tag:blogger.com,1999:blog-70822460202826278712011-12-25T13:10:45.678+02:00zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.comBlogger1041100tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-40907571870103926012011-01-19T20:24:00.001+02:002011-01-19T20:26:00.801+02:00<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(13, 114, 165); font-style: italic; font-weight: bold; ">Τρεχει αιμα η πληγη , βλεμα που ακροβατει<br />σε ακτινα νοθου ηλιου<br />Τριγυρναει κι η ζωη, φως της νιοτης το κερι<br />στο σκοταδι αυτου του βιου<br /><br />ρ<br />Αιμα κοκκαλα και δερμα<br />πισω<br />περασες το τελμα τωρα θα καψαλιστεις<br />Δοκιμασες να ξεπερασεις την αγέλη σου<br />Θα χάσεις<br />κι έτσι μόνος θα χαθείς<br /><br /><br />Μπήκα σύννεφο υγρό ακολουθεί το ουρλιαχτό<br />και τα φεγγάρια που λεπταίνουν<br />ξαφνιασμένοι με κοιτούν την γραμμή τους δεν περνούν<br />τους φτάνει μόνο που ανασαίνουν<br /><br /><br /><br />ρ<br />Αίμα κόκαλα και δέρμα<br />πίσω<br />πέρασες το τέλμα τώρα θα καψαλιστείς<br />Δοκίμασες να ξεπεράσεις την αγέλη σου<br />Θα χάσεις<br />κι έτσι μόνος θα χαθείς<br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(13, 114, 165); font-style: italic; font-weight: bold; "><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4090757187010392601?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-43889880315278005592010-10-31T18:52:00.002+02:002010-10-31T19:07:34.464+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/TM2f30hfKqI/AAAAAAAAAZY/U5Q1YX4fjrM/s1600/DSC_0048b1_(Medium).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 102px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/TM2f30hfKqI/AAAAAAAAAZY/U5Q1YX4fjrM/s320/DSC_0048b1_(Medium).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534255298448927394" /></a><br /><span class="blogPostText"><br />Καιρός ήταν<br />¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨<br />Πέθανα.<br />Πέθανα από το κρύο.<br />Καιρός ήταν<br />Κουράστηκα .Κουραστηκα. Ήταν δικια μου επιλογή αλλά κουράστηκα πολύ καλύτερα έτσι απλή αναφορά στις εφημερίδες άστεγος νεκρός στο πάρκο παραμονή Χριστουγέννων ΄΄<br />΄΄ Γιάννη .Μικρές χαρές και μικρές λύπες είναι ζωή, δεν λέμε;;είπα κάποτε σε έναν φίλο<br />ε λοιπόν έτσι είναι μικρές χαρές και λύπες που μπορείς να τις ζήσεις παντού ακόμη και στην φυλακή .Τις ίδιες φτωχός τις ίδιες πλουσιος. Θα το τραβήξω όσο παίρνει .<br />Και το τράβηξα .Κέρδισα μια φορά έχασα δυο ξανακέρδισα μια δίκη και μετά έχασα τα πάντα. Χωρίς δουλειά χωρίς λεφτά δεν μπορούσα να προσφέρω τίποτα άλλο από προβλήματα και γρίνια.<br />Έφυγα.<br />Έτσι ξαφνικά εξαφανίστηκα .Δεν σκέφτηκα παιδιά και γυναίκα .Έτσι απλά έφυγα.<br />Τρία χρόνια πέρασαν για να δω τα παιδιά μου. Τυχαία είδα την γυναίκα μου στον δρόμο και την ακολούθησα .Έμενε μόνη με τα παιδιά δεν παντρεύτηκε. Τέτοιες μέρες καθόμουν κάπου κοντά στο σπίτι και τα χάζευα καθώς τρέχον και γελούσαν στο δρόμο φορτωμένα ψώνια.<br />Την τελευταία φορά γύρισε και με κυταξε. Κάτι γνώριμο;; Αδύνατον.<br />Μια άλλη φορά ξέχασε μια τσάντα στην σκαλα. Δυο κούτες τσιγάρα ένα κονιάκ σοκολάτες .Ξεκίνησα να χτυπήσω το κουδούνι και είδα ένα φάκελο μέσα , φωτογραφίες δικές της και των παιδιων.<br />Μικρες χαρες και μικρες λυπες..<br />Πολλές μεγάλες λύπες και μοναδική χαρά όταν τους έβλεπα ,φούσκωνε τα στήθια μου και καθόμουν με τις ώρες να τους σκάφτομε με τα μάτια ανοιχτα μέχρι να ξαλαφρώσω.<br />Αλλά δεν έχει δεν πρόλαβα άλλο .Πέθανα.<br /><br /><br />Δυνατό φως μέσα απ τα σφαλισμένα βλέφαρα και μια ζέστη που απλώνετε στο κορμί σιγά σιγα .Διαβασα παλιά διηγήσεις ανθρώπων που πέθαναν και επανήλθαν στην ζωή .Έτσι ακριβώς<br />Το φως ξεπερνά τα μάτια και μπαίνει στο μυαλο .Φωτιζει το είναι και το ξεπερνά.<br />ΤΟ φως γίνετε ζεστή και απλώνετε στα μελη, όπως τώρα, και μετά γίνετε φωνές.<br />Φωνές, φωνές αγγελικές ,παιδικές, ζεστές ανθρώπινες φωνές.<br />΄΄ Κύριε, κύριε<br />΄΄μπαμπα΄΄<br />΄΄Στεφανε αρκετά δεν τιμωρήθηκες;;΄΄<br />Κι ύστερα κάτι ζεστό πολύ που στάζει στο πρόσωπο μου .Σαν μαγικό φάρμακο .Λύνει τους μυς και τους ξεπαγώνει .Σηκώνομαι. τα μάτια ,καταλαβαίνω ποιοι είναι αλλά δεν μπορώ να τους δω. Κάτι μου θολώνει τα μάτια κάτι που καθώς τρέχει διώχνει την βρώμια από πάνω μου σπρώχνει μακριά τα κουρελιασμένα ρούχα.<br />Με κάνει άνθρωπο που μπορεί να αγκαλιάσει τα παιδιά του να φιλήσει την γυναίκα του<br />Κάποιον που μπορεί να δει τα δακρυσμένα μάτια τους.</span><div><span class="blogPostText"><br /></span></div><div><span class="blogPostText"><table border="0" cellpadding="4" cellspacing="0" style=" background-color: #FFFFFF ;border-color: #cccccc; color:#000 ; font-family:Arial, Helvetica, sans-serif; font-size:11px; padding:0px; border-width:1px; border-style:solid"><tr><td align="center"><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#FFFFFF" width="130" height="180" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/guitar_test.swf" flashvars="autoPlay=yes&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/3b9bf8e1-6e5e-4b8b-9225-6b728158d5a8&amp;theName=μιση καρδια&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td style="font-size:11px" valign="bottom" align="center"><a style="color: #000" href="http://www.esnips.com/doc/3b9bf8e1-6e5e-4b8b-9225-6b728158d5a8/%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%B1/?widget=flash_player_guitar">μιση καρδια.mp3</a></td></tr></table></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4388988031527800559?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-29486993111408471142010-05-26T04:01:00.000+03:002010-05-26T04:03:56.481+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><span class="blogPostText"><p> </p><p>Ναι </p> <p>Δεν είμαι καλά σήμερα </p> <p>Σαν να προκαλώ το συκώτι να επαναστατήσει </p> <p>Σαν ο καρκίνος που κρύβεται μέσα του να μου κάνει πλάκα </p> <p>Φτιάχνομαι </p> <p>Το μαλι με μαεστρία </p> <p>Να βγω ……δεν αντέχω ……..και ύστερα….. ένα τσιγάρο ακομα ..ένα τσιγάρο ακόμη </p> <p> Οι φλέβες τεντώνονται στο λαιμό τα μηνηγκια βαράνε </p> <p>Ένα τσιγάρο ακόμη</p> <p>Θολούρα μετά, σαν μια μουσική που την ακούς και δεν την καταλαβαίνεις </p> <p>Σαν , να πίνεις το αγαπημένο…….. άχρωμο και άγευστο όμως</p> <p>Μια νότα να μπορούσα να άκουγα </p> <p>Και ο καρκίνος στο μυαλο…. εκεί να τριβελίζει </p> <p>Θυμάστε τα αρνάκια της σήψης</p> <p>Κάθε μέρα μες το μυαλο μου είναι </p> <p>Και όταν ξαπλώνω </p> <p>Τα ακούω βάζω ποτό τα χαϊδεύω και αυτά δεν φεύγουν εκεί είναι </p> <p>Μην κοιτάς το ουρανό καλο μου </p> <p>Στο μυαλο μου είναι </p> <p>Σαν να μουδιάζω μετά μπαίνει στο αίμα αυτό γρήγορα </p> <p>Οι νευρώνες ακυρώνονται δεν υπάρχουν </p> <p>Υπάρχει αυτό </p> <p>Έτσι σαν να προκαλώ το συκώτι να επαναστατήσει </p> <p>Κρέμομαι αναμεσα στην μπανιέρα και στον νιπτήρα </p> <p>Φτηνός </p> <p>Φτηνός λες και στο μουσικό που παράγγειλα το ρέκβιεμ δεν το τέλειωσε </p> <p>Και γω περιμένω εκεί να το τελειώσει για να πεθάνω </p> <p>αξιοθρήνητος</p></span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2948699311140847114?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-62430221063489116612010-02-11T00:10:00.001+02:002010-02-11T00:11:52.162+02:00<p> </p><a href="http://www.esnips.com/doc/59e4c38a-c040-4922-a310-f87e65e8bf00/woman/?widget=large" mce_href="http://www.esnips.com/doc/59e4c38a-c040-4922-a310-f87e65e8bf00/woman/?widget=large"><img src="http://www.esnips.com/widget/?objectType=docthumbstampped&amp;objectUUID=59e4c38a-c040-4922-a310-f87e65e8bf00&amp;resourceName=medium" mce_src="http://www.esnips.com/widget/?objectType=docthumbstampped&amp;objectUUID=59e4c38a-c040-4922-a310-f87e65e8bf00&amp;resourceName=medium" alt="woman" title="woman on eSnips.com" border="0" /></a><p> </p><p> </p><p> </p><p>Τα θύματα της άσκησης </p> <p>Υπομονής τα πρεπει ,σαν γυρισμός από μακριά</p> <p>Γυρίζεις μες τα σύννεφα και ξεκινάς να ζήσεις </p> <p>Μα δεν υπάρχει πια ζω </p> <p>Μα ξεκινάς να νιώσεις και δεν υπάρχουν πια αισθήσεις </p> <p>Στους αισθητήρες που πηδάν σε κάθε αγγιγμα του </p> <p>Εσύ νωθρά και υπομονετικά αλλάζεις την ζωή σου </p> <p>Με κάτι που θα αναζητάς στο βάθος του άπειρου </p> <p>Τι αν είσαι εδώ και αν καταλαβιέσαι </p> <p>Τι αν είμαι εδώ και ζω για να σ αγγίξω </p> <p>Τα σύννεφα ειναι τολμηρα και σχίζουν τις ζωές μας στα δυο</p> <p>Στα δυο όπως,…….</p> <p>Είμαστε δυο </p> <p>Να αναναζητουν........ </p> <p>Κοίτα καλό μου η ζωή δεν είναι όλο χάδια</p> <p>Δεν ειν όλο φιλιά που ξενυχτούν στα χείλια</p> <p>Είναι το μυαλο που γέρνει και ζητά </p> <!--[if !supportEmptyParas]--><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6243022106348911661?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-91184369530787177502009-11-15T10:30:00.006+02:002009-11-15T11:07:00.968+02:00<o><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-6b1b34ac3ed96f3e" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v1.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D6b1b34ac3ed96f3e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330203569%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2ED81DEA10843CD213412DF11ADF3CD65167C228.15939CC41D890165D930AE61A761266F4B64EFE3%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D6b1b34ac3ed96f3e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DmgpB1wMduB6NdekvTIKBKM8Z8u8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v1.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D6b1b34ac3ed96f3e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330203569%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2ED81DEA10843CD213412DF11ADF3CD65167C228.15939CC41D890165D930AE61A761266F4B64EFE3%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D6b1b34ac3ed96f3e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DmgpB1wMduB6NdekvTIKBKM8Z8u8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></o><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-9118436953078717750?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-52840440558828824152009-11-15T10:16:00.005+02:002009-11-15T11:08:42.334+02:00<object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-2e91a94e197b1ac7" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v11.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D2e91a94e197b1ac7%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330203569%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D615276F22E852956743F018219094C42263975DF.84BBA8C1727D73D60F5C5A6060E285EB3EA9410D%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D2e91a94e197b1ac7%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DmL60zw7F7mEjeuBqn26zO78SYuA&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v11.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D2e91a94e197b1ac7%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330203569%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D615276F22E852956743F018219094C42263975DF.84BBA8C1727D73D60F5C5A6060E285EB3EA9410D%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D2e91a94e197b1ac7%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DmL60zw7F7mEjeuBqn26zO78SYuA&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-5284044055882882415?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-10966220421790804482009-09-30T12:44:00.001+03:002009-09-30T12:48:52.137+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SsMpcqvDAjI/AAAAAAAAAWE/SoynJC1Foy8/s1600-h/IMAGE06.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SsMpcqvDAjI/AAAAAAAAAWE/SoynJC1Foy8/s320/IMAGE06.BMP" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387195151749939762" /></a> <br /><div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 9"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 9"><link rel="File-List" href="file:///C:/DOCUME%7E1/AA-AF6%7E1.000/LOCALS%7E1/Temp/msoclip1/01/clip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:donotoptimizeforbrowser/> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 9]><xml> <o:shapedefaults ext="edit" spidmax="1026"> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <o:shapelayout ext="edit"> <o:idmap ext="edit" data="1"> </o:shapelayout></xml><![endif]--> <p class="MsoNormal">ξεκίνησα να γράφω </p> <p class="MsoNormal">Στην αρχή για την αύρα σου </p> <p class="MsoNormal">Ίσως για το πως στέκεσαι</p> <p class="MsoNormal">Ίσως για το πώς δημιουργείς μες στο μυαλο μου</p> <p class="MsoNormal">Εντυπώσεις</p> <p class="MsoNormal">Εντυπώσεις που πάλλονται σαν την χρυσόσκονη στο ελαφρύ αεράκι της ύπαρξης σου </p> <p class="MsoNormal">Ναι ελαφρύ αεράκι </p> <p class="MsoNormal">Κάτι να την αύρα πριν βγεις στην ακτή και σε χτυπήσει ο θαλασσινός αέρας</p> <p class="MsoNormal">Δημιουργώ </p> <p class="MsoNormal">Για το βλέμμα<span style=""> </span>που ρίχνεις καθώς φεύγεις </p> <p class="MsoNormal">Καθώς φεύγεις </p> <p class="MsoNormal">Για την σιωπή που έρχεται καθώς ερημώνει χώρος γύρω μου </p> <p class="MsoNormal">Σκιές </p> <p class="MsoNormal">Σκιές </p> <p class="MsoNormal">Και μόνο αυτές παραμένουν εκεί </p> <p class="MsoNormal">Έτσι απλά να υπάρχουν να θυμίζουν ότι η υπήρξε η φωνή σου </p> <p class="MsoNormal">Και ύστερα Εφυγε </p> <p class="MsoNormal">Και το μόνο που μένει είναι η μουσική σου </p> <p class="MsoNormal">Που έβγαινε μέσα απ τα μάτια σου </p> <p class="MsoNormal"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1096622042179080448?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-70632735593674574632009-09-27T01:09:00.000+03:002009-09-27T01:10:28.414+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><span class="blogPostText"><p>Ένα κύμα </p> <p>Ένας παλμός απ αυτούς που κείτονται μετά στο πάτο της λίμνης</p> <p>Πετάω πέτρες σε μια λίμνη που το μολύβδινο χρώμα δεν είναι απλά ένα χρώμα </p> <p>Μια λίμνη που δεν κουνιέται </p> <p>Κάτι σαν την ψυχή μου βαρεία </p> <p>Θα μπορούσα να ήμουν βασιλιάς στην καρδιά σου μωρό μου </p> <p>Αν είχα ένα παλμό </p> <p>Πέρασε καιρός που ήμουν νέος </p> <p>Πέρασε καιρός που άνθιζα στην κάθε ηλιαχτίδα</p> <p>Θα μπορούσα να ήμουν βασιλιάς στην καρδιά σου μωρό μου </p> <p>Αλλά η λίμνη βαριά μολύβδινη δεν δημιουργεί κυματισμούς </p> <p>Και μου τελειώνουν </p> <p>Μου τελείωσαν οι πέτρες </p> <p>Δεν έχω αισθήματα πια </p> <p>Είμαι βασιλιάς στην καρδιά σου μωρό μου </p> Και δεν αισθάνομαι τίποτα πια</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-7063273559367457463?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-91799663533823930752009-09-18T19:24:00.001+03:002009-09-18T19:29:24.737+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Us-TVg40ExM&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Us-TVg40ExM&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-9179966353382393075?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-15491541068765599552009-09-16T19:49:00.001+03:002009-09-16T19:51:41.336+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eih67rlGNhU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/eih67rlGNhU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1549154106876559955?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-39695190314806540002009-07-09T18:17:00.001+03:002009-07-09T18:17:38.701+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><img src="http://m.usersonline.com/counter/zentikes.png" alt="users online" border="0" /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vUil0GON7-c&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/vUil0GON7-c&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3969519031480654000?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-29468422086220011832009-07-08T02:18:00.001+03:002009-07-08T02:20:37.632+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SlPYNkwoHAI/AAAAAAAAAVc/_o5tlTQ0byA/s1600-h/IMG_0282.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SlPYNkwoHAI/AAAAAAAAAVc/_o5tlTQ0byA/s320/IMG_0282.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355862109591182338" border="0" /></a><br /><a href="http://www.usersonline.com/"><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Μια ηλιαχτίδα<br />Μια ηλιαχτίδα θα βγει σε λίγο<br />Δες βραδιάζει<br />Έλα λίγο ποιο κοντά έλεγε ο Παύλος<br />Όταν πόναγε<br />Κακέκτυπο<br />Κάτι τέτοιο μπορώ να είμαι ;;;;;;<br />Είπε το θάνατο αρχή φοβότανε το φόβο<br />Είπε τον θάνατο αρχή<br />Ανυπόφορη πληγή<br />Σαν την ζωή<br />Πες μου αν μ αγάπησες όπως ο ήλιος την αυγή<br />Από την άλλη μπορώ να περιμένω καλύτερες στιγμές;;<br />Ναι μπορώ μέρα με την μέρα να περιμένω να ανατείλει ο ήλιος<br />Αλλά καλύτερες στιγμές;;;;;<br />Όχι δεν μπορώ να περιμένω κάτι τέτοιο<br />Από την άλλη μου φτάνει να σε κοιτώ έτσι να κάθεσαι απλά<br />Σαν να σε μαγεύει ο ήλιος και καθώς θολώνει που σε βλέπει<br />Μαγεύεται ο ίδιος και κάθεται να χασκογελά καθώς καθαρίζεις τις αυλές<br />Μην μ αγαπάς καλή μου<br />Μ αρκεί που σε χαίρεται ο αέρας, ο ήλιος<br /></div></span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2946842208622001183?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-47395492481834202722009-07-06T02:49:00.001+03:002009-07-06T02:51:44.074+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><img src="http://m.usersonline.com/counter/zentikes.png" alt="users online" border="0" /></a><a href="http://www.esnips.com/doc/b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8/midnight/?widget=large" mce_href="http://www.esnips.com/doc/b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8/midnight/?widget=large"><img src="http://www.esnips.com/widget/?objectType=docthumbstampped&amp;objectUUID=b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8&amp;resourceName=medium" mce_src="http://www.esnips.com/widget/?objectType=docthumbstampped&amp;objectUUID=b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8&amp;resourceName=medium" alt="midnight" title="midnight on eSnips.com" border="0" /></a><p> </p><p> </p><p> </p><p>Κοίταζε</p> <p>Κοίταζε για ώρα ενα κομμάτι </p> <p>Δεν ήταν ότι θα το παίζε κάπου απλά αν θα επέτρεπε στον εαυτό του να το ξανακούσει </p> <p>Ησυχία</p> <p>Το μόνο μου που ακουγόταν ήταν το φτερούγισμα της μελανχολιας του καθώς πλησίασε σε παλιές φωτογραφίες και ύστερα το τσίριγμα καθώς καιγόταν στις αναλαμπές των κεριών </p> <p>Έγειρε πίσω στην καρεκλά του εξακολουθώντας να το κοιτά </p> <p>Έστριψε ένα τσιγάρο </p> <p>το κοίταζε και παρακάλαγε μέσα του να έρθει κάποιος να έρθει να βάλει τον δίσκο στο πικάπ και να πατήσει το play</p> <p>Η ακομα αυτό από μόνο του να ξεκινήσει να γυρνάει πάνω στο πλάττω λες και είχε καμία διαφορά σε αυτό που θα του προξενούσε</p> <p>Είχε ξεκινήσει άλλωστε , πόρτες άνοιγαν και έκλειναν στο μυαλο του </p> <p>σιγά απαλά περπατώντας</p> <p>Αναμνήσεις, </p> <p> χλωμές από την κλεισούρα άρχισαν να ξεφεύγουν να αναθαρρεύουν να μιλάνε μεταξύ τους εικόνες που ήταν πεταμένες σε κάποια κρυφά δωμάτια του μυαλού</p> <p>άρχισαν να ορθώνονται να περπατάνε στους διαδρόμους άλλες φορές σχεδόν τρέχοντας να έρχονται να τον βρίσκουν και να πέφτουν στην αγκαλιά του </p> <p>Έσφιξε τα μάτια δυνατά τόσο που άρχισε να βλέπει διάφορα σχέδια μες το μυαλο του </p> <p>Μέχρι που άρχισε να σχηματίζεται το είδωλο της</p> <p>Δεν το πίεσε , έτσι φλου καθώς άρχισε να κουνιέται στην ιδέα του κομματιού που θα βάζε</p> <p>Λικνιστικέ για λίγο και αυτός μαζί της </p> <p>Πολύ λίγο πολύ λίγο </p> <p>Τόσο όσο κάνει να αλλάξει απ ένα κομμάτι στο άλλο </p> <p>Λικνίσθηκε άγγιξε για λίγο την μέση της και μετά </p> <p>Μετά ………</p> <!