρωμα μάτια
σβήσε τα φώτα,
έχεις τους ήλιους δίπλα σου
Τα φεγγάρια λεπταίνουν και χάνονται ,γυμνά κορμιά που περπατούν στην ομίχλη
Σταγόνα αίμα που κρύβεται στο χώμα σαν βάλσαμο στην κλειστή φούχτα
Διαβάτης που φωνάζει το χαμένο τρόλεϊ
Επιβίωσαν
Βουβά χέρια αφουγκράζονται την ανατολή
Συρματόπλεγμα το φάντασμα στο τελευταίο ποτήρι πυρετό
Άλλαξα στρατί με τον άνεμο που στριφογυρνάει στο μυαλό μου
κι η θλίψη...
Μονάχη
ανάμεσα στα γέλια της γενιάς που έρχεται._

Γεννηθηκα!!!

Γεννημένος κάτω από ενα παγκάκι μέσα στην νύχτα
Χαμένος άγγελος που τρέχει στον πολυσύχναστο δρόμο
Απρόσιτος
Καθώς οι κοινοί λένε δεν πάμε πιο ψηλά
Βροχή πέφτει στον βόθρο που ονομάζουν πόλη
Παγωμένο αίμα που με σκεπάζει
ο καθένας στο δικό του κύμα κάνουν ότι μπορούν να την βρουν
περιμένοντας εσένα αλήτη
να μας πεις πως την βρίσκεις κάνοντας θαύματα
να μας πεις πως την βρίσκεις αλητεύοντας στον Σινά
να μας αραδιάσεις χοντρά παραμύθια πως περιμένεις διαταγές από ψηλά
για ενα καλύτερο αύριο

Το ξυπνημα!!!

http://www.imeem.com/people/IfcQI0m/music/Hl3SUJfH/to_xypnimamp3/

Ξύπνησα μεθυσμένος απ την ζωή διωγμένος
Πώς να ρεφάρω τώρα δεν περισσεύει ώρα
Τα λάθη μου να σβήσω το σώμα να αφυπνίσω

Έζησα σαν χαμένος ,νόμιζα ,προδομένος
Με κυνηγάει μπόρα με τυραννούν οι τύψεις
Αν φύγεις θα μου λείψεις αλλά τώρα πώς να το δω ;;

Μυαλο μου μπερδεμένο ,κορμί μου κουρασμένο
Ομίχλη απ το μεθύσι , κουραγιο για να αρχίσει
Άλλη ζωή να ζήσει τώρα το πνεύμα που θα βρει;;

Γροθιά τώρα θα δώσω το χέρι θα ματώσω
Το σπίτι θα γκρεμίσω να μην ξαναγυρίσω στην μίζερη ζωή μου
κομμάτια η ψυχή μου μπροστά μου αν σε ξαναδώ

Aπο μερα σε νυχτα ακομη εκει ειμαι!!

Μιά πόλη που παίζει μουσική

έτσι θα το ονόμαζα εγώ το παρίσι
σε κάθε γωνιά

Αν μπουρούσα και κει να καπνίζω όπως εδώ θα έμενα

Δικαιούμαι νομίζω ενα ποστ με φωτογραφίες απ'το Παρίσι
απίστευτη πόλη τόσο οσο και το οτι πήγα έτσι στα ξαφνικά





Και απο την χλιδή της όπερας στην
ομορφιά της Μονμάρτης






και απο κει στα τρυφερά της σορβόνης






θα επανελθω βεβαιως

Ω ωωω!!

Ω ω ουρανέ που σκεπάζεις
Τα βουνά
Ω ω σύννεφα που έρχεστε τρέχοντας και ρίχνετε την σκιά σας στην
Ψυχή μου
Ταξιδέψτε μακριά να μεταφέρεται την ηχώ της ανταρσίας μου
Πέτρινα βουνά που κρύβεται την θέα του κόσμου παραμερίστε
Αφήστε την φωνή μου να πλανηθεί στα χωράφια
Ιχνηλατώντας στις όχθες
Οσμίζομαι τον αέρα σαν μια ελεύθερη ανάσα
Οι μυς στρέφονται τεντώνονται
Απλώνουν
Τρέχω με μεγάλες απλόχωρες βηματησιες
Τα πέλματα βυθίζονται στο μαλακό χώμα
Λες και δεν πέρασα τα χορτάρια τινάζονται και σηκώνονται
Στο ύψωμα κοιτάω πίσω
Απέραντο χαλί το λιβάδι
Δεν πέρασα δεν υπήρξα
Σηκώνω τα μάτια και αφήνω την φωνή μου να πλανηθεί
Ω ουρανέ που σκεπάζεις
Τα βουνά
Ω σύννεφα που έρχεστε τρέχοντας και ρίχνετε την σκιά σας στην
Ψυχή μου
Ταξιδέψτε μακριά να μεταφέρεται την ηχώ της ανταρσίας μου