Δευτέρα

ετσι λιγο!!!

users onlinemidnight

Κοίταζε

Κοίταζε για ώρα ενα κομμάτι

Δεν ήταν ότι θα το παίζε κάπου απλά αν θα επέτρεπε στον εαυτό του να το ξανακούσει

Ησυχία

Το μόνο μου που ακουγόταν ήταν το φτερούγισμα της μελανχολιας του καθώς πλησίασε σε παλιές φωτογραφίες και ύστερα το τσίριγμα καθώς καιγόταν στις αναλαμπές των κεριών

Έγειρε πίσω στην καρεκλά του εξακολουθώντας να το κοιτά

Έστριψε ένα τσιγάρο

το κοίταζε και παρακάλαγε μέσα του να έρθει κάποιος να έρθει να βάλει τον δίσκο στο πικάπ και να πατήσει το play

Η ακομα αυτό από μόνο του να ξεκινήσει να γυρνάει πάνω στο πλάττω λες και είχε καμία διαφορά σε αυτό που θα του προξενούσε

Είχε ξεκινήσει άλλωστε , πόρτες άνοιγαν και έκλειναν στο μυαλο του

σιγά απαλά περπατώντας

Αναμνήσεις,

χλωμές από την κλεισούρα άρχισαν να ξεφεύγουν να αναθαρρεύουν να μιλάνε μεταξύ τους εικόνες που ήταν πεταμένες σε κάποια κρυφά δωμάτια του μυαλού

άρχισαν να ορθώνονται να περπατάνε στους διαδρόμους άλλες φορές σχεδόν τρέχοντας να έρχονται να τον βρίσκουν και να πέφτουν στην αγκαλιά του

Έσφιξε τα μάτια δυνατά τόσο που άρχισε να βλέπει διάφορα σχέδια μες το μυαλο του

Μέχρι που άρχισε να σχηματίζεται το είδωλο της

Δεν το πίεσε , έτσι φλου καθώς άρχισε να κουνιέται στην ιδέα του κομματιού που θα βάζε

Λικνιστικέ για λίγο και αυτός μαζί της

Πολύ λίγο πολύ λίγο

Τόσο όσο κάνει να αλλάξει απ ένα κομμάτι στο άλλο

Λικνίσθηκε άγγιξε για λίγο την μέση της και μετά

Μετά ………

Τρίτη

Τιποτα!!!!


users online
Είδα την μέρα να περνάει σαν ποτάμι κάτω απ τα πόδια μου

Κάτι σαν την αγάπη σου

Που γυροφέρνει στο τίποτα

Σιγομιλωντας στον αέρα βλέπω ότι εσύ

Ακροβατείς σε

νότες που περιφέρονται

Στο τίποτε

Δηλαδή σε μας

Μωρό μου ξύπνα

Αφουγκράσου την βροχή

Μην αφουγκράζεσαι άτομα

Μην πράττεις

στο τίποτα

πράξε στο τώρα

τα έντομα και τα ερπετά έχουν φύγει

δεν χρειάζεται να φοβάσαι τον ήλιο

είμαι δίπλα σου

κι οι σκιές που φωτίζουν τα είναι

πλανώνται καθώς σε βλέπουν να φωτίζεσαι και

να λες ναι είμαι εγώ

μπορώ να χαθώ

αρμονίες σε σύνθεση κωφών οι ζωές μας

όπως τα σύννεφα που έπαιξαν μαζί αλλά δεν έβρεξαν

μωρό μου

η ζωή είναι μια υποταγή στο τώρα

υπάρχω

αντιστέκομαι

ζω

δεν μπορώ να αστισταθω

δεν μπορώ να δοθώ στο τίποτα

μόνο όταν γελάς γίνεται κάτι



Τρίτη

Πέρασε


Πέρασε
Κάτι να κάτι σαν ,όπως όταν ανοίγεις μια πόρτα στο σπίτι και κλείνει μια άλλη
Έτσι
Πέρασε
Κάτι δηλαδή σαν την ζωή που μόλις γυρνάς πίσω το μόνο που βλέπεις είναι η σκιά της
Έτσι
Πέρασε και γω ξυπόλυτος εκεί να μαζεύω με τα πέλματα τα ίχνη
Να μαζεύω τα σκουπίδια της ύπαρξης σου
Αργότερα αφού περπατήσω αρκετά και σε όλα τα δωμάτια θα ανέβω στο κρεβάτι
Και θα τρίψω δυνατά τα πέλματα μέχρι να απλωθούν καλά στο σεντόνι
Μετά θα ξαπλώσω πάνω τους
Και έτσι θα κοιμάμαι μαζί σου
Ναι έτσι αυτό έμεινε
Σκουπίδια και ήχοι αλλά για αυτό δεν μπορώ να μιλήσω ακομα
Αφουγκράζομαι
Ναι αυτό έμεινε απ το τίποτα
Όταν ανατέλλει ξέρεις βλέπω το ήλιο τώρα
Με χτυπάει κατάφατσα δυνατά
Τόσο που λέω μερικές στιγμές
Ότι θα λιώσω
Ναι θα λιώσω όπως τα βράδια
το ηλιόφως πλαγιάζει και ξυπνάει με μένα πλάι του
κι ο κόσμος κοιτάει και ξέρει
ότι το κενό θα μπορούσε να ήταν μαζί
τα βράδια ανάβω κεριά και ανάβω πολλά
πολλά
δημιουργούν σκιές στους τοίχους στα πατώματα
δημιουργούν την αίσθηση ότι είσαι εδώ γύρω
ότι ζεις μαζί μου
ότι υπάρχεις

Μια μετέωρη νότα να κρέμεται στο αφρό του νερού όταν κτυπάει στα βράχια Κρέμεται για λίγο στα υγρά χορτάρια   και ύστερα ξανά με το σύ...