--[if !supportEmptyParas]--><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4739549248183420272?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-57315141435970603992009-06-30T01:13:00.001+03:002009-06-30T01:14:47.334+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/Skk8zPEml9I/AAAAAAAAAVU/g7aUOIjmbmY/s1600-h/Picture+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/Skk8zPEml9I/AAAAAAAAAVU/g7aUOIjmbmY/s320/Picture+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352876483023378386" border="0" /></a><br /><a href="http://www.usersonline.com/"><img src="http://m.usersonline.com/counter/zentikes.png" alt="users online" border="0" /><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Είδα την μέρα να περνάει σαν ποτάμι κάτω απ τα πόδια μου<br /><br />Κάτι σαν την αγάπη σου<br /><br />Που γυροφέρνει στο τίποτα<br /><br />Σιγομιλωντας στον αέρα βλέπω ότι εσύ<br /><br />Ακροβατείς σε<br /><br />νότες που περιφέρονται<br /><br />Στο τίποτε<br /><br />Δηλαδή σε μας<br /><br />Μωρό μου ξύπνα<br /><br />Αφουγκράσου την βροχή<br /><br />Μην αφουγκράζεσαι άτομα<br /><br />Μην πράττεις<br /><br />στο τίποτα<br /><br />πράξε στο τώρα<br /><br />τα έντομα και τα ερπετά έχουν φύγει<br /><br />δεν χρειάζεται να φοβάσαι τον ήλιο<br /><br />είμαι δίπλα σου<br /><br />κι οι σκιές που φωτίζουν τα είναι<br /><br />πλανώνται καθώς σε βλέπουν να φωτίζεσαι και<br /><br />να λες ναι είμαι εγώ<br /><br />μπορώ να χαθώ<br /><br />αρμονίες σε σύνθεση κωφών οι ζωές μας<br /><br />όπως τα σύννεφα που έπαιξαν μαζί αλλά δεν έβρεξαν<br /><br />μωρό μου<br /><br />η ζωή είναι μια υποταγή στο τώρα<br /><br />υπάρχω<br /><br />αντιστέκομαι<br /><br />ζω<br /><br />δεν μπορώ να αστισταθω<br /><br />δεν μπορώ να δοθώ στο τίποτα<br /><br />μόνο όταν γελάς γίνεται κάτι<br /><br /><br /></div><br /></span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-5731514143597060399?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-45619653694171986742009-06-27T20:29:00.000+03:002009-06-27T20:30:35.874+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><img src="http://m.usersonline.com/counter/zentikes.png" alt="users online" border="0" /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XxBO_yeHdmY&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XxBO_yeHdmY&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4561965369417198674?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-17500615862081547182009-06-26T21:25:00.000+03:002009-06-26T21:26:42.255+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/B3jp_QN5ap0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/B3jp_QN5ap0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1750061586208154718?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-27877078642618714482009-06-19T23:14:00.001+03:002009-06-19T23:17:05.490+03:00<a href="http://www.usersonline.com/"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/HXpdMoasuqk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/HXpdMoasuqk&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2787707864261871448?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-7315785119720109222009-06-17T00:56:00.001+03:002009-06-17T00:57:50.524+03:00<object height="364" width="445"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ycXVSY6KwPc&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ycXVSY6KwPc&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="364" width="445"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-731578511972010922?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-70934465207036446542009-06-02T23:22:00.002+03:002009-06-02T23:26:05.786+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SiWKgzlNLrI/AAAAAAAAAU0/DnQ3pTpUXaw/s1600-h/IMG_0005.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SiWKgzlNLrI/AAAAAAAAAU0/DnQ3pTpUXaw/s320/IMG_0005.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342828829151669938" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Πέρασε <br />Κάτι να κάτι σαν ,όπως όταν ανοίγεις μια πόρτα στο σπίτι και κλείνει μια άλλη <br />Έτσι <br />Πέρασε<br />Κάτι δηλαδή σαν την ζωή που μόλις γυρνάς πίσω το μόνο που βλέπεις είναι η σκιά της<br />Έτσι <br />Πέρασε και γω ξυπόλυτος εκεί να μαζεύω με τα πέλματα τα ίχνη <br />Να μαζεύω τα σκουπίδια της ύπαρξης σου<br />Αργότερα αφού περπατήσω αρκετά και σε όλα τα δωμάτια θα ανέβω στο κρεβάτι<br />Και θα τρίψω δυνατά τα πέλματα μέχρι να απλωθούν καλά στο σεντόνι <br />Μετά θα ξαπλώσω πάνω τους<br />Και έτσι θα κοιμάμαι μαζί σου <br />Ναι έτσι αυτό έμεινε<br />Σκουπίδια και ήχοι αλλά για αυτό δεν μπορώ να μιλήσω ακομα <br />Αφουγκράζομαι<br />Ναι αυτό έμεινε απ το τίποτα <br />Όταν ανατέλλει ξέρεις βλέπω το ήλιο τώρα <br />Με χτυπάει κατάφατσα δυνατά <br />Τόσο που λέω μερικές στιγμές <br />Ότι θα λιώσω <br />Ναι θα λιώσω όπως τα βράδια<br />το ηλιόφως πλαγιάζει και ξυπνάει με μένα πλάι του <br />κι ο κόσμος κοιτάει και ξέρει <br />ότι το κενό θα μπορούσε να ήταν μαζί <br />τα βράδια ανάβω κεριά και ανάβω πολλά <br />πολλά <br />δημιουργούν σκιές στους τοίχους στα πατώματα<br />δημιουργούν την αίσθηση ότι είσαι εδώ γύρω <br />ότι ζεις μαζί μου <br />ότι υπάρχεις<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-7093446520703644654?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-30213602298655517662009-05-23T08:33:00.001+03:002009-05-23T08:37:38.831+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SheLdymfyFI/AAAAAAAAAUs/ymS0E1GhiFs/s1600-h/IMG_0019.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SheLdymfyFI/AAAAAAAAAUs/ymS0E1GhiFs/s320/IMG_0019.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338889227186718802" /></a><br />Ξεχασμένο<br />Έτσι να σύρεται από γωνιά σε γωνιά<br />Σαν δέμα που δεν παραλαμβάνει κανείς<br />Σαν πληρωμένο συστημένο που έρχεται και φεύγει<br />Άγνωστος<br />Άγνωστος<br />Αλήθεια μπορεί να με ρώτησαν και μένα κάποια φορά<br />Δεν αναγνώρισα<br />Δεν τον ξέρω<br />Κάτι τέτοιο και η ψυχή<br />Δεν την αναγνωρίζω<br />Θυμάσαι ένα κομμάτι του θειου ρεη ;<br />Η τζωρτζια στο μυαλο μου;;<br />Κάτι τέτοιο είσαι και συ στο μυαλο μου<br />Που ξεφτίζει όλα τα άλλα εκεί μέσα τα ξεθωριάζει<br />Και μένεις εσύ<br />Αλλά δεν μπορώ να βρω το δρόμο για την δικιά μου τζωρτζια<br />Κομμάτια στο δρόμο<br />Όχι γλυκιά μου δεν σε βρήκα<br />Η ψυχή μου είναι<br />Θα μπορούσα να γύριζα χρόνια πίσω και να απλά να σταμάταγα σε μια από αυτές<br />αλλά ξέρεις<br />ίσως καλυτερα και από μένα ότι δεν είναι το ίδιο<br />και έτσι μένω να ξεριζώνω τα αγριόχορτα της ύπαρξης μου<br />σε ένα και μόνο φιλί σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3021360229865551766?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-80946002365485466902009-05-20T23:15:00.001+03:002009-05-20T23:20:28.711+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/ShRmAxiYx7I/AAAAAAAAAUk/Wsw-oGrpfkU/s1600-h/54d2531e7dfbe2b8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 104px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/ShRmAxiYx7I/AAAAAAAAAUk/Wsw-oGrpfkU/s320/54d2531e7dfbe2b8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338003621824481202" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;">Ζέστη<br />Τόσο που να πονάει στο δέρμα <br />Ιδρώτας όχι από κίνηση αλλά έτσι να βγαίνει απ τους πόρους και να κυλάει <br />Απ τους πόρους<br />Κι ούτε ένα σύννεφο , ένα σύννεφο να σκιάσει την ντροπή <br />Απ τους πόρους έτσι να κυλάει ελεύθερος<br />Στα μαγούλα στα χείλια αλμυρός<br />Μια απόβαση θαρρείς έγινε στο μυαλο μου ξαφνικά <br />Σαν να λες <br />Γυρνάω το κουμπί και βλέπω μια ταινία <br />Μια απόβαση στα αισθήματα <br />Και παρακαλώντας τα σύννεφα να κρύψουν την φτώχεια μου <br />Έτσι που ξέροντας απ την αρχή του παιχνιδιού ότι θα χάσω <br />Να παλεύω με τα θεριά<br />Σαν μαγαζί αλήθεια χωρίς ούτε έναν πελάτη <br />Κοιτάω τα ράφια με χαρά η με λύπη ;<br />Μια ζωή στολίδι στο τίποτα <br />Μπιχλιμπίδι που το πατάει κάποιος περαστικός χωρίς να λείπει σε κανέναν <br />Κι η λύπη <br />Εκεί <br />Να νοιάζεται για μένα <br />Εκεί να ορίζει και να ορίζεται<br /> Σφήγκα το είναι <br />Πασχίζω <br />Μάχομαι <br />Ένα από αυτά τα πρωινά θα ξυπνήσω <br />Και θα τραγουδήσω τον αχό της άνοιξης <br />Θα περπατήσω στο φως της<br />Με θάρρος<br />Θα ακουμπήσω τα χείλια σου και θα πω <br />Σςςςςς μωρό μου εγώ είμαι εδώ <br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8094600236548546690?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-28684441032381946032009-05-16T10:25:00.000+03:002009-05-16T10:27:42.820+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Utsl2YeADZk&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Utsl2YeADZk&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2868444103238194603?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-88379665440321479802009-05-12T01:16:00.003+03:002009-05-12T01:19:20.254+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SgikH8Oj6FI/AAAAAAAAAT8/Lpnzq9pYWaU/s1600-h/IMG_0002.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SgikH8Oj6FI/AAAAAAAAAT8/Lpnzq9pYWaU/s320/IMG_0002.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334694214953592914" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Όταν γράφω !!!<br /><br />Όταν γράφω ναι<br /><br />Είναι σαν να ξεγυμνώνομαι<br /><br />Σαν να βγάζω την ψυχή μου στο σφυρί<br /><br />Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνεις<br /><br />Είναι σαν να κάθεσαι με τις ώρες και κοιτάς ένα κομμάτι στο πι σι παλεύοντας αν θα το βάλεις να παίξει η όχι<br /><br />Η ακόμη<br /><br />Όταν κοιτάς το ήλιο να λάμπει από την σιγουριά της στέγης<br /><br />Και λες θα με κάψει;;;<br /><br />Θα σβήσω;;;;;<br /><br />Θα τελειώσω ;;;;;;<br /><br />η<br /><br />Θα περπατήσω στα παρτέρια χωρίς φόβο αντιμετωπίζοντας την ζωή<br /><br />Ξέρεις είναι εύκολο μερικές φορές να μιλάω<br /><br />Ποιο εύκολο να γράφω<br /><br />Πονάω<br /><br />Το ξέρεις<br /><br />Ακόμη και αυτό το αγγιγμα από τόσο μακριά<br /><br />Ναι πονάει αν μου λείπει<br /><br />Και γω εκεί να σκάβω<br /><br />Σε τι ρε στην ψυχή μου να βρω ;;;<br /><br />Άνθρακες;;;;;<br /><br />Υπάρχουν μέρες που περπατάω σε δρόμους άλλες μέρα άλλες νύχτα<br /><br />Και με πιάνει εκείνο το σφίξιμο<br /><br />Όπως τότε που σε σκέφτομαι<br /><br />Και αναρωτιέμαι θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτό;;;<br /><br />Μήπως όμως είναι αυτό που με κάνει να ζω;;;<br /><br />Ίσως εκείνο το φιλί;<br /><br />Όχι το άγγιγμα που δεν ήρθε ποτε<br /><br />Όταν ένα θνητός ονειρεύεται αυτό είμαι εγώ μάλλον<br /><br /> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8837966544032147980?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-67041977727596749312009-04-19T11:40:00.001+03:002009-04-19T11:42:33.004+03:00<span style="font-weight:bold;">Όταν τα σκουλήκια γίνουν<br /><br />Φίλοι μου και αρχίσουν να τρώνε μάτια μου<br /><br />Όταν ξυλοκόποι αρχίσουν να ροκανίζουν<br /><br />Τα πόδια μου<br /><br />Απλά σταμάτα τα αμάξι και πέταξε με στο δρόμο<br /><br />Όταν αρχαίες γκαλεριες ανοίγουν τα μάτια τους<br /><br />Και οι εικόνες τους μπουν μέσα μου<br /><br /> <br /><br />Σταματά να ονειρεύεσαι και αγάπαμε<br /><br />Ξύπνα το σύννεφο στο μυαλο μου κάντο να σ ερωτευτεί<br /><br />Έλα μωρό μου μαζί μας<br /><br />Εγώ ο δρόμος και συ<br /><br />Χιλιάδες μιλιά άσπρες γραμμές<br /><br />Μας περιμένουν<br /><br />Μπορείς να δεις την εικόνα ;;;;;;<br /><br />Απελπισμένα στο ζητάω<br /><br />Στάχτη<br /><br />Ο αέρας γεμάτος στάχτη<br /><br />Εμπρός καβάλα μαζί μου<br /><br />Προς την θάλασσα<br /><br />Το ρυάκι τρέχει δίπλα κάθε μέρα μαζί με το μυαλο μου<br /><br />Κάθε μέρα πιο κόκκινο<br /><br />Μέχρι να αρχίσει ο καπνός να αιωρείται<br /><br />Ζήσε μαζί μου<br /><br />Μαζί μου μαζί μου<br />Θόλωσαν </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6704197772759674931?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-5701676075279065072009-03-08T15:23:00.000+02:002009-03-08T15:24:09.050+02:00αυτό μόνο φτάνει<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/d_M1Y5Qmw-w&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/d_M1Y5Qmw-w&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-570167607527906507?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-13907071503754868032009-03-01T01:30:00.003+02:002009-03-01T01:54:30.862+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SanOpCiFAYI/AAAAAAAAATM/plXOKH7lFS8/s1600-h/b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 237px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SanOpCiFAYI/AAAAAAAAATM/plXOKH7lFS8/s320/b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308000840282603906" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Έψαχνε<br />Δηλαδή περισσότερο χάιδευε τα πλήκτρα χωρίς να φυσάει<br />Περίεργα που έδενε ο χαλκός με το όστρακο<br />Αλήθεια του είχαν κάνει καλή δουλειά<br />Αντι να βαλουν πανω στο πληκτρο εκεινο το αψυχο πλαστικο πηραν κοχυλια που τα λειαναν και τα εδεσαν με τον χαλκο <br />Εριξε απαλα στον ώμο του το όργανο και έπιασε να στρίψει ένα τσιγάρο<br />Έτσι απλά το εβαλε στο στόμα και τα άναψε αφήνοντας το πρώτο καπνό να πλημμυρίσει τα πνευμόνια τράβηξε μια ακόμη ρουφηξιά αλλά την άφησε να πλανηθεί στο στόμα και μετά να περιπλανηθεί στο χώρο δίπλα του δημιουργώντας περίεργες φιγούρες στο τοίχο.<br />Μοναχικά τσιγάρα στο τοίχο απλωμένα είχε γράψει κάποτε σε ένα τραγούδι<br />Και που να πάω <br />Και που να πάω <br />Μια βροχή τρέχει δίπλα μου<br />Σιγοτραγούδησε<br />Εβαλε ένα ποτήρι κρασί ακόμη <br />Θα μπορούσε να ήταν και αυτός ο παράδεισος<br />Αυτός έτσι να χαμογελά στο φεγγάρι που ανέβαινε σιγά σιγά <br />Το όργανο να πλαγιάζει στον ωμό του <br />Και τα σύννεφα να τρέχοντας να ψευτοκαυγαδιζουν μεταξύ τους<br />Ρίχνοντας φευγαλέες ματιές το ένα στο άλλο<br /> Άφησε το τσιγάρο πάνω στο πεζούλι που καθόταν , σήκωσε το Σαξ-αλτο απ τον ώμο του και το έφερε μπροστά του σάλιωσε τα χείλια και αφού δάγκωσε για λίγο το περιστόμιο φύσηξε απαλά<br />Μια μπάσα κραυγή βγήκε απ τον χαλκό<br />Μια κραυγή που κράτησε όσο και η αναπνοή του <br />Ύστερα άνοιξε λοξά το στόμα ρουφώντας με δύναμη το κρύο αέρα της ταράτσας<br />Και η κραυγή συνέχισε να υπάρχει στο αέρα λες και υπήρχε από πάντα εκεί <br />Λες και από πάντα τα σύννεφα έκλεβαν φως απ το φεγγάρι<br />Μόνο μια κραυγή<br />Αυτό και μόνο<br />Άνοιξε την θήκη <br />Πριν βάλει μέσα το όργανο<br />Είδε την φωτογραφία<br />Αυτός αυτή και το όργανο<br />Τι κρίμα <br />Εβαλε το όργανο μέσα στην θήκη <br />Μοναχικά τσιγάρα είπε φωναχτά και πήρε το τσιγάρο για μια τελευταία ρουφηξιά<br />Τώρα αυτή έλειπε <br />Μαζί με τον παραμεσο και μικρό στο δεξί του χέρι…..<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1390707150375486803?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-88635217157937215522009-02-16T22:42:00.001+02:002009-02-16T22:45:45.430+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SZnQOxTlo2I/AAAAAAAAAS0/wZgG9dW-HKA/s1600-h/IMG_0004.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SZnQOxTlo2I/AAAAAAAAAS0/wZgG9dW-HKA/s320/IMG_0004.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303498988377711458" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Καθόταν στα σκαλοπάτια<br /><br />Κοίταζε τις καινούριες πολυκατοικίες απέναντι<br /><br />Πολύχρωμες ,λες και κάποιο παιδί πήρε να μαγειρέψει μόνο του.<br /><br />Είχαν αντικαταστήσει τα σύρματα με πλεξιγκλάς διάφανο αλλά τόσο στυφό<br /><br />Σηκώθηκε<br /><br />Σήκωσε το κεφάλι ψηλά λες και θα μπορούσε να εισπράξει κάποια μυρουδιά<br /><br />Κοίταξε μέσα κάτι είχαν αφήσει όρθιο<br /><br />Είχε χρόνια να έρθει στην πόλη<br /><br />Πλησίασε το πλεξιγκλάς και έβαλε το κεφάλι αναμεσα στις απλωμένες παλάμες<br /><br />Ναι ήταν εκεί<br /><br />Έμοιαζε παράταιρο με τα κεραμίδια την βαριά σιδερένια πόρτα και το ψηλό παράθυρο με τα κάγκελα, αναμεσα στα χαρωπά χρώματα των πολυκατοικιών<br /><br />Προχώρησε προς την είσοδο<br /><br />Θαρρετά<br /><br />Πήγε δίπλα απ το διφρακτο που την έκλεινε και λεπταίνοντας το σώμα του πέρασε<br /><br />Κοιτώντας συνεχώς το καγκελοφρακτο παραθύρι<br /><br />_παρακαλώ!!<br /><br />Τον τρόμαξε ο τύπος που βγήκε απ το μικρό δωματιάκι δίπλα σαν φυλάκιο<br /><br />παραλίγο να πέσει<br /><br />_θέλετε κάτι συνέχισε ευγενικά ο τύπος .Ζητάτε κάποιον να τον ειδοποιήσω ;;;;<br /><br />σήκωσε το χέρι και το γύμνωσε μέχρι το μπράτσο σήκωσε ακόμη και τα πάμπολλα βραχιόλια που σκέπαζαν το χέρι του μια μεγάλη ούλη που ξεκίναγε απ τον αγκώνα και έφτανε στον καρπό δέσποζε δίπλα σε αυτήν μικρά μικρά κόκκινα σημάδια σαν κάποιος να συνήθιζε να σβήνει το τσιγάρο του πάνω στο χέρι του<br /><br />_ μετδηδα εδώ τδδερα χρον ..Έζησα εδώ τέσσερα χρόνια κάπως έτσι ακουστηκε.<br /><br />_Συγνώμη ….περάστε είναι ανοικτά<br /><br />Προχώρησε κατεβάζοντας το μανίκι και σχεδόν χαϊδεύοντας και μαλώνοντας κάτι παλιά βραχιόλια τα εβαλε μέσα απ το πουκάμισο και τα έκλεισε με το κουμπί<br /><br /> <br /><br /> <br /><br /> Ήρθε πάλι όπως κάθε χρόνο<br /><br />Έτσι είναι η άνοιξη φεύγει και μετά ξαναέρχεται όπως και τα κεράσια<br /><br />Όχι<br /><br />Αυτή δεν μετράει την αρχή τους με το άνθισμα των μυγδαλιών ούτε με τα χελιδόνια που σχίζουν τον ουρανό<br /><br />Τις μετράει με τις φωνές των παιδιών στο διπλανό πάρκο<br /><br />Μια δυο λέξεις στην αρχή<br /><br />Κι ανοίγει το παράθυρο χωρίς ναδει<br /><br />Κι ύστερα μέρα με την μέρα να γίνονται πρόταση, προτάσεις να γίνονται μελίσσι, βουητό και να ανοίγει το παράθυρο όπως ανοίγει και οι καρδιά της σαν τα βλέπει να παίζουν άνοιξε το παράθυρο πιο πολύ ,και ακούμπησε με τα δάκτυλα σχεδόν χάιδεψε ένα μισοάδειο πακέτο τσιγάρα επιτήδεια ριγμένο στο τραπεζάκι δίπλα στο παράθυρο<br /><br />Δεν είχε κάνει οικογένεια αλλά είχε μείνει σε εκείνο το μεγαλο σπίτι που της άφησε ο πατέρας της, αργότερα έγινε διαμέρισμα όπως και όλο το στρατόπεδο έγινε κατοικίες των αξιωματικών .<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />Έσπρωξε την μεγάλη σιδερένια πόρτα<br /><br />Πέρασε σχεδόν τρέχοντας το μεγαλο δωμάτιο και μπήκε στο δεύτερο κελί<br /><br />Ο μίσος τοίχος είχε πέσει και φαινόταν τα τούβλα<br /><br />Δεν είχε στρώμα αλλά πήγε και έκατσε εκεί που αυτό ήταν κάποτε<br /><br />Ένιωσε αμέσως την γνώριμη υγρασία να τον τρυπάει<br /><br />Άνοιξε το κουμπί στο μανίκι και έπιασε ένα από κείνα τα βραχιολακια<br /><br />Μπήκε<br /><br />Σκόνη<br /><br />Πόσο καιρό είχε ναμπει εκεί;;;;;<br /><br />Προχώρησε στο μετωπιαίο λοβό έφτασε στην μνήμη<br /><br />Είχαν πέσει αλλά λες και κάποιος τα είχε μαζέψει και τα ακούμπησε βιαστικά αλλά με μεγάλη προσοχή στο πάτωμα<br /><br />Πήρε ένα τετράδιο<br /><br />Κοίταξε το ντύμα το αγκιξε και χωρίς να τα ανοίξει άρχισε να απαγκελει……<br /><br />Δεν άντεχε κάτι τον έπνιγε<br /><br />Έψαξε τις τσέπες βρήκε ένα πακέτα δυο τσιγάρα πήρε το ένα το εβαλε στο στόμα και άναψε ένα σπίρτο μια μεγάλη ρουφηξιά και έκλεισε τα μάτια<br /><br />Πετώντας μακριά το σπίρτο που σχεδόν του έκαψε το χέρι<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />Μια λανθάνουσα καμπύλη<br /><br />Κάτι σαν την ζωή της<br /><br />Εκεί που κοίταζε τα παιδία να παίζουν την έκαναν να αναστενάξει, ενας αναστεναγμος και μια ανασα, μια ανασα με μυρωδεια.<br /><br />Αρχισε να τρεχει ηδη στα σκαλοπατια που τα κατεβενε δυο δυο<br /><br />Η μεγάλη σιδερένια πόρτα ανοικτή<br /><br />Σαν σκιά η σαν μυρωδιά πέρασε μέσα<br /><br />Πέρασε σχεδόν τρέχοντας το μεγαλο δωμάτιο<br /><br />Στο δεύτερο κελί σταμάτησε<br /><br />Τον άκουσε να μιλάει<br /><br />Την είδε;;;;;;;;<br /><br />_μύρισε η ψυχή μου πια ……έλεγε<br /><br />_δεν σου είπα ;;;;;την ψυχή μας δεν την ακουμπάμε στα βρεμένα μπορεί να μουχλιάσει<br />του είπε και εβαλε το χέρι της στα μαλλιά του……</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8863521715793721552?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-50526665303753941902009-02-14T22:14:00.000+02:002009-02-14T22:15:26.165+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SJifHtG2edI/AAAAAAAAAGk/-eQOHcslXsw/s1600-h/prisoner.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SJifHtG2edI/AAAAAAAAAGk/-eQOHcslXsw/s320/prisoner.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231105921907063250" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;"></span></span><br />Ψιχαλιζε<br />Μια ψιχαλα απο το πουθενα ,<br />Έστριψε λίγο το κεφάλι προς τα πάνω αλλά είδε απλά ένα καθάριο ουρανό<br />Κι όμως ψιχάλιζε<br />Ανατρίχιασε και κούμπωσε το άσπρο νυχτικό της έως το τελευταίο κουμπί<br />Το ήξερε ότι κάτι υπήρχε εδώ έξω<br />Το φοβόταν, αλλά ταυτόχρονα κάτι την έκανε να βγαίνει εδώ κάθε βράδυ<br />Χρώματα;;<br />Ναι χρώματα, αυτά που έβλεπε στα όνειρα της κάτι σαν ταπετσαρίες αλλά με μυρουδιά με αφή ,ήταν σκαλιστά πολύχρωμα ,να έτσι αν άπλωνε τα δάκτυλα της λες και τα άγγιζε<br />Ζεστά<br />Άφησε στο πάτωμα της βεράντας το τασάκι και το μπολ που κράταγε .Γεμάτο κουκούτσια , έβγαλε απ τον κόρφο της ένα πακέτο τσαλακωμένο, με τσιγάρα και έβγαλε ένα .<br />Δεν κάπνιζε<br />Απλά από τότε που ήρθε εδώ της αρεσε,στην βεράντα και μόνον εδώ .<br />Ενα περιπολο ακουστηκε να έρχεται από μακριά. Συντεταγμένο βήμα .<br />Πλησίαζε<br />Έκανε Ενα βήμα προς τα πίσω μην την δουν<br />Ένας νεαρός στρατιώτης σήκωσε το βλέμμα στο νυχτικό, που για μια στιγμή ανέμισε μα γύρισε το κεφάλι μπροστά μετά από τον δυνατό βήχα του διμοιρίτη.<br />Έβαλε το τσιγάρο στο στόμα<br /><br /><br />Μια σπίθα<br />Ενα φως .Αχνά δυο σκιές σχημάτισαν ενα πρόσωπο ,δυο χείλια κόκκινα.<br />Μια βαθεια εισπνοη<br />Ενα φύσημα<br />Σήκωσε με δύναμη τα δυο του χέρια και ξανακόλησε το πρόσωπο στο κάγκελα ,είχε σηκώσει ελαφρά την μύτη και έπιανε αυτό που ερχόταν<br />Άρωμα γιασεμί απ το νυχτικό π ανέμιζε ,μέντα από οδοντόκρεμα ίσως και καπνός, ναι βαρύς καπνός<br />Ρούφαγε με δύναμη και αυτός, ερχόταν, πέρναγε απ τον οισοφάγο στα πνευμονία και μετά εγκαταθιστόταν στο στομάχι ,σαν πόνος κάτι εκεί χαμηλά, κάτι απροσδιόριστο κάτι, σαν έρωτας, ναι σαν έρωτας<br />Όπως τότε που ήταν παιδί και πέρναγε απ το σπίτι της Μαρούλας και δεν μπορούσε να της μιλήσει γιατί πόναγε<br />Τι γλυκός πόνος<br />Είδε μια σπίθα να πετάγεται, να κάνει ένα μακρύ κύκλο και να προσγειώνεται κάπου αριστερά του ,άκουσε ενα αμυδρό θόρυβο σαν κλείνει μια πόρτα και άφησε τα χέρια απ τα κάγκελα.<br />Για λίγο τα μάτια του πλανήθηκαν στο παράθυρο ,μια άλλη μυρουδιά ήρθε στα ρουθούνια του<br />Ψιχάλισε;;<br />Πλησίασε στο αχυρένιο στρώμα κάθισε , έβγαλε το ένα πόδι απ την σαγιονάρα απαλά, ναι απαλά όπως βγαίνεις από μέσα της, μετά τον Ερωτά καθώς έχει ξαποστάσει δίπλα σου ,έβγαλε και την άλλη<br />Ξάπλωσε έκλεισε τα μάτια . Βρέθηκε μέσα του.<br />Περπάτησε λιγάκι μέσα στο μετωπιαίο λοβό μέχρι να φτάσει στην Μνήμη.<br />Είδε τα τετράδια ανάκατα μερικά πεσμένα κάτω<br />Το ήξερε άγγιζε τα ντύματα, τα χάιδευε ,ο πόνος στο στομάχι ξαναήρθε<br />Να μπορούσε να τα διάβαζε……………..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-5052666530375394190?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-14475026110716181422009-02-13T20:19:00.002+02:002009-02-13T20:21:49.125+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SZW6KdwHEkI/AAAAAAAAASk/Qx2h3HEzbOM/s1600-h/IMAGE03.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SZW6KdwHEkI/AAAAAAAAASk/Qx2h3HEzbOM/s320/IMAGE03.BMP" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302348825246503490" /></a><br /><br /><br /><br /> Προς κάθε ενδιαφερόμενο:<br /> ¨¨ Καλησπέρα<br />Δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω να σου λέω τι αισθάνομαι για σένα, απλά είναι στιγμές που γεμίζει γεμίζει το είναι μου από σένα και δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε άλλο ,γίνομαι σαν αυτούς τους ανθρώπους που πηγαίνουν στο πόλεμο και εκείνη την στιγμή, την στιγμή τους .Τότε δηλαδή που μπορεί να διαλέξουν την ζωή τους με την γυναίκα και τα παιδιά τους, αυτοί καρφώνουν τα μάτια στην σημαία που είναι μπροστά τους και διαλέγουν τον θάνατο, καθώς κάποιος παρανοϊκός<br />διορισμένος με σύμβαση θανάτου διατάζει έφοδο.<br />Αλλά εσύ πρέπει να ξέρεις ,ίσως και καλύτερα από μένα ότι δεν είσαι θάνατος μάλλον είσαι η ζωή .<br /> Ανάποδα μάλλον έπιασα το θέμα αυτό που θέλω να σου πω είναι<br />Παρόλα όσα πολύ καλά ξέρεις ότι περνάω ,εσύ με κανείς να θέλω να ζω ,πρέπει να σου πω έχω πολύ μα πολύ δύναμη μέσα μου που πηγάζει από σένα και αυτό με κάνει να αντέχω…¨¨<br /> Ξαφνικά όπως άναψε το απόγευμα έτσι ξαφνικά η λάμπα έσβησε<br />Ξαπλωμένος στο αχυρένιο στρώμα δεν κουνήθηκε, έκλεισε απαλά με το μυαλο του το τετράδιο που είχε εκεί μέσα και μετά περπάτησε λιγάκι μέσα στο μετωπιαίο λοβό μέχρι να φτάσει στην Μνήμη<br />εκεί έψαξε ανάμεσα σε κάτι χαρτιά περιτυλίγματος , ήταν πολύ επιλεκτικός στην διαλογή τους ξεχώρισε δυο, κράτησε το ένα και με αυτό έντυσε το τετράδιο που κρατούσε, μετά πολύ απαλά το τοποθέτησε με τα χιλιάδες αλλά που υπήρχαν εκεί.<br />Βγήκε απ την Μνήμη και απ τον ίδιο δρόμο γύρισε πίσω .<br />Ανακάθισε στο στρώμα σαν να έψαχνε κάτι τράβηξε απ αυτό δυο μεγάλα άχυρα και άρχισε να τα πλέκει τα έκανε ένα μικρό βραχιόλι<br />και με ένα μαγικό τρόπο κοιτάζοντας το στο σκοτάδι το έβαψε με το χρώμα που είχε το περιτύλιγμα στο τετράδιο του το πέρασε στο χέρι του μαζί με τα αλλά που υπήρχαν εκεί, έτσι θα θυμόταν σε ποιο ράφι το είχε βάλει .<br /> Στα σκοτεινά έψαξε τις σαγιονάρες του.Τις βρήκε. Εβαλε το λουρακι της σαγιοναρας αναμεσα στο μεγαλο δακτυλο και τον παραμεσο ,σαν να φοραγε ένα δακτυληδι η ακομα καλυτερα σαν να εκανε ερωτα.<br />Ήταν και αυτό μια αίσθηση που είχε μείνει από τότε που είχε κάποιον.<br />Από αμηχανία άρχισε να ξύνει το μούσι του πρώτα στο πηγούνι μετά στα μάγουλα .Λες και όσο ποιο δυνατά έξυνε τα μαγούλα μαζί με τον πόνο θα ερχόταν και κάποιος δικός του να τον αισθανθεί να τον μυρίσει να τον αγγίξει.<br /> Σηκώθηκε.<br />Από το παράθυρο ερχόταν ένα αχνό φως .<br />Ήταν η ώρα.<br />Πήγε στο παράθυρο σήκωσε ψηλά τα χέρια με τα βίας έφτανε το πρεβάζι.<br />Χαμήλωσε τα γόνατα έκλεισε τα μάτια<br />Εκπνοή<br />Πήδησε<br />Το αριστερό χέρι ξέφυγε και το άγριο πρεβάζι του γρατσούνισε το καρπό αλλά το δεξί άρπαξε γερά το κάγκελο και κρατήθηκε εκεί<br />Σιγά έφερε το πονεμένο αριστερό και έπιασε το άλλο κάγκελο.<br />Τράβηξε δυνατά μέχρι που έφερε το πρόσωπο στο παράθυρο<br /> Ήταν εκεί.<br />Πόσο θα ήθελε να της δώσει να της δείξει τα τετράδια του,να την αφήσει να περιεργαστεί τα ντύματα.<br />Με ένα άσπρο νυχτικό, έτσι του φαινόταν , ήταν εκεί.<br />Στην βεράντα<br />Τράβηξε τα χέρια του δυνατά και κόλλησε τα το πρόσωπο στα κάγκελα της φυλακής να δει καλύτερα ,έτρωγε κάτι από ένα μπολ και μετά έβγαζε κάτι απ το στόμα της και το άφηνε σε ένα τασάκι.<br />Κεράσια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1447502611071618142?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-57633857587137821752009-02-07T17:50:00.003+02:002009-02-07T17:57:49.219+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SY2uTi3XZ7I/AAAAAAAAASc/KWZeNWtHKYs/s1600-h/moon_bloom.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SY2uTi3XZ7I/AAAAAAAAASc/KWZeNWtHKYs/s320/moon_bloom.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300083987284715442" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;font-family:georgia;"><span style=""><br />Χρόνοι πιασμένοι στα σύννεφα χωρίς κίνηση<br />Σηκώνομαι απ ο κρεβάτι μέρα με την μέρα σαν όργανο που δουλεύει χωρίς πραγματικούς χρόνους<br />Σαν συκώτι<br />Καρδιά<br />Μάτια<br />Λόγια που απλώνονται στο στόμα χωρίς να ειπωθούν και μένουν μετέωρα στο χρόνο<br />Και τι μπορώ;;<br />Τι να κάνω<br />Πώς να σπάσω τους τοίχους;;<br />Πώς να ανασάνω;;<br />Μια κραυγή στα άδεια δωμάτια<br />Σαν λύκος στα χιονιά να προσπαθεί να διώξει το φόβο του<br />Παίζοντας με τις νιφάδες<br />Που θα τον θάψουν<br />Μια πνοή<br />Ένας τριγμός<br />Δεν είναι αυτό που …..<br />Είναι αυτό θα γίνει<br />Και συ;;<br />Μια ηλιαχτίδα θα μπορούσες ..<br />Σκόνη στο γαλάζιο<br />Σήμερα<br />και δεν είσαι εδώ<br />Μιλάω σε ένα άδειο τέλος<br />Σαν τα ποτήρια που σπάνε στους τοίχους η μοναξιά μου<br />Βάφουν<br />Τρέχουν<br />Και καταλήγουν στο πάτωμα πίνακες που δεν έφτιαξα<br />Μπορείς να βάλεις εσύ τα χρώματα<br />Άσπρο μαύρο<br />Εσύ και εγώ<br />Καταλαβαίνω τους ρόλους αλλά δεν θέλω να τους παίξω<br />Εσύ και γω και σε μια σε συννεφιά<br />Τα αστέρια<br />Τα αστέρια<br />Τα εύχομαι στα όνειρα και ……..<br />Λέω δεν μπορεί στο τέλος θα τα αγγίξω<br />Μαζί με σένα σε ένα μι δίεση μινόρε<br />Να βλέπω<br />Τώρα<br />Καθαρά<br />Να ανεβαίνεις<br />Κι αν το αισθάνομαι<br />Χωρίς<br />Να σε έχω γνωρίσει<br />Τι μ΄ αυτό ;είσαι στο μυαλο<br />Ζεις μαζί μου<br />κοιμάμαι<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-5763385758713782175?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-84030926218844561652009-02-01T19:00:00.004+02:002009-02-01T20:10:01.807+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYXlB5RPTxI/AAAAAAAAASU/c76pwnE1wl8/s1600-h/dog_sad.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYXlB5RPTxI/AAAAAAAAASU/c76pwnE1wl8/s320/dog_sad.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297892357387013906" /></a><br />Διωγμένος<br />Έτσι στα καλά καθούμενα <br />Στο δρόμο<br />Πως μπορεί κάποιος να ξεχνάει τόσο γρήγορα τα καλά σου<br />Και να σκέφτεται μόνο άσχημα για σένα <br />Δεν μπορεί μόνο αυτός να σκέφτεται έτσι !!!!!!<br />Αν είναι ο Γιώργος ο έρωτας της ζωής σου ,δεν μπορεί επειδή έσπασε ενα ποτήρι να πάψει να είναι ο έρωτας της ζωής σου!!<br />Πως μπορεί κάτι άσχετο εντελώς άσχετο με την αγάπη να την κάνει αυτήν να εξαφανίζεται σε μια στιγμή ;;;;;;;<br />Όσο κακό και αν έχεις κάνει πρέπει ο άλλος να ζυγιάζει τα πράγματα και όχι να παύεις έτσι ξαφνικά να υπάρχεις για αυτόν .<br />Συνέχισε να περπατάει και να μονολογεί <br />Που και που ερχόταν μυρωδιές απ τα κοντινά εστιατόρια και γύρναγε έτσι το κεφάλι και τις ακολούθαγε με το βλέμμα <br />Όχι δεν πείναγε πριν λίγη ώρα είχε φάει καλά σε μια ταβέρνα δίπλα απ το σπίτι του <br />Τον ήξεραν εκεί και τον περιποιήθηκαν <br />Άρχισε να ψιχαλίζει<br />Αυτό μας έλειπε σκέφτηκε. Να βρει ενα κατάλυμα να περάσει την νύχτα και που θα πάει θα της περάσει<br />Δηλαδή ;;;;; συνέχισε να μονολογεί <br />Αν εμένα μ αρέσουν τα κόκκινα τριαντάφυλλα και θέλω να τα έχω στο σαλόνι μου και τα αγοράζω κάθε Σάββατο απ την λαϊκή ,θα σταματήσω να τ αγαπάω αν με τσιμπήσει ενα αγκάθι;;;;;;<br />-φύγε φύγε φύγε τωρααααα<br />χτύπαγαν στα αυτιά του τα λόγια της <br />άσου φύγε !!!!<br />λες και δεν ήταν και δικό μου το σπίτι.<br />-φυγεεεεε<br />πόναγε ώρα και δεν το καταλάβαινε <br />ήταν και η αδρεναλίνη που είχε ανέβει <br />ενα αυτοκίνητο πέρασε γρήγορα δίπλα του<br />-Άντε ρε μην αρχίσω να………<br />παραλίγο να τον πατήσει <br />ο πόνος συνέχισε να δυναμώνει <br />τον έκοβε στην κοιλιά χαμηλά σαν ξυράφι <br />σχεδόν έπεσε πάνω στο πεζοδρόμιο<br />πόναγε …και ήταν μόνος<br />να προλάβαινε άραγε να έβρισκε μια σκεπή να περάσει την νύχτα<br />βροχή;;;;<br />κάτι έτρεχε στο πρόσωπο του<br />σήκωσε το χέρι και το έπιασε<br />σαπουνάδα;;;;;<br />ο πόνος δυνάμωνε σύρθηκε λίγο μέσα στο πεζοδρόμιο σχεδόν δεν μπορούσε να κουνήσει τα ποδιά του <br />σαπουνάδα;;;;;<br />μάλλον του έβαλε κάτι μέσα στο φαγητό ο εστιάτορας<br />Τινάχτηκαν τα πόδια του χωρίς να το θέλει <br />Προσπάθησε να σηκωθεί<br />Τίποτα <br />Μια σκέψη μόνο <br />Ήταν ανάγκη να με διώξεις ;;;; <br />Για μια παλιό παντόφλα που δοκίμασα;;;;;;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8403092621884456165?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-23292462322869681462009-01-29T19:08:00.009+02:002009-01-29T19:18:29.097+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHkzLgzi-I/AAAAAAAAASM/R2LRxi2c-gw/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1081.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHkzLgzi-I/AAAAAAAAASM/R2LRxi2c-gw/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1081.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296766204679261154" /></a><br /><br /><br />ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο RAFAEL<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHkgxCmESI/AAAAAAAAASE/bI9rhF3aKMc/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1054.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHkgxCmESI/AAAAAAAAASE/bI9rhF3aKMc/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1054.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296765888335581474" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHkbPcsuHI/AAAAAAAAAR8/75TFE1I7168/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1084.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHkbPcsuHI/AAAAAAAAAR8/75TFE1I7168/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1084.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296765793418918002" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHj9cxWIEI/AAAAAAAAAR0/hYPyd2bLad8/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1079.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHj9cxWIEI/AAAAAAAAAR0/hYPyd2bLad8/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1079.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296765281599103042" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjlOGMfVI/AAAAAAAAARs/08rNHijE4MI/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1070.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjlOGMfVI/AAAAAAAAARs/08rNHijE4MI/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1070.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296764865343159634" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjW6EwE9I/AAAAAAAAARk/SaAKsGc8X6w/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1067.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjW6EwE9I/AAAAAAAAARk/SaAKsGc8X6w/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1067.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296764619450225618" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjMwbF-RI/AAAAAAAAARc/0QCtsLkucGQ/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1065.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjMwbF-RI/AAAAAAAAARc/0QCtsLkucGQ/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1065.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296764445060888850" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjD5I71II/AAAAAAAAARU/PZzqhsciy2s/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1058.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHjD5I71II/AAAAAAAAARU/PZzqhsciy2s/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1058.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296764292781823106" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHi50xX56I/AAAAAAAAARM/AMfJ-QPbDrM/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1055.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SYHi50xX56I/AAAAAAAAARM/AMfJ-QPbDrM/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1055.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296764119810566050" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2329246232286968146?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-34792794859749222042009-01-24T21:13:00.005+02:002009-01-24T21:40:52.155+02:00ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΝΟΙΞΕ ΛΙΓΑΚΙ <br /><br /><br />Τι σου ειναι η παραλια χωρις κοσμο<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXtq5Or_vwI/AAAAAAAAAQE/0HigSuIuQvQ/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1024.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXtq5Or_vwI/AAAAAAAAAQE/0HigSuIuQvQ/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1024.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294943318331866882" /></a><br /><br />και μετα αρχισα να γνωριζω οσο μπορεσα την υπαιθρο<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXtuqDdMRmI/AAAAAAAAAQs/7Iddev_QRY8/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1037.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXtuqDdMRmI/AAAAAAAAAQs/7Iddev_QRY8/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1037.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294947455665456738" /></a><br /><br /><br />Αυτη ειναι η Σάρσινα στα 800 μετρα υψομετρο<br /><br />και αυτος ο αγιος των εξορκισμων εκκλησια απο τον 16 αιωνα <br />οπου γινονταν εξορκισμοι και τα αναλογα καψιματα μαγισων αν αυτοι δεν πετυχεναν<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXtrsHE-NsI/AAAAAAAAAQM/AtDP9O5zpww/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1038.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXtrsHE-NsI/AAAAAAAAAQM/AtDP9O5zpww/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1038.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294944192462468802" /></a> <br /><br />ειχα την τιμη να φιλοξενηθω σε ενα παραδοσιακο σπιτι<br />και να γευθω φρεσκα ζημαρικα και εξαιρετικο κρασι <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXttwLeUxWI/AAAAAAAAAQk/-W7aGg_eilc/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1041.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXttwLeUxWI/AAAAAAAAAQk/-W7aGg_eilc/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1041.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294946461385278818" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXttZzDy3kI/AAAAAAAAAQc/uv_1q48owV0/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1040.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXttZzDy3kI/AAAAAAAAAQc/uv_1q48owV0/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1040.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294946076874432066" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXts-hqn1qI/AAAAAAAAAQU/7gZCaA57eMk/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1044.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXts-hqn1qI/AAAAAAAAAQU/7gZCaA57eMk/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1044.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294945608348980898" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3479279485974922204?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-87075152645190134742009-01-21T01:01:00.009+02:002009-01-21T01:19:49.480+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZYe8jyh3I/AAAAAAAAAO8/z2u8V8FBTHA/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1000.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZYe8jyh3I/AAAAAAAAAO8/z2u8V8FBTHA/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1000.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293515700696156018" /></a><br /><br />Ψιλοέφτιαξε κάποια στιγμή <br />αλλα μονο για λιγο<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZY7IQjJwI/AAAAAAAAAPE/Cz56l1EHmL0/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1025.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 160px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZY7IQjJwI/AAAAAAAAAPE/Cz56l1EHmL0/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1025.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293516184873019138" /></a><br /><br />Ασε που επρεπε να δω διαφορα<br />ρε σεις ειναι αγυρτες ή πολυ εξυπνοι οι Ιταλοι<br />31 ευρω εισοδος εστω και για δεκα λεπτα<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZZrH6nmFI/AAAAAAAAAPM/NnfHxNpj0Fk/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1007.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZZrH6nmFI/AAAAAAAAAPM/NnfHxNpj0Fk/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1007.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293517009414756434" /></a><br /><br /><br />ασε που φτιαχναν παππαδες οι Μαφιοζοι<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZb_AvI9cI/AAAAAAAAAPc/necCktgPBHA/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1018.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SXZb_AvI9cI/AAAAAAAAAPc/necCktgPBHA/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1018.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293519550108202434" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br />θα επανελθω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8707515264519013474?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-14985528705288624402008-12-30T22:21:00.003+02:002008-12-30T22:36:31.121+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SVqDk34bkJI/AAAAAAAAAO0/PrXs4E1X4xw/s1600-h/IMG_0063.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SVqDk34bkJI/AAAAAAAAAO0/PrXs4E1X4xw/s320/IMG_0063.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285681782171865234" /></a><br /><a href="http://www.esnips.com/doc/16387c3a-4297-4ccb-9023-c9dc8f7946e7/IMG_0198/?widget=large"><img border="0" alt="IMG_0198" title="IMG_0198 on eSnips.com" src="http://www.esnips.com/widget/?objectType=docthumbstampped&amp;objectUUID=16387c3a-4297-4ccb-9023-c9dc8f7946e7&resourceName=medium"></a><br /><br /> <br /><br /> <br /><br />-Kαλησπέρα, χρόνια πολλά<br /><br /> -καλησπέρα<br /><br /> Έσπρωξε την κόκκινη πόρτα και μπήκε ,μετάνιωνε ήδη που βγήκε<br /><br />Μια μουσική ,γνωστή μουσική<br /><br />Stormy weather<br /><br />Tell me wy I can see the sky<br /><br />Stormy weather<br /><br />We can be together<br /><br />Γαμώτο<br /><br />Κάτι είχε η φωνή<br /><br />Η κάτι χρειάζεται η τρομπέτα<br /><br />Πέρασε μέσα <br /><br />Κόσμος όρθιος, πολλής<br /><br />Στριμώχτηκε ανάμεσα σε δυο κοπέλες που αποτραβήχτηκαν και κόλλησε η μια στην άλλη<br /><br />Το παλτό<br /><br />Είπαμε άσχημος καιρός<br /><br />Αλλά με το άσπρο λίνο πουκάμισο γινόταν ακόμα ασχημότερος<br /><br />Είχε σηκώσει τον γιακά είχε και αυτό το σαλιωμένο απομεινάρι πούρου τι κάνουν τα κορίτσια βρήκε μια γωνία στο μπαρ<br /><br />-μπορώ να περάσω εκεί μέσα;;;<br /><br />παραγκειλε δυο σφηκακια και μια μπύρα<br /><br />rags & old iron<br /><br />rags& old iron<br /><br />το πιάνο είχε παλιώσει πια<br /><br />ακουγόταν κάτι σαν ξεκούρδιστο<br /><br />η καλύτερα σαν ξεχαρβαλιασμενο<br /><br />αλλά αυτό που έμενε ήταν η φωνή<br /><br />παραγκειλε άλλά δυο σφηνακια πίνοντας την μπύρα του<br /><br />το κορίτσι στο μπαρ τον κοίταξε κάπως<br /><br />παράγγειλε αλλά δυο μιας και τα κατάπιε με την μια και τα δυο<br /><br />κάπου δίπλα του άστραφταν κάτι φλας<br /><br />οι μουσικοί είχαν κατεβεί<br /><br />γύρισε<br /><br />άδειο το μαγαζί<br /><br />τσστσς τσστσς τσς τσε<br /><br />ντουμ ντουμ<br /><br />μπήκε σαν να άνοιγε την πόρτα ένας φίλος<br /><br />όπως όταν αφήνεις το πορτι μισάνοιχτο και έρχεται το γατί σου κάνοντας τάχα πως δεν χωράει<br /><br />πρπριπρπριπρππ<br /><br />τι ήχος<br /><br />κατέβηκε γρήγορα απ το σκαμπό<br /><br />βγήκε έξω<br /><br />έξω απ την κόκκινη πόρτα<br /><br />το χτύπησε ο αέρας μαζί με μερικές παγωμένες σταγόνες που ήθελαν να γίνουν χιόνι<br /><br />έκατσε<br /><br />μπουμ μπουμ μπιμ μπιμ τζ τζ τζ<br /><br />πέρασε ώρα;;;;;;;;<br /><br />ένα χέρι μπήκε στα άλουστα μαλλιά του<br /><br />σαν να ήθελε να μείνει εκεί<br /><br />και απλά να κουνάει μόνο τα νύχια<br /><br />-πάμε<br /><br />-να παίξουμε μουσική<br /><br />-πάμε..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1498552870528862440?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-1344148291849456292008-12-19T22:11:00.002+02:002008-12-19T22:13:08.675+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SUwAP63S7QI/AAAAAAAAAOs/yTSZbEFQcao/s1600-h/Trial13.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 297px; height: 162px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SUwAP63S7QI/AAAAAAAAAOs/yTSZbEFQcao/s320/Trial13.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281596736497970434" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Έψαξα καλά στον πάτο <br />Μήπως κάτι εδώ κάτω μπορεί να πετάει <br />Επανάληψη<br />Ανασυντάσσονται κινούμενες από μαγικά χέρια<br />Νότες<br />Φρύγανα θλίψης μαζεμένα στις γωνίες<br />Μια φωνή ξεσηκώνεται απ τον πάτο <br />Πνιχτή <br />Σχεδόν ανυπάκουη στα σκιρτήματα<br />Βογκητό που γίνεται αγωνιά στα πλανέματα της ηχούς<br />Βυθίζομαι<br />Στοχασμός στην ύπαρξη<br />Μια ιαχή το σόλο<br />Κι η φωνή η φωνή μου εκεί <br />Να συντονίζεται με νετρόνια απ τον υπερπέραν <br />Εκπνοή<br />Διαχέεται στον πάτο σαν ομίχλη <br />Επανάληψη<br />Μια επανάσταση του συστήματος<br />Κόσμε ο πάτος αρχίζει να σκιάζεται<br />Διχασμός <br />Και συ μια κραυγή <br />Μια κραυγή <br />Και τελείωσε <br />Εκπνοή με δύναμη<br />Προσπαθώ να σε κρατήσω <br />Σαν την σαπουνόφουσκα που προσπαθώ να την κρατήσω σαν ύπαρξη<br />Μην πέσεις κάτω<br />Επανάληψη <br />Μην πέσεις κάτω <br />Μην πέσεις κάτω <br />Στον πάτο<br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-134414829184945629?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-44500961586870000402008-12-11T21:29:00.000+02:002008-12-11T21:30:23.131+02:00<span style="font-weight:bold;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R7mQ9x1ypMI/AAAAAAAAABs/0A__eWkk9OA/s1600-h/thumb_alvarez_bravo_fallen_sheet.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R7mQ9x1ypMI/AAAAAAAAABs/0A__eWkk9OA/s320/thumb_alvarez_bravo_fallen_sheet.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168321438409729218" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">να φυγουν τα διαστηματα που μενουν μετεωρα αναμεσα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Στα ματια και στην σκεψη</span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εικονες που ερχονται και χανονται σαν τις ερωτησεις που κανεις στο πεθαμενο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Αναπαντητες</span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Κραυγες που σχιζουν τα συνεφα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">κενα διαστηματα που μενουν μετεωρα αναμεσα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Στα ματια και στην σκεψη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εικονες που ερχονται και χανονται σαν τις ερωτησεις που κανεις στο πεθαμενο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Αναπαντητες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τοσο πολυ σχοινι για να κρεμασω τις ελπιδες μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Βοηθα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εγρηγορση<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Πως θα μπορουσε να ηταν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Φωνες ερχονται από μακρυα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Αγρια διαδηλωση κουνιεται ο αερας διπλα<span style=""> </span>μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Τυφλα ματια<span style=""> </span>πεταμενα στο πατωμα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τρεχει η πηγη προσπαθει να γινει ποταμι<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Σκυβω να πιω <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ενας χειμαρος μεσα μου με παρασερνει στο παιχνιδισμα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Βουταω τα χερια στο νερο <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Πιο βαθεια στην καφε κοκκινη λασπη <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Κει πανω στο λοφο μαχαιρι που μολις ξεκοιλιασε το συνεφο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μαλια βυθισμενα στο κροταφο μπαρουτι σ΄αναμιξη με πυρετο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Στον σβερκο εχει καβαλησει η φρικη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Πολιτες της<span style=""> </span>οσφρησης ξεκινιστε με την οθονη στα ματια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Και τα βαμβακια στα αυτια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μην ακουτε τα ουρλιαχτα μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Κυτατε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Κυτατε και με το μυαλο ακουτε <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Όχι στην σκεψη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Όχι στην οραση <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Όχι στους ηχους<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Γλυστρατε αναλαφρα πανω σε αστραφτερο γυαλι βαμενο κοκκινο <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το αιμα μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4450096158687000040?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-80819547342677494442008-12-06T07:34:00.003+02:002008-12-06T08:37:46.868+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SToSxw4QxyI/AAAAAAAAAL0/PrlardhtrUc/s1600-h/IMG_0007.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SToSxw4QxyI/AAAAAAAAAL0/PrlardhtrUc/s320/IMG_0007.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276550559561729826" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Ξεκινώντας να παίζω κιθάρα έβγαλα μερικά τραγουδάκια και νόμιζα βέβαια ότι ήμουν κάτι σαν τον μπόμπ ντυλαν <br />πήρα το θάρρος της νιότης λοιπόν και τέσσερις πέντε φίλους που ήρθαν απ την Θεσσαλονίκη για το σαββατοκύριακο και πήγαμε στο ροντέο όπου έπαιζε με τον πιλαλεί και την Στασινόπουλου εκεί τον γνώρισα.<br />Αυτό που έκανε μεγάλη εντύπωση και το άκουσα από πολλούς ανθρώπους είναι η ενέργεια που έβγαινε στην σκηνή και έτρεχε και πέρναγε στα τραπέζια στο μπαρ στα παιδία που κάθονταν στο πάτωμα ήταν απίστευτο<br />το μόνο που μπορώ να κάνω πια είναι να του αφιερώσω ενα τραγούδι που έγραψα για αυτόν και σε σας ενα τραγούδι που έγραψε για τον εαυτό του και με ακολουθεί σαν <br />σκιά στην ζωή μου<br /> <br />μου πε ο Παύλος ένα βράδυ δανεικιά έχεις φωνή<br />και ρω βάλθηκα να βγάλω την κραυγή<br /><br />οι ψυχές σαν τις δικές μας δεν πεθαίνουν μοναχές<br />ήρωες θύματα και θύτες έχουν πληγές<br /><br />ρεφρέν<br />Τώρα ο Παύλος έχει φύγει με ενα μπλούζ την Κυριακή<br />σε ένα δέντρο τυλιγμένος να καρφώνει στην πληγή<br /><br /><br />τα τραγούδια που σου γράφω τα κλειδώνω φυλακή<br />μη και βγούν και ματυρήσουν για την άκλειστη πληγή<br /><br /><br />ρεφρέν<br />Τώρα ο Παύλος έχει φύγει με ενα μπλούζ την Κυριακή<br />σε ένα δέντρο τυλιγμένος να καρφώνει στην πληγή<br /> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SToSLLMzUTI/AAAAAAAAALs/ip5Xfli2eqE/s1600-h/pavlos30.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 172px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SToSLLMzUTI/AAAAAAAAALs/ip5Xfli2eqE/s320/pavlos30.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276549896612303154" /></a><br />Απογοήτευση <br />(Π.Σ. Παντελής Δεληγιαννίδης) <br />Κανένα δεν πειράζω και εγώ πάντα προσπαθώ <br />να μην ενοχλώ τον άλλο και μονάχος να τη βρω <br />μα πάντα κάτι θα μου τύχει πια δεν ξέρω τι να πω! <br />Σε όλα όσ' αρχίζω, κάτι δεν πάει καλά <br />ενώ στην αρχή είν' ωραία, στο τέλος πάν στραβά! <br />και βάφονται όλα μαύρα αχ κι εγώ απ' την αρχή ξανά <br />Κοντεύει να μου στρίψει, τι 'ναι τούτο το κακό <br />μ'αρρωσταίνει με πειράζει, και δεν ξέρω τι να πω! <br />Στο τέλος θα πιστέψω πως για όλα φταίω εγώ! <br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8081954734267749444?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-59749403605685479172008-11-29T07:59:00.003+02:002008-11-29T08:01:40.382+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/STDacYmjdOI/AAAAAAAAALc/k8izOGRf8LQ/s1600-h/IMG_0068.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/STDacYmjdOI/AAAAAAAAALc/k8izOGRf8LQ/s320/IMG_0068.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273955344826201314" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Έτσι με κατεβασμένο το κεφάλι πάνω στα διπλωμένα χέρια , άκουγε το σάξω να ανεβοκατεβαίνει τις οκτάβες. Φανταζόταν πως ήταν αέρας που πέρναγε απ τις κυψελίδες και με δύναμη να φεύγει απ τον φαρυγκα να χτυπάει με πότε στο ένα και πότε στο άλλο φουσκωμένο μάγουλο και μετά να ξεφεύγει απ το στενό άνοιγμα στο καλαμάκι και να ξεχύνεται στο όργανο ,ψάχνοντας κάποια τρύπα που αφήνουν ανοικτή τα δάκτυλα για να τρυπώσει στη ελευθερία ,κ ύστερα χωρίς να καταλαβαίνει πώς να φτάνει στο τέλος του οργάνου και να διαχέεται στον χώρο να πλανάτε<br />με την κάπνα ,τις ανάσες ,τα αρώματα να χάνετε.<br />Σήκωσε το κεφάλι ελαφρά ,ο σερβιτόρος του είχε φέρει τον καφέ που παράγκειλε<br />πριν ,σήκωσε το φλιτζάνι και ήπιε μια μεγάλη γουλιά έτσι όπως ήταν καυτός την κατέβασε στο λαρυγκι με έναν στεναγμό .Μετά, έβγαλε ένα πλακέ μπουκάλι με κάποιο ποτό και γέμισε αυτό που άδειασε στο φλιτζάνι .Απλώθηκε στην καρέκλα του και τέντωσε μπροστά τα πόδια ,τεντώθηκε ,λες και ήθελε να μακρύνει και άλλο, λάθος <br />κίνηση έπρεπε να μαζευτεί σκέφτηκε . Ίσως έτσι και αυτός χανόταν κάπως και να ανακατευόταν τόσο πολύ στο πλήθος που να γινόταν αόρατος.<br />Ήπιε μια γουλιά ακόμη , αυτή την φορά την άφησε να κατεβεί με την ησυχία της <br />Αφού πρώτα την κύλησε για λίγο στο στόμα ,μετά , αναδίπλωσε τα χέρια και ακούμπησε πάλι το κεφάλι πάνω τους.<br />Με την παλάμη που ξέφευγε απ το δίπλωμα άρχισε να σχηματίζει νότες στο πάνω <br />Μέρος του κεφαλιού του ντο,ντο φα#,si dm ,φα#φευγατη,και πάλι ντο<br />Με τα δάκτυλα να σχηματίζουν νότες στο κεφάλι του <br />Το μυαλο του Εφυγε μακριά τότε που μικρός μπορούσε να περπατάει να παίζει και να χάνεται να γίνεται αόρατος να μην τον βλέπει κανένας <br />Τότε που περιδιάβαζε τους δρόμους χωρίς να φοβάται και χωρίς να κρύβεται στις σκιές, τότε που σαν αέρας διαχεόταν στον χώρο χανόταν και γινόταν αόρατος<br />Μια πόρτα άνοιξε με δύναμη ,μια σκιά και ύστερα ένας μαυριδερός τύπος ξάπλωσε στην πολυθρόνα δίπλα του χωρίς να πει τίποτα .Έλυσε το σαξαλτο που κράταγε και άρχισε να το σκουπίζει με ένα πανί που του έφερε ο σερβιτόρος, που και που σκούπιζε με το ίδιο πανί και το ιδρωμένο μέτωπο του .<br />Η πόρτα ξανάνοιξε αλλά με λιγότερη δύναμη αυτή την φορά ένα δυνατό φως ήρθε απ το άνοιγμα ,και ακόμα φωνές εκτός απ την κοπέλα με κόκκινο φόρεμα ήρθε στο τραπέζι του κάτι του ψιθύρισε και μετά πιάνοντας τον απ τον ώμο άρχισε να τον σηκώνει .Αν μπορούσε να γίνει χίλια κιλά θα γινόταν ,μαζί σηκώθηκε και ο μαυριδερός με το σαξ βοήθησε απ την μεριά του ,σχεδόν τον έσυραν μέχρι την πόρτα την άνοιξαν προς τα έξω και τον κάθισαν σε μια καρέκλα ,άπλωσε στην τσέπη να πάρει το μπουκάλι που είχε εκεί ,έλειπε ,στο μισοσκόταδο είδε την κοπέλα να του το προτείνει ήπιε μια γερή γουλιά .Κάπου έξω απ το σκοτάδι ακουγόταν φωνές .<br />Σταμάτησαν.<br />_Κύριες και κύριοι έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε σήμερα ένα μεγάλο αστέρι στην σκηνή μας είναι μαζί μας ο μοναδικός little trumbet johny<br />άναψαν κάποια Φώτα και είδε τον κόσμο τρόμαξε ,ήταν πολύς, έκανε να σηκωθεί αλλά κάποιο χέρι στο ωμό τον κράτησε ,ένα άλλο χέρι του έβαλε στο χέρι ένα όργανο τα Φώτα χαμήλωσαν ,οι φωνές σώπασαν και αυτός νέκρωσε.<br />Και τότε άρχισε τστστς ωτσσσσσστστσσσσσσςςςςςτσσςςςς<br />Ένας ρυθμός<br />Τσσσσστςςςςτς ένα σούρσιμο μέσα στο μυαλο του <br />Κάποιος έσπρωξε την καρέκλα ελαφρά <br />Τστστστστστσσσσσσσστσςςςςςςςςτςτςτςτςτςτςτ<br />Κι ύστερα άναψε ένα φως στα μάτια του ,και δεν έβλεπε τίποτα άλλο εκτός απ αυτό <br />Μετά κατάλαβε ότι κάτι κράταγε <br />Το όργανο!!!!<br />Το σήκωσε.<br />Σάλιωσε τα χείλια αυτό το σούρσιμο ήταν μέσα του πια <br />Άρχισε να φυσάει <br />Βαθιά μέσα απ τα βροχειολοια ,φυσαλίδες που χρόνια τις έκρυβε μέσα του με δύναμη βγήκαν πετάχτηκαν στον φαρυγκα πλανήθηκαν στο στόμα χτυπώντας ποτέ στο ένα και ποτέ στο άλλο μάγουλο και μετά ξεχύθηκαν στο όργανο<br />Χτυπήθηκαν απ τον χαλκό που τον έσπρωχναν με δύναμη τα δάκτυλα και ύστερα ξεχύθηκαν στον αέρα ελεύθερες να χαθούν στην καπνιά στις αναπνοές στην μαγεία που έφερνε ο ήχος τους στον χώρο._<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-5974940360568547917?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-24111653694397895682008-11-16T08:03:00.005+02:002008-11-16T08:10:21.347+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SR-4XXwrPrI/AAAAAAAAALU/hyBo5k0oODo/s1600-h/1pt3dvy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SR-4XXwrPrI/AAAAAAAAALU/hyBo5k0oODo/s320/1pt3dvy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269132800701447858" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SR-35lN5f-I/AAAAAAAAALE/gPmlIf5NLrI/s1600-h/3zedybf.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SR-35lN5f-I/AAAAAAAAALE/gPmlIf5NLrI/s320/3zedybf.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269132288917602274" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Παλιό μπρούσκο κρασί<br /> Στα ψηλά χτυπήματα της ταύλας<br />γεμίζω σύννεφο την καρδιά μυρωμένης μυγδαλιάς<br />Φως του αυγερινού σε πρωινό με θύελα ζαλίζομαι<br />καθώς λιώνωσαν το κερί της νιότης με δυο φλόγες<br />που μαρτυρούν ατέρμονες ιστορίες σε σόλα περασμένων καιρών<br />αλλόκοτα σαν τσιγάρα όσφρησης της ζώνης του αύριο<br />Κορυφή της τάσης του ήλιου<br />πάρε τον άνθρωπο που είναι δεμένος στην άκρη του γλομπ<br />Στίφτον καλά<br />Θα βγει στριγκός ήχος βιολιστή που έχασε τις παρτιτούρες του φεγγαρόφωτου<br />σε συγκέντρωση <br />για επέτειο<br />που χρόνια πριν δεν ζήσαμε<br />Ίσως τώρα να αξίζει να γευτούμε τα πτώματα καθώς πιρούνια αλλόκοτα οι ζωές μας<br />τους βγάζουν τα μάτια</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SR-4GyEdDVI/AAAAAAAAALM/oKD1lnsicFc/s1600-h/7__534_x_394_.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 236px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SR-4GyEdDVI/AAAAAAAAALM/oKD1lnsicFc/s320/7__534_x_394_.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269132515705949522" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2411165369439789568?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-3496545698521569702008-11-09T14:46:00.003+02:002008-11-09T19:17:14.220+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SRbb-UqZhlI/AAAAAAAAAK8/gnGWeAg8-iw/s1600-h/IMG_0135.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SRbb-UqZhlI/AAAAAAAAAK8/gnGWeAg8-iw/s320/IMG_0135.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266638678001288786" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Το ποτάμι<br /><br />Απαλά κύλαγε από κάτω του το έβλεπε να φιδογυριζει, κι άλλοτε να απλώνει σαν μια εσάρπα από μετάξι που την πέταξες ανέμελα πάνω στο καναπέ σου ,άλλοτε να τρέχει με δύναμη πάνω στα βράχια λες και θα μπορούσε να τα παρασύρει όλα μαζί και τα ενώσει με τα Βραχιά του μώλου στο λιμάνι που κατέληγε μερικά χιλιόμετρα ποιο κάτω .<br /><br />Στην σταδιοδρομία του σαν ταξιδευτής είχε καταλήξει ότι αυτό το ποτάμι ήταν στο νούμερο τέσσερα αγαπημένο του μέρος να γίνει τέρμα του .<br /><br />Τέρμα του;;<br /><br />Κοίταξε την ομπρέλα που είχε περάσει στον καρπό του σαν ένα μισό βραχιόλι<br /><br />Το σκαλισμένο ξύλο είχε φθαρεί σχεδόν χάθηκε το σχέδιο του .<br /><br />Ήταν καιρός που δεν την χρησιμοποιούσε πια για την βροχή αλλά σαν ένα καλά καλυμμένο ,για τον ίδιο ποιο πολύ , μπαστούνι.<br /><br />Πέρασε ,<br /><br />στο τέλος της γέφυρας και άρχισε να κατεβαίνει την χορταριασμένη όχθη αργά και σταθερά στην αρχή και μετά ποιο γρήγορα λες και έβρισκε τα γέρα ποδιά της νεότητας του , χρόνια τώρα παράτησε τα πάντα και αυτό που έκανε ήταν να ταξιδεύει αυτό που δηλαδή έκανε σαν παιδί με το μυαλο ,τώρα το έκανε με τα πόδια του .<br /><br />Η γέφυρα στην ένωση με το ποτάμι έκανε ένα –δυο σκαλιά και αν ανέβαινες εκεί στο πλάτωμα μπορούσες να κοιμηθείς χωρίς να φοβάσαι ότι θα πνιγείς το βράδυ αλλά το καλύτερο ήταν ότι έβλεπες όλο το ποτάμι και ειδικά την απέναντι όχθη που τώρα ήταν στρωμένη με χαμομήλι.<br /><br />Ανέβηκε τα σκαλιά με την βοήθεια της ομπρέλας Γύρισε και έριξε ένα βλέμα πάνω στην απότομη απέναντι όχθη που γιαλισε απ το κίτρινο του χαμομήλιου<br /><br />Όχι<br /><br />Θα μπορούσε και το νούμερο ένα αγαπημένο μέρος του<br /><br />Ανέβηκε με δυσκολία το δεύτερο πιο ψηλό σκαλί<br /><br />Τι κρίμα!<br /><br />ήταν ήδη πιασμένο<br /><br />Σε ποιον το είπε ;;;<br /><br />Κάποιος κοιμόταν εκεί<br /><br />Τον σκούντησε η προσπάθησε<br /><br />Τίποτα<br /><br />πλησίασε και τον είδε στο πρόσωπο<br /><br />Θεέ μου !!!!!<br /><br />Αν αυτός είμαι εγώ !!!<br /><br />Η πρόταση έμεινε μετέωρη<br /><br />Τότε εγώ είμαι φαντ…………..<br /><br /></span><a href="http://www.sync.gr/claim/RMBovIEUO7G9" rel="sync"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-349654569852156970?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-79548791453970195532008-11-08T21:59:00.003+02:002008-11-08T22:04:11.164+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SRXwsAz_mwI/AAAAAAAAAK0/T0PujwmV580/s1600-h/IMG_0019.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SRXwsAz_mwI/AAAAAAAAAK0/T0PujwmV580/s320/IMG_0019.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266379978202651394" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Ώσπου να βγει το φεγγάρι<br />το αντιφέγγισμα μιας ψυχής αναζητά το αύριο<br />κομήτης που χάθηκε σε παράξενους αστερισμούς<br />Φιδογυρίζοντας στα στίγματα της ήβης σου, πολεμάς την κατάσταση των πραγμάτων<br />καθώς σε τυφλώνει το γαλακτερό υγρό που είναι στην σκέψη σου<br />Σφάλισε τα μάτια στο ανδρείκελο με τα πολύχρωμα μάτια<br />σβήσε τα φώτα,<br />έχεις τους ήλιους δίπλα σου<br />Τα φεγγάρια λεπταίνουν και χάνονται ,γυμνά κορμιά που περπατούν στην ομίχλη<br />Σταγόνα αίμα που κρύβεται στο χώμα σαν βάλσαμο στην κλειστή φούχτα<br />Διαβάτης που φωνάζει το χαμένο τρόλεϊ<br />Επιβίωσαν<br />Βουβά χέρια αφουγκράζονται την ανατολή<br />Συρματόπλεγμα το φάντασμα στο τελευταίο ποτήρι πυρετό<br />Άλλαξα στρατί με τον άνεμο που στριφογυρνάει στο μυαλό μου<br />κι η θλίψη...<br />Μονάχη<br />ανάμεσα στα γέλια της γενιάς που έρχεται._</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-7954879145397019553?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-48386965314305261262008-11-06T18:10:00.004+02:002008-11-06T18:14:19.265+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SRMXWYlwgQI/AAAAAAAAAKc/cJILfk8zZLg/s1600-h/friedrich_04.jpg+%CF%86%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%87.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 253px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SRMXWYlwgQI/AAAAAAAAAKc/cJILfk8zZLg/s320/friedrich_04.jpg+%CF%86%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%87.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265578062651621634" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Γεννημένος κάτω από ενα παγκάκι μέσα στην νύχτα<br />Χαμένος άγγελος που τρέχει στον πολυσύχναστο δρόμο<br />Απρόσιτος<br />Καθώς οι κοινοί λένε δεν πάμε πιο ψηλά<br />Βροχή πέφτει στον βόθρο που ονομάζουν πόλη<br />Παγωμένο αίμα που με σκεπάζει<br />ο καθένας στο δικό του κύμα κάνουν ότι μπορούν να την βρουν<br />περιμένοντας εσένα αλήτη<br />να μας πεις πως την βρίσκεις κάνοντας θαύματα<br />να μας πεις πως την βρίσκεις αλητεύοντας στον Σινά<br />να μας αραδιάσεις χοντρά παραμύθια πως περιμένεις διαταγές από ψηλά<br />για ενα καλύτερο αύριο<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4838696531430526126?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-42190581354648747722008-11-03T21:39:00.002+02:002008-11-06T18:16:25.154+02:00http://www.imeem.com/people/IfcQI0m/music/Hl3SUJfH/to_xypnimamp3/<br /><br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/onPvzI8X2Evyziyvuoya-gEK9kMBXqWt6rvXLsTihz0EpkBRC4I1uZ6HUCrdVD3mQAchnVu6mjj3GM72aBtbS6dQfftPfiwg/Flesh15.jpg" alt="" width="227" height="164"/></p><br />Ξύπνησα μεθυσμένος απ την ζωή διωγμένος<br />Πώς να ρεφάρω τώρα δεν περισσεύει ώρα<br />Τα λάθη μου να σβήσω το σώμα να αφυπνίσω<br /><br />Έζησα σαν χαμένος ,νόμιζα ,προδομένος<br />Με κυνηγάει μπόρα με τυραννούν οι τύψεις<br />Αν φύγεις θα μου λείψεις αλλά τώρα πώς να το δω ;;<br /><br />Μυαλο μου μπερδεμένο ,κορμί μου κουρασμένο<br />Ομίχλη απ το μεθύσι , κουραγιο για να αρχίσει<br />Άλλη ζωή να ζήσει τώρα το πνεύμα που θα βρει;;<br /><br />Γροθιά τώρα θα δώσω το χέρι θα ματώσω<br />Το σπίτι θα γκρεμίσω να μην ξαναγυρίσω στην μίζερη ζωή μου<br />κομμάτια η ψυχή μου μπροστά μου αν σε ξαναδώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4219058135464874772?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-42977556155186983502008-10-28T09:29:00.013+02:002008-10-28T09:53:58.779+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbCKKLi51I/AAAAAAAAAJ0/j18kkPQkNu4/s1600-h/IMG_0145.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbCKKLi51I/AAAAAAAAAJ0/j18kkPQkNu4/s320/IMG_0145.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262106694416262994" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbB3BC1z2I/AAAAAAAAAJs/S0nOilT0pS8/s1600-h/IMG_0143.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbB3BC1z2I/AAAAAAAAAJs/S0nOilT0pS8/s320/IMG_0143.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262106365546319714" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbBZkMxg6I/AAAAAAAAAJk/W5WY55FiWHc/s1600-h/IMG_0141.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbBZkMxg6I/AAAAAAAAAJk/W5WY55FiWHc/s320/IMG_0141.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262105859587146658" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbBEEdVKWI/AAAAAAAAAJc/xdBxt-yTPcQ/s1600-h/IMG_0132.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbBEEdVKWI/AAAAAAAAAJc/xdBxt-yTPcQ/s320/IMG_0132.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262105490289404258" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbA1eOru9I/AAAAAAAAAJU/vnEyTRSZV6M/s1600-h/IMG_0057.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbA1eOru9I/AAAAAAAAAJU/vnEyTRSZV6M/s320/IMG_0057.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262105239509253074" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbAcE9A9xI/AAAAAAAAAJM/4YKQ2nNGMcI/s1600-h/IMG_0035.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbAcE9A9xI/AAAAAAAAAJM/4YKQ2nNGMcI/s320/IMG_0035.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262104803227531026" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQa_thLXOUI/AAAAAAAAAI8/qsQ_hs4x9Vc/s1600-h/IMG_0024.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQa_thLXOUI/AAAAAAAAAI8/qsQ_hs4x9Vc/s320/IMG_0024.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262104003350051138" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQa__8bmilI/AAAAAAAAAJE/v9fS4rT_aaE/s1600-h/IMG_0033.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQa__8bmilI/AAAAAAAAAJE/v9fS4rT_aaE/s320/IMG_0033.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262104319903566418" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbCpq5uUvI/AAAAAAAAAJ8/UWNIF-KoNz4/s1600-h/IMG_0164.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbCpq5uUvI/AAAAAAAAAJ8/UWNIF-KoNz4/s320/IMG_0164.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262107235775828722" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbD2r944rI/AAAAAAAAAKE/uTYQQCLfrM0/s1600-h/IMG_0012.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbD2r944rI/AAAAAAAAAKE/uTYQQCLfrM0/s320/IMG_0012.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262108558911660722" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbERH_ZmDI/AAAAAAAAAKM/APz_ceTyBoQ/s1600-h/IMG_0111.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQbERH_ZmDI/AAAAAAAAAKM/APz_ceTyBoQ/s320/IMG_0111.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262109013110790194" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4297755615518698350?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-88353881191252847402008-10-24T06:52:00.003+03:002008-10-24T07:36:44.328+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFHZ3fepkI/AAAAAAAAAH8/YCqv32zocms/s1600-h/IMG_0038.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFHZ3fepkI/AAAAAAAAAH8/YCqv32zocms/s320/IMG_0038.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260564349463733826" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"></span>έτσι θα το ονόμαζα εγώ το παρίσι<br />σε κάθε γωνιά<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFIFAHVZTI/AAAAAAAAAIE/uSNG-ElrHYU/s1600-h/IMG_0044.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFIFAHVZTI/AAAAAAAAAIE/uSNG-ElrHYU/s320/IMG_0044.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260565090512758066" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFImrNvp7I/AAAAAAAAAIM/PWiTg2GR8_k/s1600-h/IMG_0052.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFImrNvp7I/AAAAAAAAAIM/PWiTg2GR8_k/s320/IMG_0052.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260565669018052530" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFJCIooDyI/AAAAAAAAAIU/DtMV6AzNTLc/s1600-h/IMG_0059.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFJCIooDyI/AAAAAAAAAIU/DtMV6AzNTLc/s320/IMG_0059.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260566140771897122" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFJbwzUycI/AAAAAAAAAIc/DJTFJwVfcEc/s1600-h/IMG_0068.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFJbwzUycI/AAAAAAAAAIc/DJTFJwVfcEc/s320/IMG_0068.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260566581050919362" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFJ2wqXVAI/AAAAAAAAAIk/C8tKsScAU-Y/s1600-h/IMG_0083.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFJ2wqXVAI/AAAAAAAAAIk/C8tKsScAU-Y/s320/IMG_0083.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260567044869805058" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFKMU125sI/AAAAAAAAAIs/Vmi1C3Uc6C8/s1600-h/IMG_0084.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFKMU125sI/AAAAAAAAAIs/Vmi1C3Uc6C8/s320/IMG_0084.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260567415358940866" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFMif3WL5I/AAAAAAAAAI0/SbsyqadFiTA/s1600-h/IMG_0152.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SQFMif3WL5I/AAAAAAAAAI0/SbsyqadFiTA/s320/IMG_0152.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260569995298353042" /></a><br /><br /><br /><object width="400" height="345"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/v/DqLPRVCCws/aus=false/pv=2"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://media.imeem.com/v/DqLPRVCCws/aus=false/pv=2" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="345" allowFullScreen="true"></embed><a href="http://www.imeem.com/people/IfcQI0m/video/CMeSkStG/no_title_movies_video/">(no title) - </a></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8835388119125284740?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-34327241069944656652008-10-22T22:44:00.011+03:002008-10-25T23:49:27.565+03:00Δικαιούμαι νομίζω ενα ποστ με φωτογραφίες απ'το Παρίσι<br />απίστευτη πόλη τόσο οσο και το οτι πήγα έτσι στα ξαφνικά<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SP-DXZJZaII/AAAAAAAAAHc/8hYlEiHe9rQ/s1600-h/IMG_0173.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SP-DXZJZaII/AAAAAAAAAHc/8hYlEiHe9rQ/s320/IMG_0173.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260067327702558850" border="0"></a><br /><br /><br />Και απο την χλιδή της όπερας στην <br />ομορφιά της Μονμάρτης<br /><br /><br /><br /><object width="400" height="345"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/v/UD_PyRyrQ8/aus=false/pv=2"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://media.imeem.com/v/UD_PyRyrQ8/aus=false/pv=2" type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="345" allowFullScreen="true"></embed><a href="http://www.imeem.com/people/IfcQI0m/video/Yv0UvfNp/me_monmarte_movies_video/">monmarte - me</a></object><br /><br /><br />και απο κει στα τρυφερά της σορβόνης<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SP-LCWfE2qI/AAAAAAAAAHs/1YInlPTAKnY/s1600-h/IMG_0153.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SP-LCWfE2qI/AAAAAAAAAHs/1YInlPTAKnY/s320/IMG_0153.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260075762303949474" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SP-LuedaeCI/AAAAAAAAAH0/i2jfJzNhbpk/s1600-h/IMG_0149.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SP-LuedaeCI/AAAAAAAAAH0/i2jfJzNhbpk/s320/IMG_0149.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260076520358705186" /></a><br /><br />θα επανελθω βεβαιως<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3432724106994465665?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-16654754038074020972008-10-13T20:45:00.003+03:002008-10-13T20:48:40.285+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SPOJZQl3tLI/AAAAAAAAAHU/FU-aYzxIV9I/s1600-h/ethopia-omo-landscape.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SPOJZQl3tLI/AAAAAAAAAHU/FU-aYzxIV9I/s320/ethopia-omo-landscape.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256696257115042994" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"></span><br /><br />Ω ω ουρανέ που σκεπάζεις<br />Τα βουνά<br />Ω ω σύννεφα που έρχεστε τρέχοντας και ρίχνετε την σκιά σας στην<br />Ψυχή μου<br />Ταξιδέψτε μακριά να μεταφέρεται την ηχώ της ανταρσίας μου<br />Πέτρινα βουνά που κρύβεται την θέα του κόσμου παραμερίστε<br />Αφήστε την φωνή μου να πλανηθεί στα χωράφια<br />Ιχνηλατώντας στις όχθες<br />Οσμίζομαι τον αέρα σαν μια ελεύθερη ανάσα<br />Οι μυς στρέφονται τεντώνονται<br />Απλώνουν<br />Τρέχω με μεγάλες απλόχωρες βηματησιες<br />Τα πέλματα βυθίζονται στο μαλακό χώμα<br />Λες και δεν πέρασα τα χορτάρια τινάζονται και σηκώνονται<br />Στο ύψωμα κοιτάω πίσω<br />Απέραντο χαλί το λιβάδι<br />Δεν πέρασα δεν υπήρξα<br />Σηκώνω τα μάτια και αφήνω την φωνή μου να πλανηθεί<br />Ω ουρανέ που σκεπάζεις<br />Τα βουνά<br />Ω σύννεφα που έρχεστε τρέχοντας και ρίχνετε την σκιά σας στην<br />Ψυχή μου<br />Ταξιδέψτε μακριά να μεταφέρεται την ηχώ της ανταρσίας μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1665475403807402097?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-43558646535406942572008-10-10T21:34:00.003+03:002008-10-10T21:55:02.570+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SO-k9xLFHvI/AAAAAAAAAHM/fYiBvZ5Nw1s/s1600-h/IMG_0002.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXbYZUNITVU/SO-k9xLFHvI/AAAAAAAAAHM/fYiBvZ5Nw1s/s320/IMG_0002.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255600671243443954" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />παγωμένη , σκοτεινή μου φαίνεται η νύχτα σήμερα<br />οι λέξεις ξεφεύγουν απ το μυαλό τρέχοντας στους μουσκεμένους δρόμους<br />χάνονται γλιστρώντας στις γωνίες χωρίς να αφήνουν ενα στίγμα<br />έγκλειστο το μυαλο<br />ανάμεσα στο αλκοόλ και στο αντιφέγγισμα των Φώτων στο δρόμο<br />ζητάει διέξοδο στο Όνειρο<br />μα εκεί είσαι εσύ<br />το είναι συστρέφεται σ αποδιώχνει<br />σε διώχνω με χέρια με δόντια με πόδια<br />μα εσύ είσαι εκεί<br />το υγρό των ματιών μου αγκυλώνει και παραλύει τα μέλη<br />εσύ είσαι εκεί<br />μην περιμένεις τίποτα από μένα δεν είμαι εδώ για κανένα<br />το ηλιόφως πλαγιάζει και ξυπνάει και δεν είμαι εδώ για κανένα<br />τα σύνορα ανακαθίζουν στο σαλόνι<br />ο τρόμος κυλάει ανάμεσα στα έπιπλα γλιστράει στα παγωμένα μου δάκρυα<br />δεν είμαι εδώ για κανένα δεν είμαι εδώ ούτε για μένα<br />παγωμένη , σκοτεινή μου φαίνεται η νύχτα σήμερα<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4355864653540694257?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-17674449548087428222008-10-07T07:34:00.000+03:002008-10-07T07:35:13.830+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uEk9OpOYp3A&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/uEk9OpOYp3A&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1767444954808742822?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-41176858809709895282008-10-02T00:09:00.002+03:002008-10-07T12:28:32.180+03:00http://www.imeem.com/people/IfcQI0m/music/n4ajrecG//<br /><br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/-XjcM4nOsQNPOmi1Yp1m*xDRecuxEFHUyN9eAKdOee7rPESEVLArVyCpJ3GnkkyXprsdm3vOJMTvmZwsJ3ZETZOEOfwQJyF1/prek.jpg" alt="" width="738" height="355"/></p><br /><br />Eπαιζες σαν τώρα την κιθάρα<br />το σι μπεμόλ δεν το πιανές καλά<br />μίλαγες και είχες μια λαχτάρα<br />σαν να οδηγείς με πάντες στα στενά<br /><br />κύκλωσαν το σπίτι που κρυβόσουν<br />κι ήτανε τα όπλα τους πολλά<br />σου πάνε Μιχάλη παραδόσου<br />μα είχαν βρει τον στόχο τους καλά<br /><br />έπεσες σαν ναταν να ξαπλώνεις<br />ο μορφασμός σου το χασμουρητό<br />πέντε σφαίρες κι ήσουν στο τιμόνι<br />να οδηγείς σε ενα άλλον ουρανό<br /><br />τέσσερις σε πήγαν κι όχι φίλοι<br />αυτοί ήταν όλοι τώρα φυλακή<br />αργότερα τους φάγαν στα καραβιά<br />γιατί είχαν ξυπνητήρια και cd<br /><br />Δύσκολη σκληρή παρανομία<br />σου κολάν και αυτά που χεις αρνηθεί<br />δολοφόνος η κατηγόρια<br />ως κι η μανά σου να σ αρνηθεί</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4117685880970989528?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-45680269720802233642008-09-15T18:37:00.002+03:002008-09-15T18:38:39.934+03:00<span style="font-weight: bold;">Ο δρόμος<br />Αγωνίζονται οι γραμμές να φανούν<br />Ένα χιόνι<br />Ψιλό σαν σκόνη<br />Σαν παγωνιά που σκεπάζει τις σκέψεις<br />Βία και λέξεις<br />Και ένα χαμόγελο που λες και το χάραξε μαχαίρι σε λευκό πρόσωπο<br />Στάζει καλή μου<br />Δυο σταγόνες<br />Να λερώνουν το χιόνι<br />Τα χρώματα καθώς ταξιδεύουν<br />μας δίνουν το ρυθμό<br />ψιλό σαν σκόνη το χιόνι<br />σαν παγωνιά που σκεπάζει τις σκέψεις<br />μια τελετή να σκεπάζει τα προσχήματα<br />κι ο δρόμος να αιμορραγεί και να λερώνει το χιόνι<br />βία και λέξεις<br />δάκτυλα<br />που ευγενικά βαδίζουν στα κόκκινα χείλη σου<br />κάτι καινούριο γεννιέται μαζί με το καινούριο αμάξι μου<br />το οδηγώ στον ακοίμητο δρόμο<br />περνώ ανάμεσα σε νιοκτιστα κτήρια<br />τα στήθη σου<br />κι ο δρόμος;;<br />αγωνίζονται οι γραμμές να φανούν<br />το χιόνι συνεχίζει να πέφτει<br />καμία σύνδεση<br />ποτέ δεν θα μπορούσα να αφήσω το παγωμένο κορμί σου να φύγει<br />τα χρώματα καθώς τρέχουν<br />μας δίνουν το ρυθμό<br />θραύσματα<br />από αστέρια που έγιναν πέτρες στο μυαλο μου<br />καμία κίνηση<br />έστω και μικρή<br />να δείξουμε ότι αρχίζει το επόμενο ……..<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4568026972080223364?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-33265030103887474462008-09-09T21:06:00.001+03:002008-09-09T21:07:14.720+03:00<span style="font-weight:bold;">της συννεφιάς του ήχους αγρικώ <br />φτερά<br />μαλακά στην αρχή μονολογώντας την αλήθεια <br />αποχρώσεις ύστερα λες και τραβάς τα μέλη τους και αναδεικνύονται οι χάρες <br />μόνο που δεν είναι στάσιμα νερά <br />άπνοες λέξεις τις φτήνιας <br />αυτές αιωρούνται πάλλονται <br />τρέχουν <br />και το μυρωμένο ρυάκι της μοναξιάς μου ανήκει<br />στο τέλος αυτό που μένει είναι να χτυπάω στις πέτρες<br />καθώς κυλάω σαν ήχος που η ηχός του χάνεται στο πλήθος<br />είναι τόσο σχετικό <br />είναι τόσο ήρεμο να το αποδεχτείς <br />πως ένας ατμός δεν μπορεί να χωρέσει μέσα σ άλλον<br />πόσο εύκολο είναι να τ αποδεχτείς<br />φαντάσου<br />ονειρέψου <br />μια φούχτα σύννεφο χωράει τις ελπίδες μου <br />κι όμως συνεχίζω να φοβάμαι <br />φοβάμαι<br />αλυχτούν <br />οι ζωντανοί να πάρουν μια ανάσα απ τον πεθαμένο<br />τι κρίμα <br />αγρικώ της συννεφιάς του ήχους <br />μην βρέξει και χυθούν οι ελπίδες μου<br />την ήρεμη γνώση των πολλών αναζητώ <br />αλλά καθώς κλείνω τα μάτια <br />ξεπετάγονται <br />αιωρούνται<br />αρχέγονες<br />μνήμες απ το ύστερα της ψυχή σου και ονειροβατούν στο κορμί μου<br />διαστήματα που μένουν μετέωρα <br />μου λες πως προσπαθείς <br />μου λες πως νοιάζεσαι <br />μου λες πως είσαι μαζί μου <br />ω μικρό μου σκιουράκι <br />που ροκανίζεις τα βαλανίδια της γνώσης<br />αυτά είναι βροχή<br />στο τέλος της μέρας θα καταλάβεις ότι εκεί ήταν πάντα<br />κάποτε αρθούν οιμωγές <br />που θα συνθλίβουν τα τύμπανα <br />κάποτε της ιστορίας η αρχή θα γενεί τίποτα<br />κάποτε θα βρέξει και οι ελπίδες μου θα κατακλύσουν τον κόσμο <br />δεν θα με μόνος στο σκοτάδι <br />ω πότε θα έρθει αυτή η μέρα που θα γυαλίζουν οι προφυλακτήρες <br />απ της βροχής της στάλες<br />σας λέω τότε θαμαι σπίτι μου <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3326503010388747446?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-91228886690876240202008-09-04T22:52:00.001+03:002008-09-04T23:00:19.019+03:00<span style="font-weight:bold;">Ζητώ ενα άνοιγμα στα σύννεφα<br />ζητώ ενα σήμερα χωρίς την παρουσία του αύριο<br />ζητώ έναν ουρανό γαλάζιο που να μοιάζει με θάλασσα<br />ζητώ μια θάλασσα που να μοιάζει με ουρανό<br />ζητώ ενα φως στα μάτια σου που να λένε ναι ήρθε<br />ζητώ μια μυρουδιά να πλανάτε στον αέρα μετά που θα φύγεις<br />ζητώ ενα άλογο που καλπάζει στου μυαλού το παράλογο<br />ζητώ μια ηλιαχτίδα που μπαίνει μέσα μου<br />ζητώ ενα κύμα να διαβεί τα βράχια και ναρθει σε μένα<br />ζητώ ενα βράχο που κόβει τα κύματα<br />ζητώ μια φυλακή να μ αγκαλιάζει<br />ζητώ μια αγκαλιά να με φυλακίζει<br />ζητώ ενα ρυάκι<br />ζητώ ενα ποτάμι<br />ζητώ μια λίμνη<br />ζητώ ενα σύννεφο στα πόδια μου να βρέχει<br />ζητώ εσένα να σαι εδώ<br />ζητώ εμένα ναμαι κει<br />ζητώ να μην είμαστε μαζί<br />ζητώ όταν πεθαίνουμε να γεννιέται μια ζωή</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-9122888669087624020?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-42871817302031192442008-09-02T21:43:00.002+03:002008-09-02T21:54:56.223+03:00<span style="font-weight:bold;"><br /><br /><a href="http://www.esnips.com/doc/511ea8ee-4548-435a-95ed-bb65b1e5512f/in-my-mind/?widget=large"><img border="0" alt="in my mind" title="in my mind on eSnips.com" src="http://www.esnips.com/widget/?objectType=docthumbstampped&amp;objectUUID=511ea8ee-4548-435a-95ed-bb65b1e5512f&amp;resourceName=medium"/></a><br /><br /><br />ειναι γραμενο πανω στην μελωδια του johny quitar(νομιζω)<br /><br /><br /><br />όπου κι αν πας όπου κι αν ζεις σε θέλω<br />όπου κι αν είσαι μακρυά μου η κοντά<br />θα σ αγαπώ θα σε ποθώ<br />σταγόνα<br />σταγόνα δροσιάς σε φύλο ερήμου στεγνό<br /><br /><br />όπου πατάς στα βηματά σου θα πατώ<br />κι αν θες να φύγεις σαν ήλιο θα κρυφτώ<br />μην μ αρνηθείς<br />μην μ αρνηθείς καρδιά μου<br />στην αγκαλιά σου άσε με να χαθώ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4287181730203119244?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-68549406442678597712008-08-27T07:05:00.000+03:002008-08-27T07:07:09.265+03:00<p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/IBaCqtvu*C5ywVYF2AnEmm34Uu9O1S*2OTxSB6*t8pNWpB8I29T8DW0U9Pay1lYPg-FqtbPoXeA0gDecm9rmfj7A63UEMmWN/291572381_a571b73c0b.jpg" alt="" width="320" height="240"/></p><br /><br /><b><br />Το στέμμα<br />Σαν νέον που ασημοπαιζει στα μάτια μου<br />Φωτίζει σβήνει<br />Σβήνει φωτίζει<br />Χάνετε<br />Φωτοστέφανο<br />Πυγολαμπίδα πάνω , πάνω μου<br />Τρεμοπαίζει<br />Αγαθός<br />Άγιος<br />Σκοτεινός<br />Αγάπαμε χωρίς να χρειάζεται να γίνω άγιος<br />Αγάπαμε αρκεί να γίνουμε εμείς<br />Και ύστερα ας φύγουμε<br />Ξημερώνει και εγώ κοιτάζω το φεγγάρι να βυθίζεται στο φως<br />Πόσα ήθελα να πω πριν με σβήσει το φως<br />Άλλη μια φορά<br />Και να πέφτω χαμηλά άλλη μια φορά<br />Πριν με σβήσει το φως<br />Ποιητής με δύσμοιρο ύφος<br />Αγκομαχώντας να αρθρώσει την φωνή του<br />Τα πνευμόνια μου με πνίγουν<br />Καθώς άλλη μια φορά με σβήνει το φως<br />Αγαπώ τους φίλους που μιλάνε όμορφα για μένα ;;;<br />Αυτούς που χτίζουν ενα φρούριο να κλειστώ μέσα καθώς οι ξένοι χτυπούν με δύναμη στα τείχη;;;<br />Ω μωρό μου είναι αλήθεια<br />αλήθεια είναι<br />Θέλω να ανακατευτώ μαζί τους να χαθώ<br />αλήθεια είναι<br />έτσι θα με παρασέρνουν<br />άμοιρος<br />και γω θα χτυπάω σε αλλά κάστρα με δύναμη<br />με το πλήθος<br />αλήθεια<br />θέλω να χαθώ στο πλήθος<br />κουράστηκα<br />πίστεψέ με<br />ο άνεμος παίρνει την φωνή μου<br /><br /></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6854940644267859771?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-91279975429032127672008-08-17T01:13:00.001+03:002008-08-17T01:13:53.460+03:00ειναι προιον συνεργασιας το<br />συγκεκριμενο μενα ακομη ατομο απο δω<p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/PscnmRWJb3O6NzVCf6zvK*dfu6Ti9ediXY9XsLTmTB6ZBp0HJ6O-7LUziiIZrEPtPLWnxRb23bfD61fIyhUfKqpZ4I-4beLu/DontLeave1.jpg" alt="" width="378" height="163"/></p><br /><b><i>Άνοιξε τα μάτια .Τα έκλεισε<br />Μετά τα ξανά άνοιξε με δύναμη αυτή τη φορά.<br />Τυφλός.<br />Έκλεισε τα μάτια και σαν να έβαλε μπρος την γεννήτρια, ήρθαν όλα στο μυαλο του διάδρομοι, δωμάτια, ακόμη και τα χαλιά στο πάτωμα. Λες και φόρτωνες κάποιο σκληρό δίσκο ερχόταν σιγά λεπτομέρειες ,περπάταγε στους διαδρόμους έβλεπε τους πίνακες.<br />Μπήκε στην κουζίνα άνοιξε το ψυγείο πήρε ενα μπουκάλι παγωμένη βότκα απ την κατάψυξη. Καθώς έκλεινε την πόρτα το είδε. Ένα άσπρο πλάσμα, κάτασπρο, κάτι σαν αρνί χωρίς πόδια .Το χάιδεψε σε αυτό που νόμισε για κεφάλι.<br />Το μάλωσε ελαφρά .<br />Σαν να μαλώνεις το γατί σου όταν ανεβαίνει στον καναπέ ενώ ήδη του έχεις κανείς σινιάλο με το δάκτυλο<br />"σταματά την φασαρία θέλω να κοιμηθώ "του είπε<br />γύρισε στο κρεβάτι του<br />τίναξε δυο ροδοπέταλα από το στρώμα του και ξάπλωσε .Άπλωσε το χέρι δίπλα και άναψε το πορτατίφ δίπλα του." Να 'χα και κανά κερί " σκέφτηκε, γελώντας το μυαλο του<br />έβαλε σε ενα ποτήρι μια μεγάλη βότκα και το ήπιε μονορούφι ,δεν την άντεχε το στομάχι του συνήθως. Ενώ του άρεσε πολύ τον χτύπαγε στο στομάχι .<br />αναγκαζόταν λοιπόν να βάζει κάτι άλλο πάντα μέσα... ή να πίνει κάτι άλλο.<br />΄΄ ευκαιρία τώρα ΄΄ μονολόγησε. Το πλάσμα συνέχισε την φασαρία στη κουζίνα<br />έβαλε ακόμη μια ακόμη πιο μεγάλη (δοση) αλλά αυτή την φορά άρχισε να την απολαμβάνει σιγά. Να μπορούσε να διάβαζε ενα βιβλίο και να έφευγε , σκέφτηκε.<br />χαμογέλασε<br />΄΄το μόνο που ταιριάζει είναι η Πέτρα της τρέλας ΄΄<br />ακουστηκε μέσα του μια φωνή.<br /><br />Έκλεισε τα μάτια λες και έλεγε ΣΚΑΣΕ στην φωνή<br /><br />Τον κούρασε το φως και έκλεισε το πορτατίφ δίπλα του. Ευχήθηκε δυνατά για λίγη ησυχία στο μυαλο του και γέλασε με τη σκέψη και μόνο.<br />Γέμισε το δέκατο ίσως ποτήρι της ημέρας ,το τρίτο της νυχτας, και αποθηκευσε οτι ειχε σε αποθεματα ποτου στο μπουκάλι ανάμεσα στα πόδια του.<br />Θα έπρεπε να είχε αρχίσει με έναν ήχο. Κάθε τι αρχίζει με ένα ήχο .Η γέννηση με το πρώτο κλάμα, που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί έπρεπε να είναι κλάμα κι όχι γέλιο.<br />Προοικονομία ισως. Σωστά;<br />Κι έπειτα μια μεγάλη αγάπη, με έναν αναστεναγμό,με ένα δυνατό γέλιο...ίσως και ένα τραγουδι.Αλλά σίγουρα με κάτι που θα χάλαγε την "ησυχία".<br />"Οξυμωρο" σκεφτηκε.Να προσπαθεί να αρχίσει τώρα το βιβλίο του, ζητώντας ησυχία<br />.Αδύνατο.<br />Του αρκούσε η βρύση που έσταζε ,η μπουκάλα που άδειαζε και η σπιτονοικυρα με τις υπεραισιοδοξίες απαιτήσεις για είσπραξη ενοικίων.<br />Γαμωτο<br />Σπιτονυκοκυρη εχω.<br />Έσφιξε τα μάτια να μη μπαίνει μέσα τους φως από το δρόμο , και προσπάθησε να θυμηθεί αυτό που πάλευε με τα χρόνια να ξεχάσει.<br />Τον εαυτό του ίσως...ή μάλλον όχι.<br />Αυτό που κατάτρωει τον εαυτό του<br />.Τα σκουλήκια της σήψης του;;<br />Δεν είναι αστείο;<br />Κάτι τόσο δικό σου,να σε κατάτρωει και να σε μειώνει στο μισό από αυτό που είσαι.<br />Μια μουσική .Ίσως να ήταν αλλιώς αν είχε μια μουσική<br />Τώρα έμενε με αυτό το χριτς χριτς χριτς στο μυαλο του λες και ήταν μια ασυνχρονιστη μηχανή .Και δεν έφτανε αυτό .<br />Ήταν κιόλας<br /><br />Φαντάσου να λατρεύεις αυτό που σκοτώνει<br />Άναψε τσιγάρο για να αναπνεύσει αέρα<br />Πάλευε μήνες με το βιβλίο του. Είχε καταφέρει να φέρει τα πάνω κάτω.Να γράψει το τέλος του, τη μέση και να αφήσει κενό το μυαλό του για την αρχή του.Πλησίαζε την τελειότητα , με μοναδική ατέλεια την έλλειψη αρχής.<br />Είπε να αρχίσει λοιπόν με μια περιγραφή του ίδιου.<br />Στην εφηβεία του ήταν σίγουρος πως θα άλλαζε τον κόσμο.Στα 25 του κατάλαβε πως παραήταν μικρός (ή ο κόσμος παρα ήταν μεγάλος) και είπε να αλλάξει τον εαυτό του.Στα 30 του κουράστηκε να προσπαθεί και θυμήθηκε την εφηβεία του πιάνοντας πάλι το ποτό αγκαζέ. Κι έπειτα πάτησε τα 40 με μόνη συντροφιά τα σκουλήκια και τη δόξα τους.<br />Και πήρε αυτά αγκαζέ αυτή την φορά. Τα σκουλήκια της σήψης του<br />Κάτι σαν "τα αρνάκια" που λέγανε ,όταν ανοίγανε τα κεράσια ,τα παραωριμα μεγάλα κόκκινα κεράσια και αφού βγάζανε ενα κακάρισμα ,τα βλέπανε μέσα τους να περπατάνε και με βουλιμιά τα καταβροχθίζανε<br />Μάλλον αυτά μεγαλώνουν κάποια στιγμή και μεις σταματάμε το κακάρισμα και απλά μας ενοχλεί ο θόρυβος<br />Δυνάμωσε τη φασαρία μέσα του.<br />Έπειτα πέρασαν πέντε χρόνια και κατάλαβε πως μοναδικό ψήγμα της προσπάθειας του ήταν τελικά ο εαυτός του.<br />~Πως να μην μειώνεσαι...σκουλήκια είναι οι σκέψεις και μόνο για δολώματα και βασανιστήρια κάνουν.~<br />Σώπασε.<br />Σωπασε;;<br />Ενα τσιγάρο<br /><br />Να μπορούσε ενα τσιγάρο.<br /><br />Ξεφύλλισε το βιβλίο πήγε στην αρχή<br />Άγραφες σελίδες λευκές σαν το μυαλο του που γέμισε με ενα λευκό πράγμα<br />Ενα;;<br />Όχι ,πολλά .<br />Πολλά λευκά πράγματα στο σκοτάδι<br /><br />Σκοτάδι ξέρεις τι θα πει;<br />~"Ησυχία" βαθιά μέσα σου πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να βοηθήσεις τον εαυτό σου.<br />Πάρτο, χώρισε το ,και κάπνισε το σε χαρτάκια παθιασμένης θλίψης.<br />Ίσως να σε σώσει η διαδικασία.<br /><br /><br /><br /><br />Προσπάθησε να απλώσει τα χέρια να πιάσει τα χαρτάκια.<br />ψηλάφισε όσο μπορούσε γύρω.<br />άνοιξε τα μάτια<br />σκοτάδι<br />Έτσι ήταν και με εκείνον.<br />Τα πάντα ξεκινούσαν με ένα κομμάτι σκοτάδι. Το αγόραζε ατόφιο από μέσα του.<br /><br />Που να καταλάβεις εσύ...<br /></i></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-9127997542903212767?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-46873686242603866242008-08-13T23:56:00.001+03:002008-08-14T00:11:47.874+03:00<span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;">Τι περίεργο πράγμα το μυαλο;;<br />Ακολουθεί ,τουλάχιστον το δικό του ,δυο η τρεις ταυτόχρονα ειρμούς<br />Κάθεται να γράψει και ταυτόχρονα σκέφτεται τι θα γινόταν αν ήταν εκεί η τι χρώμα έχει βάψει τα μαλλιά της, αλλά τον απασχολεί και αυτή η σταγόνα <br /> Πλιτς πλομπ<br />Πλιτς πλομπ πλιτς πλιτς πλιτις πλομπ<br />Το γαμώτο ήταν ότι αφήνει διάφορα ,πιάτα ,ποτήρια πάλι πιάτα το ενα πάνω στο άλλο.<br />Θα μπορούσε να συγκεντρωθεί στα δυο αλλά αυτό το μπλομπ τον τρελαίνει είναι λες και κάποιος μπαίνει όταν βλέπει καλό Όνειρο μέσα του και του κάνει πλάκα <br />Μάλλον θα έπρεπε να τα στοιβάζει ομοιόμορφα<br />Ομοιογενές μίγμα, όσο μπορούσε τουλάχιστον ,κούπες καφέ αριστερά, ποτήρια ουίσκι πολλά ποτήρια ουίσκι στο κέντρο ,ποτήρια μπύρας πολλά και αυτά απ έξω ίσως ,χωρίς να πλατειάζουν <br />Αυτό το πλομπ ήταν που τον τρέλαινε<br />Τι όργανο και το αυτί <br />Μπορούσε να συνηθίσει ενα ήχο ,μονότονο ήχο <br />Να μην τον ακούει <br />Να μην τον αισθάνεται <br />Να μην υπάρχει <br />Αλλά αυτό το πλομπ ήταν απαράδεκτο<br />Ερχόταν εκεί που δεν το περιμένεις <br />Ενώ το περιμένεις<br />Απαράδεκτο σηκώθηκε και πήγε στον νιπτήρα <br />Πλιτς πλομπ πλομπ πλιτς πλιτς πλιτς πλιτς πλιτς πλομπ<br />Ανάθεμα να μπορούσε να καταλάβει;;;<br />Άναψε τον φως στην κουζίνα ενα ποτήρι ουίσκι το πρόβλημα ;; η η βρύση που έσταζε;;<br />Την έπιασε δυνατά με μια πετσέτα είχε σπάσει η χειρολαβή και έμενε μόνο η βίδα οπότε και δεν σφίγκει καλά, προσπάθησε να σφίξει κι άλλο<br />Είναι μερικά πράγματα που αδυνατείς να κανείς <br />Πχ<br />Ενα ποτήρι ουίσκι γεμάτο με νερό είναι φυσικό να δημιουργεί κυματισμούς όταν μια σταγόνα πέφτει στο κέντρο της όταν οι κυματισμοί επιστρέφουν από τα πλάγια δυο και τρεις μαζί τρακάρουν με την επόμενη σταγόνα που πέφτει και δημιουργείται το πλομπ<br />Είπαμε περίεργο πράγμα το μυαλο <br />Τι γίνεται αν αδυνατείς να μετακινήσεις το ποτήρι ;;;;<br />Οι σταγόνες ποιο αργά πια εξακολουθούσαν να πέφτουν <br />Πλιτς……..πλιτς……πλιτς…..πλιτς……πλιτς….πλομπ<br />Κράταγε το ποτήρι έτοιμος να το τραβήξει απ τον σωρό ,το σκέφτηκε<br />Ώρα<br />Δεν γαμιέται μονολόγησε και το άφησε <br />Αν δεν έχουν λόγους διαφορετικότητας οι σταγόνες γιατί να έχει αυτός;;;<br />Ξανά έκατσε στο pc τι όμορφα που ακουγόταν ;;;;σαν το δικό του ειρμό στο γραπτό του<br />Πλιτςς……πλιτς…..πλιτς……πλιτς….πλομπ………..πλιτ…………………………<br /><br /> <br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4687368624260386624?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-74449858059091987122008-08-12T01:28:00.001+03:002008-08-12T01:30:30.621+03:00<span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;"></span></span><br /><br /><br />Στην δύση μου <br />Μοιάζει το όνειρο ,ομίχλη <br />Υγρό σαν τις ορμές που πάλλονται στα παντελόνια έφηβων παλικαράδων<br />Σαν άγουρα σπυριά που έρχονται μαζί με την γυναικεία διαίσθηση που γεννιέται μαζί με τα κόκκινα σημάδια στο βαμβακερό εσώρουχο<br />Κι όμως είμαι κι όμως έγινα <br />Ομίχλη<br />Σαν τα δάκρυα που τα βλέπεις στον καθρέφτη να κυλάνε και λες θα τα σκουπίσω και θα φύγουν <br />Τα σκουπίζεις <br />Και γίνονται ρυτίδες<br />Ενόραση <br />Μια ζωή μισούσε τον ΔΟΝ πως θα μπορούσε να υπάρχει κάποιος τόσο αφελής;;<br />Πως θα μπορούσε να υπάρχει κάποιος για τόσο καιρό που δεν μπόρεσε να αλλάξει κάτι <br />Ούτε το εαυτό του ;;<br />Ο γελοίος!<br />Ξέρεις κάτι;; στην τελική αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι ότι άρχισε να μ αρέσει να πολεμάω τους ανεμόμυλους<br />Θυμίζω ενα μπλουζ που άκουγα κάποτε και δεν τελείωνε ποτέ η σταμάταγε απότομα αφήνοντας σου μια γεύση στρυφνή το στόμα κάτι σαν άρχισες ξαφνικά να μασάς το τσιγάρο σου<br />Δεν ξέρω γιατί σου γράφω ,ίσως γιατί ξέρω πως δεν τα διαβάσεις<br />Θέλω να ξέρεις απλά ότι αυτό που έλεγα ,ξέρεις ;;,θυμάσαι ;;<br />Δεν μπορώ να αλλάξω είναι η φύση μου έτσι <br />Ψέματα έλεγα <br />Μου έτυχαν πολλά παρα πολλά ναι θα μπορούσα να αλλάξω αν το ήθελα <br />Αλλά ξέρεις, αυτό που δεν μπορώ να ξεπεράσω είναι η εικόνα <br />Που με βλέπω από ψιλά να λέω σε φίλους και γνωστούς <br />΄΄Όσο έζησα το ήθελα να ζήσω έτσι και το πίστευα να ζήσω έτσι <br />Είμαι εντάξει ΄΄<br />Ναι αυτή την εικόνα δεν μπόρεσα να την ξεπεράσω <br />Ξεκίνησα να ζωγραφίζω πάλι και ξέρεις προσπάθησα αλήθεια προσπάθησα αλλά δεν μπόρεσα να θυμηθώ τα μάτια σου ,ίσως γιατί δεν τα είδα ποτέ ίσως γιατί δεν ήμουν εκεί να δω την στάση σου<br />Καλή μου μην στραβώνεις δεν φταις εσύ <br />Ίσως δεν προσπάθησα πολύ <br />Ίσως ήμουν απασχολημένος με του ανεμόμυλους<br />Ίσως ακόμη δεν ήρθε η ώρα να δω <br />Μπορεί σε μια στάση ,σε μια ουρά στο ταχυδρομείου να καταλάβω ότι είσαι πίσω μου<br />Να ξέρεις θα το καταλάβω όπως και συ <br />Θα κουνηθεί ο αέρας θα μας κάνει σινιάλο<br />Μην ανησυχείς<br />Καληνύχτα…..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-7444985805909198712?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-48381409642919150822008-08-05T21:42:00.004+03:002008-08-05T21:48:21.457+03:00ΕΔΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ http://zentikes.blogspot.com/2008/04/blog-post.html<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SJifHtG2edI/AAAAAAAAAGk/-eQOHcslXsw/s1600-h/prisoner.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SJifHtG2edI/AAAAAAAAAGk/-eQOHcslXsw/s320/prisoner.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231105921907063250" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;"></span></span><br />Ψιχαλιζε<br />Μια ψιχαλα απο το πουθενα ,<br />Έστριψε λίγο το κεφάλι προς τα πάνω αλλά είδε απλά ένα καθάριο ουρανό<br />Κι όμως ψιχάλιζε<br />Ανατρίχιασε και κούμπωσε το άσπρο νυχτικό της έως το τελευταίο κουμπί<br />Το ήξερε ότι κάτι υπήρχε εδώ έξω<br />Το φοβόταν, αλλά ταυτόχρονα κάτι την έκανε να βγαίνει εδώ κάθε βράδυ<br />Χρώματα;;<br />Ναι χρώματα, αυτά που έβλεπε στα όνειρα της κάτι σαν ταπετσαρίες αλλά με μυρουδιά με αφή ,ήταν σκαλιστά πολύχρωμα ,να έτσι αν άπλωνε τα δάκτυλα της λες και τα άγγιζε<br />Ζεστά<br />Άφησε στο πάτωμα της βεράντας το τασάκι και το μπολ που κράταγε .Γεμάτο κουκούτσια , έβγαλε απ τον κόρφο της ένα πακέτο τσαλακωμένο, με τσιγάρα και έβγαλε ένα .<br />Δεν κάπνιζε<br />Απλά από τότε που ήρθε εδώ της αρεσε,στην βεράντα και μόνον εδώ .<br />Ενα περιπολο ακουστηκε να έρχεται από μακριά. Συντεταγμένο βήμα .<br />Πλησίαζε<br />Έκανε Ενα βήμα προς τα πίσω μην την δουν<br />Ένας νεαρός στρατιώτης σήκωσε το βλέμμα στο νυχτικό, που για μια στιγμή ανέμισε μα γύρισε το κεφάλι μπροστά μετά από τον δυνατό βήχα του διμοιρίτη.<br />Έβαλε το τσιγάρο στο στόμα<br /><br /><br />Μια σπίθα<br />Ενα φως .Αχνά δυο σκιές σχημάτισαν ενα πρόσωπο ,δυο χείλια κόκκινα.<br />Μια βαθεια εισπνοη<br />Ενα φύσημα<br />Σήκωσε με δύναμη τα δυο του χέρια και ξανακόλησε το πρόσωπο στο κάγκελα ,είχε σηκώσει ελαφρά την μύτη και έπιανε αυτό που ερχόταν<br />Άρωμα γιασεμί απ το νυχτικό π ανέμιζε ,μέντα από οδοντόκρεμα ίσως και καπνός, ναι βαρύς καπνός<br />Ρούφαγε με δύναμη και αυτός, ερχόταν, πέρναγε απ τον οισοφάγο στα πνευμονία και μετά εγκαταθιστόταν στο στομάχι ,σαν πόνος κάτι εκεί χαμηλά, κάτι απροσδιόριστο κάτι, σαν έρωτας, ναι σαν έρωτας<br />Όπως τότε που ήταν παιδί και πέρναγε απ το σπίτι της Μαρούλας και δεν μπορούσε να της μιλήσει γιατί πόναγε<br />Τι γλυκός πόνος<br />Είδε μια σπίθα να πετάγεται, να κάνει ένα μακρύ κύκλο και να προσγειώνεται κάπου αριστερά του ,άκουσε ενα αμυδρό θόρυβο σαν κλείνει μια πόρτα και άφησε τα χέρια απ τα κάγκελα.<br />Για λίγο τα μάτια του πλανήθηκαν στο παράθυρο ,μια άλλη μυρουδιά ήρθε στα ρουθούνια του<br />Ψιχάλισε;;<br />Πλησίασε στο αχυρένιο στρώμα κάθισε , έβγαλε το ένα πόδι απ την σαγιονάρα απαλά, ναι απαλά όπως βγαίνεις από μέσα της, μετά τον Ερωτά καθώς έχει ξαποστάσει δίπλα σου ,έβγαλε και την άλλη<br />Ξάπλωσε έκλεισε τα μάτια . Βρέθηκε μέσα του.<br />Περπάτησε λιγάκι μέσα στο μετωπιαίο λοβό μέχρι να φτάσει στην Μνήμη.<br />Είδε τα τετράδια ανάκατα μερικά πεσμένα κάτω<br />Το ήξερε άγγιζε τα ντύματα, τα χάιδευε ,ο πόνος στο στομάχι ξαναήρθε<br />Να μπορούσε να τα διάβαζε……………..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-4838140964291915082?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-60058328150482165172008-08-04T00:55:00.002+03:002008-08-04T00:59:37.111+03:00<span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;"><br />Προς κάθε ενδιαφερόμενο:<br />Ξέρεις έρχονται γρήγορα πολύ γρήγορα<br />Σκέψεις ,εικόνες ,αισθήματα που μερικές φορές δεν τα προλαβαίνω<br />Είμαι σαν τον ψαρά που δεν ξέρει να ψαρεύει ,πνιγμένος σχεδόν σε μια λίμνη με ψάρια θέλει να έχει καλή ψαριά αλλά δεν προλαβαίνει να πιάσει αυτό που βλέπει για τι έρχεται άλλο και μετά άλλο και πάλι άλλο στην θέση του έτσι στο τέλος μένει με ένα ψάρι που και αυτό δεν είναι το καλύτερο που υπάρχει στην λίμνη .<br />Αν μπορούσα να έγραφα για μένα θα έγραφα δυο στίχους από ένα τραγούδι του Beck που λέει<br />Im a loser baby<br />Wy don’t kill me<br />Η ακομη καλυτερα θα σου τραγουδαγα ενα στίχο του Παύλου<br />Που λέει:<br />Συνεχεία μπερδευόμουνα<br />Μ αυτούς που εμπιστευόμουνα<br />Ναι αυτό είναι καλύτερο .Έχω ένα μεγάλο ελάττωμα για την σημερινή εποχή<br />Δίνω αμέσως αυτό που έχω να δώσω και ξερεις,ολοι περιμένουν ακόμη κάτι περισσότερο<br />Δεν μπορεί κάτι θα έχεις ακόμη ,σκέφτονται<br />Αλλά δεν έχω κάτι είμαι ανοιχτό βιβλίο .Χαρτί.<br />Απογοητεύω έτσι τους ανθρώπους και μένω μόνος<br />Δεν είναι άσχημα να είσαι μόνος.<br />Δεν πονάει πάντα, και γω τώρα ειδικά είμαι παρά πολύ καλά<br />Είμαι λες μπορώ να κάθομαι στο δάσος και να βλέπω τα δέντρα μεγαλώνουν .Αλήθεια .<br />Φαντάσου να κάθεσαι σε ένα παλιό κούτσουρο και βλέπεις απέναντι σου το εύθραυστο κλαράκια μιας ιτιάς και να το βλέπεις με μιας να γίνεται στην αρχή ευλύγιστος κορμός και μετά να αντέχει στον άνεμο να χοντραίνει να απλώνει φυλλωσιές και να γίνεται ένα μεγάλο ανθεκτικό δέντρο<br />Αυτό βλέπω κάθε μέρα να γίνεται με τα παιδία μου γίνονται δεντράκια και περιμένω να γίνουν δυνατά γέρα δέντρα.<br />Ένα άλλο ενοχλητικό ελάττωμα για μένα είναι ότι ενώ Θυμάμαι σχεδόν όλους τους στίχους του Παύλου δεν θυμάμαι κανέναν δικό μου έχω πει και γω σοφίες αλλά ίσως τις θυμάται κάποιος άλλος<br />Είδες ;;σχεδόν σου έγραψα ένα γράμμα ,μικρό ίσως ,και σίγουρα δεν ξέρω αν θα χαρείς για μένα αλλά θα σου πω κάτι ακόμα<br />Βρέθηκα πριν μερικές μέρες με κάτι Άγγλους φίλους και πήγαμε με το τραμ στο κέντρο<br />Βλέποντας τον γιο τους να ξεκαρδίζεται καθώς κρεμόταν απ τις χειρολαβές σκέφτηκα:<br />Πόσο μικρό πράγμα είναι ευτυχία και πόσο κοντά μας είναι ………………..</span></span>><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6005832815048216517?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-39075837272798208272008-07-12T23:53:00.000+03:002008-07-12T23:56:13.502+03:00value="http://media.imeem.com/m/Wxv1p0gC61/aus=false/"&gt;<embed src="http://media.imeem.com/m/Wxv1p0gC61/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="110" wmode="transparent" allowscriptaccess="never"></embed> <br /><a href="http://www.imeem.com/people/IfcQI0m/music/Xb7DkKAj//">íõ÷ôá - ç</a> <a href="http://www.esnips.com/doc/b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8/midnight/?widget=large"><img border="0" alt="midnight" title="midnight on eSnips.com" src="http://www.esnips.com/widget/?objectType=docthumbstampped&amp;objectUUID=b0b62e5a-a82b-4e47-96c3-30610858c2e8&amp;resourceName=medium"/></a><br /><br /><b><i>Κι αν την νύχτα την στειρώσεις, τι θα μείνει να μας πει<br />θα μας πει για τις ζωές θα μιλήσει στις ψυχές;<br />η θα τρέχει στα στενά ακολουθώντας ουρλιαχτά;;<br />που τα βγάζουν οι ζωές μας καθώς σβήνουν τσιριχτά;;<br /><br />ρεφρέν<br /><br />μα αν η νύχτα γκαστρωθεί<br />σε μια μπάρα σαν κι αυτή<br />κάποιας ανοιξης αύγη<br />κάποτε θάρθουνε οι γέννες<br />πονούν πολύ λένε αυτές<br />έτσι γεννιούνται ποιητές<br /><br /><br />Ακτίνες που χτυπούν ζωές, που τις πετάξαν μοναχές<br />και τις έκαψε ο ήλιος η δουλειά κι εντολές<br />κι αν θα βάλω εγώ τα στήθη και τις διώξω μακρυά<br />ίσως νύχτα μου να μείνεις να ξενυχτάμε αγκαλιά</i></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3907583727279820827?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-70518234654388469072008-06-27T00:34:00.003+03:002008-06-27T00:38:45.542+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SGQLq8uBH9I/AAAAAAAAAGc/z5oUrnrgAWo/s1600-h/doyrios+kiknos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SGQLq8uBH9I/AAAAAAAAAGc/z5oUrnrgAWo/s320/doyrios+kiknos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216307100883427282" border="0" /></a><br /> <p>Και ερχετε το φεγγαρι που εσυ </p> <p>Ναι εσυ</p> <p>Κοιτας στον ουρανο σαν τρισδιαστατη εικονα με μονοφωνικο ηχο </p> <p>Πανικος στις αισθησεις</p> <p>Α!Κι αυτος</p> <p>Α!Κιαυτος</p> <p>Σαν δει το κοπαδι αγρικα</p> <p>Μα υστερα μερευει,ντυνεται,στολιζεται</p> <p>Γαμπρος ;ισως</p> <p>Λυκος </p> <p>Θυμησου το τοτε!</p> <p>Πιο;;</p> <p>Ψευτη </p> <p>Κοιμωμενη ,ωραια και τρυφερη</p> <p>Δοξασιες για αλιωτικες θεωριτικες εικονες</p> <p>Το άλλο προσωπο του εμετου</p> <p>Η λεκανη καθως κυτας το νερο από μεσα</p> <p>Μου σκας το μυστικο τοσο γρηγορα</p> <p>Τοσο φυσικα </p> <p>Σαν το φρουτο μετα το ανθος</p> <p>Μα είναι τοσο γερικο που δεν είναι δεντρο πια</p> <p>Ανθιζει το απολιθωμα;;;;;;;;;</p> <p>Γουρουνια </p> <p>Γουρουνια ειστε εδώ;;</p> <p>γουρουνια ψυχες μου ειστε εδώ;;</p> <p>λασπη</p> <p>τις επνιξα στην λασπη δεν υπαρχουν γουρουνια δεν υπαρχουν ψυχες</p> <p>Κι εγω ;Αφεντης και σκλαβος μαζι τι θα κανω χωρις ψυχες;;;</p> <p>Αυτή </p> <p>Αυτή παντου </p> <p>Αυτή γεννα αυτή θαβει.</p> <p>Ποσο καιρο εχω να δω μια φωτια</p> <p>Αυτή </p> <p>Λασπη στην θρακα</p> <p>Και το αιμα ;χυνεται στο χωμα</p> <p>Λασπη και αυτό</p> <p>D\B</p> <p>Αυτό ξεφευγει.Το μονο.</p> <p>Αυτό το αρχισε</p> <p>Πηρα το μωρο μου και βγηκα.</p> <p>Ησυχια παντου</p> <p>Γιατι;;;</p> <p>Είναι η μερα που πεθαινει η μουσικη </p> <p>Είναι η μερα που σταματαει ο ηχος.</p> <p>Πρεπει ναστε τρελοι.Μπορω να ακουσω </p> <p>Νατο φτερουγιζει μια μελισσα </p> <p>Το ακους;ανοιγει ένα ανθος</p> <div style="text-align: center;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:12;" >Αφουγκρασου κελαριζει,ρυακι το αιμα καθως κυλαει απ τους κομενους σας λαιμους</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-7051823465438846907?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-25337619729269675372008-06-06T18:34:00.001+03:002008-06-06T18:46:49.548+03:00<div style="text-align: center;"> <table style="width: 97.16%; margin-left: 12pt;" border="0" cellpadding="0" cellspacing="3" width="97%"> <tbody><tr> <td style="padding: 0.75pt; width: 99.26%;" valign="top" width="99%"> <p class="MsoNormal">27 Σεπτεμβρίου 2007, 12:40<br /> O Aθανατος σεριαναει στους Μελλοντες<br /><br /><br /> ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ<br /> ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ<br /> Η τελευταία ακτίνα του ήλιου αφού πέρασε δυο κοσμικές καταιγίδες,τρέχοντας με τριακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο,πέρασε την σχετικά λεπτή ατμόσφαιρα της γης,διαπέρασε δυο σύνεφα και μετά κοντοστάθηκε και αγνάντεψε από ψηλά την βρώμικη μουντή πολιτεία.<br /> Από ψηλά είδε τον νεαρό που κάθονταν στην άκρη της ταράτσας προσπαθώντας να δεί την ¨πόρτα¨ που εδώ και καιρό είχε ετοιμαστεί να ανοίξει.<br /> Με όλη την ταχύτητα που μπορούσε να αναπτύξει,η ακτίνα διαπέρασε το μαύρο σύνεφο που παρήγαγε η πόλη και μ` όλη της την δύναμη χτύπησε στα ασημί γυαλιά του.Εξοστρακίστηκε και με καταπληκτική ακρίβεια πέρασε από το κέντρο της κόρης του αριστερού του ματιού.<br /> Βρωμούσε άσχημα εδώ,όλα μαζί ανακατεμένα.Ομίχλες από μεθύσι,νεαρές εμπειρίες,ιδέες της στιγμής, πόθος γιά την κοπέλα με τα στρογγυλά καπούλια πού πέρναγε επτά ορόφους πιό κάτω.<br /> Δέν στάθηκε στιγμή.<br /> Σαν βολίδα ,πού ήταν, παρέκαμψε αυτήν την βρώμικη αποθήκη, πέρασε δυό εργοστάσια Σκέψης και με βιασύνη λοξοδρόμησε από την αποθήκη της Λογικής.Κοντοστάθηκε λίγο στο μικρό εργαστήριο της Γνώσης και μπήκε στο πεδίο της Φαντασίας.<br /> Με φούρια πέρασε όλες τις πόρτες και μόνο σ΄ αυτήν πού είχε κάτι παιδιάστικα γράμματα και έγραφε κάπως έτσι:<br /><br /> Περι Οχ η Πα ρ αΜΥθΙΟΥ<br /><br /> Μπήκε<br /> Κλωστές σπάγκοι σωρό από κάποιο κουκλοθέατρο που ίσως δεν παίχτηκε ποτέ,σπάσμένες κούκλες πεταμένο αλεύρι από τους μεθυσμένους μυλωνάδες.Μπήκε ακόμη πιό μέσα και είδε ένα κόκκινο σκούφο<br /> να κρύβει το κεφάλι ενός παιδιού.Πλησίασε και ανακάλυψε ότι κρέμονταν από την μύτη του Πινόκιο.<br /> Ακούνητες διάφορες φιγούρες την εμπόδιζαν να περάσει.Γάτοι με μπότες άνθρωποι με περίεργα ρούχα και γάντζους για χέρια,κορίτσια με φτερά,περίεργα όντα με μεγάλα κεφάλια και μικρά πόδια,που κάποια φαντασία είχε πλάσει.<br /> Κουράστηκε κοίταξε γύρω και είδε έναν καναπέ μιας μακρινής εποχής εκεί διάλεξε να ξαποστάσει από το μακρινό ταξίδι.<br /> Καθισε.<br /><br /> ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΥΟ<br /><br /> Σ΄ εκείνη την μακρυνή εποχή και μάλιστα στο ίδιο χωριό,όπου ο καναπές είχε κατασκευαστεί,έμενε κάποιος, που προσπαθώντας να κάνει μια επαναστατική πράξη ονόμασε τον μοναχογιό του με τον τίτλο ενός ποιήματος κάποιου ποιητή που πέθανε στην φυλακή.Δεν μπορούσε να δεχτεί ότι το μικρό χωριό του ήταν πια μια μικρή επαρχία του πλούσιου κοντινού Βασιλείου.<br /> ΄΄Μάχου τω Βασιλεί΄΄ ονόμασε το παιδί του,μιας κι ο ίδιος δεν είχε το σθένος να παρατήσει το όμορφο κτήμα δίπλα στο ποτάμι το ζεστό φαγητό και την στρογγυλοκάπουλη νέα γυναίκα μόνη στα υγρά σκεπάσματα.Εϊχε την ψευδαίσθηση ότι αυτό που δεν έγινε αυτός , θα μπορούσε να γίνει ο γιός του.<br /> Λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο.Η γυναίκα του φοβήθηκε το ίδιο πράγμα,για άλλο λόγο όμως.Δεν άφησε τον άντρα της να φύγει θα άφηνε τον γιό;<br /> Έτσι το όνομα του έγινε σκέτο Βασιλί.<br /> Ο μικρός Βασιλί μεγάλωσε θέριεψε προς μεγάλη ικανοποίηση της μητέρας του έγινε ένα ψηλό γεροδεμένο παλικάρι,αλλά κάθε <span style="" lang="EL">μέρα</span> βύθιζε στην απελπισία τον πατέρα του,γιατί ενώ έπιανε το άροτρο από μικρός ακόμη , και το έμπηγε βαθιά στην γη και όργωνε καλύτερα από όλους στο χωριό,με τα όπλα όμως δεν τα πήγενε καλά,τα άφηνε και σκούριαζαν κρυμμένα καλά στον παλιό αχυρώνα.<br /> Όταν μεγάλωσε λίγο ακόμα τότε ήταν που βύθισε τον πατέρα του σε βαθιά απελπισία.Τα κορίτσια του χωριού βλέπαν στην μορφή του Βασιλί έναν βαρβάτο δουλευτή άντρα και βάλθηκαν να τον ξελογιάσουν.<br /> Πότε πέρναγαν δυο-δυο από εκεί που έκοβε ξύλα ή δήθεν ζήταγαν δανεικά αυγά για το μικρό αδέρφι<br /> ή πολλές φορές αμόλαγαν τις κότες στα σπαρτά που μόλις είχε βάλει και κάθονταν να κακάριζουν και αυτές,καθώς ο Βασιλί τις κυνήγαγε σαν τρελός στο χωράφι.<br /> Αυτός όμως ήταν αλλού και αυτό ήταν το πρόβλημα του πατέρα του.<span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal">Έβγαινε έξω από το χωριό και προσπαθούσε να συλλάβει την ΄΄Υπαρξη΄΄,προσπαθούσε στο φτωχό από γνώση μυαλό του να χωρέσει το σύνολο της Αρμονίας της φύσης.<br /> Ακόμη και η μητέρα του έβαλε ανθρώπους να του μιλήσουν να του πούν ότι ο προορισμός του ανθρώπου είναι τα πλούσια σε σοδιά χωράφια ,η χοντροκάπουλη γυναίκα με το ζεστό φαϊ της και τα στρογγυλοπρόσωπα παιδιά με κόκκινα μάγουλα.<br /> Αφού μάταια όλο το χωριό είχε βαλθεί να τον γκρεμίσει στο βάραθρο της νομιμότητας της τάξης και της υποτέλειας των ηθών , ο Βασιλί σταμάτησε να πηγαίνει στην σύναξη των γερόντων ,σταμάτησε να συμμετέχει στις γιορτές του χωριού.<br /> Έφευγε το πρωί και γύριζε το βράδυ με ένα τσουβάλι γεμάτο χ΄ρτα και βοτάνια, κάθονταν σε μια μικρή φωτιά που άναβε στην αυλή και τα ξεχώριζε αυτό για ΄΄πληγές΄΄ αυτό γιά το ΄΄στομάχι΄΄ αυτό γιά ΄΄φαγητό΄΄ αυτό για ΄΄βράσιμο΄΄.<br /> Πέρασε καιρός και οι δυο γονείς του Βασιλί ελευθερώθηκαν από το σώμα τους.Ζούσε μόνος τώρα.Στο σπίτι μπαινόβγαιναν αγριοκούνελα,περιστέρια έκαναν φωλιά στα κεραμίδια και αγριόμολώχες σκέπασαν τον φράχτη.<br /> Ο Βασίλι μάζευε βότανα και άλλαζε με τους χωρικούς για λίγο ψωμί η για κανένα πούλι που πιάνανε αυτοί στις ξόβεργες .Τα πήγαινε σε ένα ξέφωτο κοντά στο δάσος. Τα άφηνε ελεύθερα και χάζευε το πρώτο διστακτικό τους πέταγμα μετά την αιχμαλωσία.<br /> Κάπως έτσι φανταζόταν και την ψυχή του ανθρώπου, με διστακτικό πέταγμα να βγαίνει από το σώμα του να πλανάται στον αέρα, σαν τα ξερόχορτα που τα παίρνει ο δυνατός άνεμος μέχρι να βρουν πάλι ένα κατάλληλο σώμα να φωλιάσουν και να ξαναγεννηθούν. Πολλές φορές κοίταζε στα μάτια τα παιδιά και τα νεαρά ζώα προσπαθώντας να αναγνωρίσει την τρυφερή μελαγχολία που έκανε τόσο όμορφο το πρόσωπο της μητέρας του.<br /> Φύσημα απαλό.<br /> Και πέρυσι, ήταν η γλύκα στη φωνή της που έβαλε τις ιδέες αυτές στο μυαλό του<br /> Κατάλαβε, ότι αυτά σκεφτόταν τόσο καιρό και δεν μπορούσε να τα βάλει σε τάξη<br /> Και να τώρα, που έρχονται σαν γάργαρο νερό και σπρώχνουν τον μύλο της σκέψης του.<br /> Δεν ξεχώριζε αν τα άκουγε στα αλήθεια η έπεσε σε λήθαργο καθώς έβλεπε τ’ αστέρια, λαμπερά σημάδια στον ουρανό κι οι λέξεις ερχόταν και φώλιαζαν με σιγουριά στο μυαλό του.<br /> Θ’ ανάψεις και συ μαζί τους, αφού πλανηθείς, θα κοιτάξεις από ψηλά τον κόσμο και θα νιώσεις σε όλο του το μέγεθος το δέος για την δημιουργία.<br /> Στην εσπερινή διαμάχη του Φώτος με το Σκοτάδι, αόρατο χέρι θα σε τοποθετεί στην ίδια θέση σαν το αλάνθαστο χέρι του φανοκόρου που ανάβει τις λάμπες στον μεγάλο δρόμο.<br /> Και θα είσαι εκεί να δεχτείς τις σκέψεις, τις οδύνες, τα όνειρα των ανθρώπων.<br /> Μια μέρα, όπως γύρναγε από το δάσος φορτωμένος με βότανα το είδε.<br /> Με το ζόρι άνοιγε το ένα του μάτι και με τεράστια δυσκολία και πολύ προσπάθεια σηκωνότανε λιγάκι και πάλι έπεφτε προσπαθώντας να τον αποφύγει.<br /> Ένα μικρό ελαφάκι.<br /> Τότε άκουσε και τις φωνές. Έσκυψε πίσω από ένα θάμνο να δει τι συμβαίνει. Εκεί ήταν τρεις - τέσσερις νεαροί, που προσπαθούσαν να σκοτώσουν ένα μεγάλο ελάφι. Κοίταξε γύρω του μήπως βρει κανένα ξύλο για να ορμήσει και να τους διώξει. αλλά το μόνο που είδε, ήταν αίματα σκορπισμένα και κομμάτια από τον πλακούντα του ελαφιού. Κατάλαβε. Το βρήκαν πάνω στην γέννα, αδύναμο, και γι αυτό μπόρεσαν να το χτυπήσουν. Ξανακοίταξε, τώρα το χτύπαγαν με μια μεγάλη πέτρα. Πρέπει να ήταν ήδη νεκρό. Γύρισε πίσω, κι αφού άδειασε τον σάκο του από τα βότανα, έβαλε το ελαφάκι μέσα και χωρίς να κάνει τον παραμικρό θόρυβο πισωπάτησε και έφυγε σιγά-σιγά. Να γλίτωνε τουλάχιστον το μικρό.<br /> Το πήρε στο σπίτι του και με μεγάλη στοργή το ακούμπησε πάνω σε κάτι άχυρα. Ήταν αδύναμο ακόμη ούτε να βελάσει μπορούσε, προσπαθούσε να φωνάξει την μητέρα του, αλλά το μόνο που κατάφερνε ήταν να ακουστεί ένας αδύναμος ήχος. Έπρεπε να βρει κάτι να το ταΐσει, Σκέφτηκε την κυρα-Ρούσα, της είχε δώσει αρκετές φορές περίσσια χόρτα για φαγητό και αυτή ήταν που είχε τις δυο κατσίκες στο διπλανό χωράφι. Ίσως να του έδινε λίγο γάλα<br /> Η κυρα-Ρούσα του ‘δωσε λίγο γάλα κι αυτός με ένα πανάκι που το ‘πλεξε ρωγα βούταγε στο γάλα και του ‘δινε να πιει. Στην αρχή δειλά και λίγο-λίγο, και μετά με πάθος έπιανε το πανί και το στράγγιζε απ το όποιο γάλα είχε. Όταν δυνάμωσε λιγάκι και άρχισε να περπατάει καλά έτρεχε μονίμως ξοπίσω από τον Βασιλι ενώ πολλές φορές έπιανε την άκρη απ το πανωφόρι του και το ρούφαγε θαρρείς κι ήταν το βυζί της μάνας του. Τον ονόμασε «Ίσκιο» γιατί έμοιαζε με σκιά ζώου στην αρχή που το βρήκε και όχι ζώο πραγματικό. Μεγάλωναν μαζί και γινόταν παλικάρια, μίλαγαν μαζί και μπαίνανε βαθιά μέσα στο δασός βρίσκοντας όλο και πιο δυσεύρετα βοτάνια. Όλο και περισσότερα πουλιά ελευθέρωνε, σε σημείο να τον κοιτούν περίεργα τώρα στο χωριό. Πολλοί δεν του μίλαγαν καν, λες και δεν υπήρχε. Ακόμη και γείτονες και παλιοί φίλοι της οικογένειας το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να κλέψουν μερικά μέτρα από την γη που του άφησαν οι γονείς του.<br /> Έτσι έσπαζαν τους φθαρμένους φράχτες και όργωναν η έσπερναν στα χωράφια του. Μέχρι και ο καταστηματάρχης μερικές φορές τον έδιωχνε από το μαγαζί του, πετώντας τα βοτάνια του στον δρόμο.<br /> Τον έπιανε το παράπονο και φώναζε βαθιά πέρα στο δάσος «γιατί; γιατί;»<br /> Τα παιδία σε ζηλεύουν για την ανεξαρτησία σου. Οι πατεράδες φοβούνται ότι θα χάσουν τα παιδιά τους, του έλεγε μια φωνή μέσα του. Κι αν οι αρχές μάθουν ότι υπάρχεις, θα προσπαθήσουν να σε αφανίσουν. Αν ζούσαν όλοι όπως εσύ θα έχαναν τις απολαύσεις που τους χαρίζει η πολιτισμένη κοινωνία. Όσο για τον καταστηματάρχη είσαι η απειλή της τάξης.<br /> Αυτής της παχιάς αρκούδας που αρκείται στον λήθαργο της να γλείφει το λίπος της καταδικασμένη να λιώσει και να πεθάνει αν δεν ψάξει για τροφή. Ποτέ δεν σηκώνεται και όμως ζει.<br /> Από την αρχή της κοινωνίας εκμεταλλεύεται μερικές ανήσυχες φύσεις που ζουν στο περιθώριο, που συνειδητά η ασυνείδητα προσφέρουν τα ταλέντα τους για να τα καταβροχθίσουν.<br /> Ποτέ ένα κοπάδι άγριων άλογων δεν θα έμενε ενωμένο, αν στο περιθώριο αυτής της μικρής κοινωνίας δεν υπήρχαν φύσεις ανήσυχες, που αν και μερικώς ανεξάρτητες, παραμένουν γύρω από την μάζα του υπόλοιπου κόσμου, προσφέροντας τα ταλέντα τους. Έτσι, για να μείνουν τα υπόλοιπα ένα κοπάδι «άγρια άλογα»΄<br /> Πολλά από αυτά με ευχαρίστηση θα έβλεπαν την υποδούλωση στον άνθρωπο, κοιτάζοντας όμως τα άλλα στο περιθώριο, να τρέχουν για να μείνουν ελευθέρα, φεύγουν και αυτά, μέχρις ενός σημείου βέβαια, καθώς είναι γλιστερό το μονοπάτι της ανεξαρτησίας, που ακολουθούν οι λίγοι.<br /> Έτσι βολεύονται στην μετριότητα, που βρήκαν αφότου γεννήθηκαν.<br /> Από την άλλη, αυτά τα ανήσυχα πνεύματα θα ανέβουν τόσο ψηλά στο κακοτράχαλο μονοπάτι, τόσο που θα μπουν στον κοσμικό χώρο, θα ξεπεράσουν έτσι τα όρια της ανεξαρτησίας και του ασκητισμού. Αν και τότε δεν μπορέσουν να αγγίξουν την «Ύπαρξη» μέσα τους, θα βρουν ίσως την δύναμη να ελευθερωθούν για να έρθουν με νέες δυνάμεις για την πορεία προς το απόλυτο.<br /> Ο Βασιλι κοιμόταν πια σχεδόν αγκαλιά με τον Ίσκιο κάτω από μια ιτιά δίπλα στο μικρό ποτάμι στο όμορφο κτήμα που του άφησε ο Πατέρας του </p> <p>MΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ</p> <p>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ </p> <p>Η Άνοιξη έμπαινε απ’ την ανατολή, λουλουδιασμένη. Σαν πουλαράκι στα πρώτα δειλά του βήματα, σηκώνεται, πέφτει, ξανασηκώνεται… και να το! Να τρέχει στα λιβάδια. Έτσι κι αυτή, τσουχτερή, υγρή, αλλά γεμάτη φως και λάμψη. Σαν να λέει “βλέπεις δυσκολεύομαι αλλά περπατάω”. Έντυσε τη μυγδαλιά στ’ άσπρα κι έστειλε μια αχτίδα φωτός ν’ αστράψει στη λεπίδα που κράταγε.</p> <p>Άστραψε και στο μυαλό του και είδε την “πόρτα” που καθόριζε την ζωή του από δω και πέρα.</p> <p>Άνοιξε την πόρτα στο μικρό δωμάτιο στην ταράτσα. Κοίταξε τον άνθρωπο που σε κάποια στιγμή τη νύχτα ζωγράφισε στον τοίχο. Στο στόμα του είχε εκείνο το ειρωνικό χαμόγελο που είχε και στο όνειρο του, στα μάτια του, υπήρχαν φορές, που έβλεπες όλο το θηλυκό γένος κι άλλοτε, σαν αλάνι του λιμανιού, σε κοίταζε με ειρωνικό και σκληρό βλέμμα.</p> <p>Ποτέ δεν κατάλαβε αν ήθελε να ζωγραφίσει άντρα η γυναίκα.</p> <p>Κοίταξε στο χαμηλό κρεβάτι το ανδρείκελο που έκλαιγε, οι βαφές είχαν ξεφτίσει και ανάμεσα στο φτηνό μεηκ απ έβγαιναν μερικές τρίχες που ξέφυγαν απ το κερί. Το ξενύχτι έβγαζε στην φόρα τους μαύρους κύκλους της πρέζας κάτω από την χρυσαφιά μάσκαρα.</p> <p>Γύρισε σ’ ένα παλιό ράδιο, έβγαλε το καπάκι από πίσω, και της έδωσε ένα φακελάκι. Τα μάτια της τρεμόπαιξαν μια στο φακελάκι και μια στο ράδιο</p> <p>“Παρ’ το δεν έχει άλλο, μια δοκιμή ήταν για μένα”. Έφτιαξε μια γραμμή με σκόνη στο γυάλινο τραπεζάκι και ρούφηξε με δύναμη απ την μύτη. Τα μάτια της δάκρυσαν και ένα σύννεφο σκόνης γέμισε και κάλυψε τα εγκεφαλικά της κύτταρα. Γύρισε το κεφάλι προς τα πίσω και κοίταξε τα βιβλία του, έκανε να πιάσει ένα. Της τίναξε με δύναμη το χέρι μακριά.</p> <p>“Εντάξει είσαι, πάρε τα φράγκα και φύγε, δεν τα θέλω”</p> <p>“Πως μπαίνουν στα κόλπα κάτι χαρτοπόντικες σαν εσένα;”</p> <p>“Είδες; ερμαφρόδιτη κατάσταση. Αμόλα”</p> <p>Έφτιαξε το κοντό φουστάνι, ταλαντεύτηκε στα ψηλοτάκουνα παπούτσια και βρόντησε την πόρτα πίσω της. Στις σκάλες ακούστηκε το μαστουρωμένο γέλιο της.</p> <p>Πήρε μια πετσέτα την έβρεξε και άρχισε να τρίβει με μανία τα χέρια του, το λαιμό το στέρνο λες και μπορούσε να βγει με το τρίψιμο βρωμιά και η σαπίλα που είδε κι ακούμπησε .Οι κρόταφοι του βροντούσαν .Άνοιξε το ψυγείο και ήπιε λίγο κατακάθι από κάποιο μπουκάλι κρασί. Το τσάκισε με μανία στον απέναντι τοίχο.</p> <p>“Που ξεκίνησα και που έφτασα;” μουρμούρισε</p> <p>“Αυτό έψαχνα; Από τον αγώνα στο περιθώριο κι από εκεί, στο περιθώριο εδώ; Απ’ τις διαδηλώσεις και τις μάχες, στο λούκι; ντρόγκες και φιξάκια; Είναι περιθώριο αυτό ή είναι το σύστημα στην πιο απλοϊκή του μορφή; Δεν το βλέπουν όλοι; <span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p>Όχι</p> <p>Αυτό είναι το ξέφτι που κάποια στιγμή το βλέπεις να κρέμεται στο καλό σου το σακάκι και το κόβεις .Έτσι μένει ακέραια η αρχοντιά του συστήματος. Κι αυτός τι είναι τώρα; Ξέφτι;</p> <p>Πήρε το καλό του σακάκι από την ντουλάπα και βγήκε στην ταράτσα. Βάλθηκε να το κοιτά, το φόρεσε και γύρισε μέσα να το δει στον καθρέφτη.<span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p><span style=""> </span>ΑΨΟΓΟ.</p> <p>Αν όμως βάλει το πάνω κουμπί στην δεύτερη τρύπα; Αυτό είναι. Φαίνεται κακοραμμένο άσχημο και να<span style="" lang="EL">,</span> κάτω από το δεξί μανίκι πετάγονται δυο ξεμαλλιάρικα ξέφτια. <span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p>Αυτό ήταν.</p> <p>Κουμπί έπρεπε να γίνει, να κουμπώνει τα πάντα στραβά, παντελόνια, σακάκια, ζωές, κοινωνίες τα πάντα να τα κούμπωνε στραβά.</p> <p>Να φαινόταν άραγε σε όλους τότε η ασχήμια του συστήματος;</p> <p>Κατέβηκε στον δρόμο. Άντε να βρεις πρωί πρωί να πιεις κάτι. Περπάτησε αργά μέχρι την πλατεία. Νυσταγμένη η πολιτεία ακόμη, δεν πρόλαβε να πιει καφέ. Σιωπή. Οι ήρωες στα βάθρα κοιμόντουσαν ακόμη. </p> <p>Ο μπάρμπα- Στάθης, αλκοολικός εδώ και τριάντα χρόνια, κοιμόταν δίπλα στο άγαλμα. Αυτός ήταν το “κορδόνι”. Ήθελε λέει, να δέσει την εργατιά με την διανόηση. Κάπου απ’ το πολύ κυνηγητό λύθηκε, τα έχασε και τα δυο και βρέθηκε εδώ πεταμένος κάτω από τον Μπότσαρη.</p> <p>“Μήπως μας ειρωνεύεται η ζωή;” ρώτησε τον κοιμισμένο άντρα. </p> <p>Έψαξε τις τσέπες του και βρήκε ένα μισογεμάτο μπουκάλι, στηρίχτηκε στο βάθρο και ήπιε μια γερή γουλιά.</p> <p>“Μήπως δεν έφταιγα που ναι όλα ψεύτικα; <span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p>Έτσι και μπεις μέσα στο λούκι τους είσαι φυτό”, σιγοψιθύρισε</p> <p>Μάζεψε τα πόδια σαν έμβρυο, ήταν τσουχτερή η αυγούλα. Θυμήθηκε Εκείνον, τον κοίταζε.</p> <p>Οι άλλοι, κουρασμένοι από το κρυφτό με την αστυνομία και την πολύωρη πορεία είχαν φύγει, μερικοί είχαν αράξει σ’ ένα εγκαταλειμμένο κτήριο λίγο πιο πέρα.</p> <p>Και μόνο αυτός κι Εκείνος είχαν μείνει γύρω από το βαρέλι με την φωτιά. Κοίταζε το στεγνό, αξύριστο πρόσωπο. Ανάμεσα στις πορτοκαλιές αναλαμπές τις φωτιάς, η μορφή του χάνονταν, ποτέ στον ουρανό μαζί με τον καπνό και ποτέ έμπαινε βαθιά μες το βαρέλι καίγοντας και τα τελευταία σκουπίδια που υπήρχαν.</p> <p>Μίλησε, όχι δυνατά, αλλά λες κι η φωνή έμπαινε μέσα του και έκαιγε και τα δικά του τελευταία σκουπίδια.</p> <p>“Ένα μυρμήγκι πάνω στο δέντρο είμαι, ο κορμός στραβός, ίσιος, σάπιος ,γερ<span style="" lang="EL">ό</span>ς δεν ξέρω, μπαίνει μέσα μου χωρίς να γνωρίζω. Κλαδιά πολλά, μπαίνω σ’ ένα, προχωράω δοκιμάζοντας τα φύλλα, τα άνθη, τη δροσιά και την δίψα τους, κολλάω την βρωμιά και την αρρώστια τους. Τελειώνω, γυρίζω πίσω στο πλάτωμα, καθρέφτης. Κοιτάζω. Στα μαλλιά άνθη, στα χέρια φύλλα, γίνομαι κλαρί π’ ανθίζει, τέλειωσε, πάω σε άλλο γυρνάω, ζω Ξαναγυρίζω στο καθρέφτη γεμάτος βρωμιά. Γίνομαι σκατά. Χαίρομαι. Οι έννοιες ευτυχία, δυστυχία, απόλυτο, τάξη, σύνολο, βρίσκονται μέσα μου. Πολλά κλαδιά, πολλά δέντρα, κουράζομαι, μπερδεύομαι. Αφήνω χέρια και πόδια και πέφτω στην απόλυτη σταθερότητα. Γη. Θα πλανηθώ για λίγο και θα βρω άλλο δέντρο να ξεκινήσω”</p> <p>Ο μπάρμπα- Στάθης κουνήθηκε.<span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p><span style=""> </span>Σε κάποια συγκέντρωση μιλάει, στους εργάτες.</p> <p class="MsoNormal">“Αφήνω πόδια και χέρια και πέφτω στην απόλυτη σταθερότητα, τη γη”, μουρμούρισε. Πήρε τον δρόμο πάλι για το σπίτι, ανέβηκε στο δώμα, το ένιωθε, πήρε ένα τετράδιο και στυλό και βγήκε στην ταράτσα. Εκεί, πήρε να κοιτάει την ανατολή </p> <p>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΥΟ</p> <p>Εκείνη την ημέρα ο Βασίλι σηκώθηκε ανάλαφρος λες και κάτι είχε γίνει το βράδυ, λες και μια αόρατη επικοινωνία -ένα όνειρο- τον βοήθησε να φτάσει κοντά στην γραμμή -στην αφετηρία- για την αιώνια περιπλάνηση.</p> <p>Ψηλό ήταν το βουνό, που έβοσκε τις σκέψεις του με μορφή κατσικιών.</p> <p>Πηδούσαν από βράχο σε ψήλωμα, γεύονταν τις κορφές από τα λυγερά πευκάκια ή με ένα πήδημα κόβανε ένα κομμάτι σκληρό πουρνάρι, αφήνοντας την άκρη του να κρέμεται στο στόμα σαν τους αλήτες του λιμανιού, που τρέχουν στα πεζοδρόμια αρπάζοντας χαρτονομίσματα από πολυδουλεμένους κόρφους κοριτσιών.</p> <p>Μαύρο με δυο τρεις άσπρες μουντζούρες πάνω του, λες και ο Κύριος σκούπισε πάνω του τα χέρια όταν ζωγράφισε την αγνότητα. Ξέφυγε. Πηδούσε από τον ένα βράχο στον άλλο το μικρό του κατσικάκι και χάθηκε στην ρεματιά.</p> <p>Το κυνήγησε μπας και του χαθεί. Το βρήκε να ροκανίζει γεύσεις σε ένα λιβάδι. Πήγε να το πιάσει και του ‘φυγε πάλι μπαίνοντας σε μια τρύπα στο βράχο. Μπήκε κι αυτός.</p> <p>Απερίγραπτο!</p> <p>Μέσα στην τρύπα υπήρχε ένα ακόμη λιβάδι. Ένας μικρός καταρράκτης έπεφτε από τον βράχο, στέμμα από πάνω το ουράνιο τόξο, κοιτούσε όλα τα πλάσματα από κάτω, τις παπαρούνες που ήταν κόκκινο χαλί μπροστά του τα κυκλάμινα και τα ζουμπούλια, τις μαργαρίτες που ανέβαιναν μέχρι ψηλά στον βράχο, την οικογένεια λαγών που έπαιζε λίγα μέτρα πιο πέρα και το ζαρκαδάκι που σήκωσε λοξά το κεφάλι και τον κοίταζε. Βέλαξε το μικρό του κατσικάκι</p> <p>Λες και του έλεγε για “για μένα ήρθες”. Το αγκάλιασε και το μάλωσε τρυφερά. Αυτό ξέφυγε κι έτρεξε μέσα στο λιβάδι σχεδόν σκεπάστηκε από το παχύ χορτάρι. Έτρεξε και αυτός μαζί παίζανε και κυλιόντουσαν στο χορτάρι κι έπαιζε μαζί τους όλο το λιβάδι ακόμη και τα πούλια γύρω βάλθηκαν να κάνουν διαγωνισμό για το πιο θα τραγουδήσει ομορφότερα.</p> <p>Σκοτάδι, όταν χαιρέτισαν τους φίλους τους και πήραν τον δρόμο του γυρισμού</p> <p>Αλλά τι φρίκη! Ούτε κοπάδι, ούτε το μικρό του γαϊδουράκι ήταν εκεί. Μόνο ένας</p> <p>ξεδοντιάρης γέρος κάθονταν σε μικρή φωτιά και μασούλαγε το λιγοστό ψωμί που είχε για βραδινό. Τον έπιασε απ τον γιακά και τον ταρακούνησε. Του φώναζε για τα κατσικάκια του, για το ψωμί του, μέχρι που ξεθύμανε.</p> <p>“Φαντάσου να μην έβρισκες την πιτσιλιά, το κατσίκι ντε, και να μην είχες μέσα σου αυτό που έζησες”</p> <p>Πίσω από τα δέντρα του ποταμού βγαίνανε δειλά- δειλά οι πρώτες ακτίνες του ήλιου. Χάρηκε. Έβγαλε τα λιγοστά ρούχα του και βούτηξε στο ποτάμι .Του άρεσε να κολυμπά το πρωί στα γάργαρα νερά΄</p> <p>Έβγαινε, όταν τους είδε.</p> <p>Ένα σμάρι κόλακες με φανταχτερά ρούχα, γύρω από έναν χοντρό άνθρωπο με ένα παιδί δίπλα του πάνω σε κάτασπρα άλογα και είχαν σηκώσει τις βαλλίστρες και σημάδευαν τον Ίσκιο που στεκόταν δυο τρία μέτρα μακριά του και τον κοίταγε.</p> <p>Δεν σκέφτηκε ότι θα έβγαζε τον πατέρα του αληθινό. Σαν βέλος έτρεξε, με σηκωμένα χέρια, φωνάζοντας στον Ίσκιο να φύγει μακριά, να σωθεί.</p> <p>Το πρώτο βέλος τον βρήκε στον ώμο και τον γύρισε, το δεύτερο ίσια στον λαιμό. Έπεσε και κύλησε λίγα μέτρα ακόμη.</p> <p>Ο χοντρό –Βασιλιάς κοίταζε μια τον Βασίλι και μια το ελάφι, που με έναν πήδο βρέθηκε μακριά, ενώ ο Υπασπιστής του έβαζε ένα ακόμη βέλος στην βαλλίστρα.</p> <p>“Σταμάτα”, του φώναξε. Κατέβηκε με δυσκολία από το άλογο και κοίταξε τον Βασίλι. Κάποιος τον γύρισε ανάσκελα. Ζούσε ακόμη. Έγειρε το κεφάλι του στο πλάι και κάπου στην κορυφή του λόφου ανάμεσα στα δέντρα διέκρινε τον Ίσκιο, κοίταξε τότε το Βασιλιά στα μάτια, χαμογέλασε και ξεψύχησε.</p> <p>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΑ</p> <p>Οι μπάτσοι έσπασαν την ξύλινη πόρτα, δυο άτομα με αλεξίσφαιρα κι αυτόματα μπήκαν μέσα, δυο πυροβολισμοί, μετά άλλοι δυο. Τον βρήκαν.</p> <p>Φώναξαν τον αστυνόμο.</p> <p>Ο Στράτος Χύτας μπήκε κατά λάθος στην αστυνομία, σαν χειριστής τηλετύπου. Ξεκίνησε απ’ το στρατό, μετά δεν έβρισκε δουλειά, γινόταν κι ένας διαγωνισμός στην αστυνομία, του την έπεσαν και κάτι συγγενείς με ‘μέσα’, κάτι που του έλεγαν ότι δεν θα γινόταν ποτέ κανονικός μπάτσος, ενέδωσε. Έτσι, πέρασε στην αστυνομία πόλεων. Το πώς κατάντησε τσιράκι είναι άλλη ιστορία.</p> <p>Προχώρησε στη μικρή κάμαρα.</p> <p>Ένα χέρι έβγαινε από τον τοίχο, σκάλωνε στα συρματοπλέγματα κι αιμορραγούσε καθώς προσπαθούσε να ελευθερωθεί.</p> <p>“Από δω κυρ –αστυνόμε”</p> <p>“Kαλά, έρχομαι”</p> <p>Γύρισε και κοίταξε τον άλλο τοίχο</p> <p>ΠΑΝΑΓΑΘΕ ΘΕΕ</p> <p>ΓΑΜΙΕΣΑΙ</p> <p>Κι από κάτω </p> <p>“Γεννημένος σε λάθος εποχή στην αντίθετη όχθη του ποταμού μπορεί να κάνει ότι θέλει χωρίς να ξέρει τι θέλει να κάνει”</p> <p style="text-align: center;" align="center">F C</p> <p>“Αυτό τα λέει όλα” ψιθύρισε</p> <p>Μπήκε στο μπάνιο, πλημμυρισμένο με νερό και αίμα. Αντίκρισε το πανιασμένο πρόσωπο. Τι κρίμα! δεν ήταν πάνω από είκοσι-έξι χρόνων. Στο χέρι που κρεμόταν έξω από την μπανιέρα, κράταγε ακόμη το στυλό, στην τουαλέτα ένα σημειωματάριο. Στο πάτωμα πεταμένο ένα κουζινομάχαιρο.</p> <p>“Πήρε το σημειωματάριο και βγήκε στην γωνιά της ταράτσας” άκουσε τον αντιεισαγγελέα να λέει στους δημοσιογράφους. “Ναι, αντιστάθηκε αποφασισμένος να μην πιαστεί ζωντανός. Βρέθηκε υλικό που τον εμπλέκει”.</p> <p>Ο Στράτος αναρωτήθηκε. Προκηρύξεις τα γραμμένα στον τοίχο, ανατρεπτικό υλικό οι παλιές εφημερίδες και… ναι, αντιστάθηκε με τον στυλό.</p> <p>Μια φωτογραφία σε μια κατάληψη, και δυο συλλήψεις σε διαδηλώσεις έφταναν να τον χρίσουν τρομοκράτη, ήταν κι ο ανθυπασπιστής στην απέναντι πολυκατοικία συνταξιούχος, αλλά η τέχνη δεν ξεχνιέται.</p> <p>“Το καθίκι”, γκρίνιαξε, τον είχε εκπαιδευτή.</p> <p>Κατέβηκε στο δρόμο, μπήκε στο απέναντι καφενείο, παρήγγειλε ένα κονιάκ έβγαλε το σημειωματάριο κι άρχισε να διαβάζει.</p> <p><span style="" lang="EL">¨¨</span>Κουνάει με δύναμη το δοξάρι πάνω στις χορδές ο Βιολιστής στην απέναντι ταράτσα.<span style="" lang="EL"><o:p></o:p></span></p> <p><span style=""> </span>Δυνατά!</p> <p>Λες και, αν ξαφνικά του φύγει το δοξάρι, θα καρφώσει τον ήλιο εκεί που ήταν, στην ανατολή. Δε θα νύχτωνε ποτέ. Ατελείωτη ημέρα. Δε θα σταματούσε το πρωινό κελάρυσμα του αηδονιού απ’ το διπλανό ρέμα. Δε θ’ άρχιζε το βουητό της πόλης. Η Μαργαρίτα θα έμενε στην στάση επτά ορόφους πιο κάτω, το υφαντήριο δεν θα άνοιγε. Θα έμενε εκείνη η γλυκιά μυρωδιά φρέσκου ψωμιού. Η πρωινή δροσιά θα έμπαινε στα στήθια παγωμένη και θ’ άνοιγε δρόμο στα καπνισμένα πνευμόνια.</p> <p><b>Να μπορούσε ένας βιολιστής να έκανε την ανατροπή! Να μπορούσε ένα δοξάρι να έκανε απλά αυτό που με βασανίζει τόσο καιρό;; Να έκανε χειροπιαστό το σύμπαν. Να μπορούσες να σκαρφαλώσεις ανάμεσα σε δυο σύννεφα και να πιάσεις το Απόλυτο καθώς ήταν αραγμένο ανάμεσα στις δυο άρκτους;</b></p> <p><b>Ίσως ήταν απλό τότε, να γυροφέρνεις ανάμεσα στους χρόνους καθώς ακίνητοι έκαναν εμφανείς τις δίπλες τους και σου έδειχναν τα μυστικά τους. Μπορούσε άραγε η ψυχή να περιδιαβαίνει ανάμεσα σε Παρελθόντες και Μέλλοντες τρυγώντας την σοφία της Ολοκλήρωσης;</b></p> <p>Μια φωνή έβγαλε το Αστυνόμο Χύτα από την περισυλλογή που είχε πέσει</p> <p>“Τάξε αστυνόμε τάξε”</p> <p>“Τι είναι”</p> <p>“Η γυναίκα σου γέννησε, αγόρι”, το χε ξεχάσει, Σηκώθηκε άρπαξε το σακάκι απ’ την καρέκλα και χωρίς να πει ούτε ένα ‘ευχαριστώ’ βγήκε τρέχοντας.</p> <p>Στο μαιευτήριο η γυναίκα του ακόμη ναρκωμένη .Ζητάει να δει το παιδί του .</p> <p>“Δεν μπορείτε ακόμη κύριε” του λέει μια νοσοκόμα και παίρνοντας από τα χέρια του μια χούφτα χαρτονομίσματα τρέχει να το φέρει</p> <p>Ένα τοσοδούλι πλασματάκι, με το ζόρι μπορούσε να το πιάσει με τα χοντρά του χέρια. “ΔΙΑΔΟΧΕ” σκέφτηκε και το σήκωσε ψηλά και τοτε αυτό τον κοίταξε, τον κοίταξε ίσια στα μάτια.</p> <p>Σχεδόν το πέταξε στην αγκαλιά της νοσοκόμας, έψαχνε σαν μανιακός τις τσέπες απ’ το σακάκι του. Στη μέσα τσέπη μια φωτογραφία, τρεις νεαροί με μολότοφ ο ένας κοίταζε το φακό.</p> <p class="MsoNormal">“Τα μάτια” Φώναξε έντρομος… </p> <p>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΣΣΕΡΑ</p> <p>Έρχονταν καινούριος χρόνος.</p> <p>Ο χοντρό-βασιλιάς καθόταν στο πλούσιο τραπέζι του, αλλά δεν έτρωγε.</p> <p>Άσχημος χρόνος ο περσινός. Κακή σοδειά ,έπεσε πυρετός στα ζωντανά και τ’ αφάνισε κι ο βασιλιάς του διπλανού βασιλείου του πήρε δυο λιβάδια και τρεις πηγές απειλώντας τον με πόλεμο. Και να! τώρα έμπαινε ο καινούριος χρόνος και τίποτα καλό δεν προμήνυε. Φόρους, κι άλλους φόρους έπρεπε να βάλει </p> <p>Αυτό έπρεπε να είναι το πρώτο διάταγμα της νέας χρονιάς. Νέοι φόροι.</p> <p>Φωνές και γέλια ακούστηκαν απ’ το διάδρομο.</p> <p>“Αφέντη ,αφέντη καλά νέα .Σημάδι.”</p> <p>“Μεγαλειότατε, μόλις μπήκε η νέα χρόνια κι έχουμε γεννητούρια, μάλιστα δυο γέννες μαζί, η φοράδα σου έκανε πουλάρι σερνικό, κι η μαγείρισσα το ίδιο, αγόρι. .Σημαδιακό αφέντη καλό σημάδι”.</p> <p>Καιρό περίμενε ο Βασιλιάς να γεννηθεί εν’ αγόρι στο παλάτι. Από τότε που έχασε το μονάκριβό του, είχε τάξει το πρώτο αγόρι που θα γεννιόταν στο παλάτι, θα γινόταν ο διάδοχος του. Μια εξιλέωση για το παιδί που έχασε.</p> <p>Άλλωστε, πάντα του άρεσε του γιου του να παίζει με τα παιδιά των υπηρετών.</p> <p>Εκείνη την μέρα, στα γενέθλια για τα δεκατέσσερα χρόνια του, του είχε κάνει δώρο ένα δίχρονο επιβήτορα, κάτασπρο σαν και την αγνότητα του. Όταν τον είδε ο μικρός έχασε το μυαλό του απ’ την χαρά του. Μόνος του τον έζεψε κι ανέβηκε πάνω του .Τι ομορφιά, θυμάται, τι περηφάνια! Επέμενε το παιδί, να πάρει τον φίλο του, γιο του κηπουρού, και χυθούν στη καταπράσινη κοιλάδα έξω από το Βασίλειο. Ο ίδιος όμως ήθελε να τον πάρει μαζί του, στο κυνήγι που είχε οργανώσει ειδικά για τα γενέθλια του .</p> <p>Με βαριά καρδιά το παιδί δεν του χάλασε το χατίρι και πήγε μαζί τους. Το κυνήγι πήγε όπως το είχε σχεδιάσει. Πρώτα αυτός, ο γιος του, σκότωσε ένα ζαρκάδι και μετά όλοι μαζί κυνήγησαν μια αγριογουρούνα με τα δυο μικρά της .Γύρναγαν και σκεφτόταν να του επιτρέψει να κάνει με το ζαρκάδι ένα τσιμπούσι στη δυτική τραπεζαρία και να φωνάζει όλους τους φίλους του.</p> <p>Απ’ το πουθενά εμφανίστηκε εκείνο το μακρυκέρατο ελάφι. Καθώς το σημάδευε ένα γυμνό αγόρι πετάχτηκε μπροστά του και το έδιωξε μακριά.</p> <p>Αυτός, με τόσους πόλεμους και τόσες ανθρώπινες ζωές χαμένες, ποτέ δεν κατάλαβε γιατί ο Υπασπιστής του σκότωσε το γυμνό αγόρι. Γι αυτό και τον έδιωξε από το βασίλειο. Έδωσε διαταγή να πάρουν στην πόλη το νεκρό παιδί, μέχρι που κάποιος υπηρέτης που το γνώρισε, είπε να το θάψουν καλύτερα στο δάσος, μιας και δεν είχε κανέναν συγγενή. Έτσι κι έγινε</p> <p>Βάζανε οι υπηρέτες πέτρες πάνω στον τάφο του, όταν κάτω από μια πέτρα πετάχτηκε μια οχιά, σούρνοντας και σφυρίζοντας πέρασε κάτω από τα πόδια του αλόγου του γιου του .Άμαθο το παιδί, δεν μπόρεσε να κρατηθεί στο άλογο που σηκώθηκε στα δυο του πόδια, έπεσε και το άλογο πέρασε από πάνω του.</p> <p>Σαράντα μέρες πάλευε να σταθεί στη ζωή. Σαράντα μέρες το παιδί πάλεψε με την ψυχή του. Έλιωνε, και μαζί μ αυτό έλιωνε και η βασίλισσα. Τους έβλεπε και σκεφτόταν τον γύφτο πεταλωτή του πατέρα του που ευχόταν συνέχεια “Μη σ’ αξιώσει ο θεός να δεις τί αντέχεις”</p> <p>Την τεσσαρακοστή μέρα, καθόταν στο προσκέφαλο του παιδιού του, όταν το άκουσε να λέει “μην κάνεις κακό στο ζώο μπαμπά” κι έφυγε. Σε δυο μήνες έφυγε και η Βασίλισσα</p> <p>“Μη σ’ αξιώσει ο θεός να δεις πόσα μπορείς να αντέξεις”</p> <p>“Φέρτε το παιδί θα το υιοθετήσω”, φώναξε ο Βασιλιάς “και μαζί με αυτό και τον πατέρα και τη μάνα του”. Αυτός, θα γίνει ο Διάδοχος μου΄΄</p> <p>Έτρεξαν τα υπηρετικά να πουν τα καλά νέα στη μαγείρισσα .Φέρανε το παιδί στον Βασιλιά και το απίθωσαν στα χοντρά του χέρια. Κουνούσε χέρια και πόδια, λες και ήθελε να πετάξει, το αγκάλιασε, αυτό γύρισε το κεφαλάκι του στην άδεια κυνηγετική τροπαιοθήκη και μετά τον κοίταξε στα μάτια, και κοιμήθηκε στην αγκαλιά του.</p> <p>Τα πόδια του Βασιλιά κόπηκαν, χλόμιασε.</p> <p>“Το γυμνό αγόρι στο δάσος” ψέλλισε κι άφησε το μωρό σε έναν μαλακό χειροποίητο καναπέ, που έφτιαξε ένας δεινός μερακλής τοπικός τεχνίτης.</p> <p>Φώναξε τον γραμματικό του για το πρώτο διάταγμα του χρόνου.</p> <p>“ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ”</p> <p>Και έτρεξε στον στάβλο να δει τα μάτια του πουλαριού που μόλις γεννήθηκε</p> <p>ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΑ</p> <p>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ</p> <p>“Εδώ ελεύθερο ραδιόφωνο”.</p> <p>“Αγωνιστές της ελευθερίας, Πολίτες, μια δυσάρεστη είδηση. Ο επαναστατικός στρατός εγκαταλείπει τον τομέα Β. Μετακινηθείτε στον τομέα Α.”</p> <p>Γύρισε το κουμπί του γουόκμαν.</p> <p>“Κάπου σ’ αυτή τη σκατούπολη θα υπάρχει μουσική”, σκέφτηκε</p> <p>Ακούστηκε ένα διαπεραστικό σφύριγμα . Έρχεται</p> <p>Σαν ελατήριο τινάχτηκε κι έτρεξε καμιά τριανταριά μέτρα</p> <p>“Μαλάκα, έκανες το λάθος που απέφυγες τόσες μέρες” έβρισε τον εαυτό του φωναχτά. Εννιά στους δέκα σκοτωνόντουσαν έτσι, στο άκουσμα της οβίδας έτρεχαν. Ή αυτή θα έσκαγε στην κεφάλα τους ή θα τους ‘έτρωγαν’ οι ελεύθεροι σκοπευτές, που περίμεναν αυτόν το ήχο για να οπλίσουν.</p> <p>Τραντάχτηκε στο σκάσιμο της οβίδας κάπου δίπλα του. Ένας πίδακας σκόνης μπροστά του, δυο πυροβολισμοί, τον χτύπησαν μερικές πέτρες που σήκωσε στο η οβίδα στη σχάση της. Άρχισε να τρέχει ζιγκ-ζαγκ. Άλλος ένας πυροβολισμός, έδωσε ένα πήδο σε κάτι χαλάσματα. σκόνταψε κι έπεσε στην τρύπα μιας άλλης οβίδας. Τίποτε, απόλυτη ησυχία .Έβγαλε το κεφάλι σιγά σιγά έξω .Τίποτε…</p> <p>“Φτηνά τη γλίτωσα πάλι”! Μέχρι το επόμενο σφύριγμα κανείς δεν θα κουνιόταν και μετά, κάποιος θα την πάταγε σαν κι αυτόν .Αλλά αυτός ήταν τυχερός, ‘τη γλίτωσε’.</p> <p>Βολεύτηκε στη τρύπα .Έκανε φοβερό κρύο. Μια αιχμηρή πέτρα τον τσίμπαγε στην πλάτη. Αγκάλιασε τα πόδια του από τα γόνατα και τα έσφιξε δυνατά στο στήθος. Μια ζέστη άρχισε να απλώνεται από το σημείο που τον άγγιζε η πέτρα, κι άρχισε να φτάνει σιγά-σιγά σε κάθε σημείο του σώματός του.</p> <p>Έπεφτε ομίχλη.</p> <p>Τώρα θα την σκαπούλαρε για τα καλά .Ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί. Έκλεισε τα μάτια. Αγαλλίαση. Απόλυτη ησυχία. Απόλυτη ακινησία.</p> <p>Δεν μπορούσε να καταλάβει αν είχε ανοιχτά η κλειστά τα μάτια.</p> <p>Ένα θαμπό φως. Τέλειο!</p> <p>Θα μπορούσε να μείνει σ’ όλη του την ζωή σ’ εκείνη την, από οβίδα, σκαμμένη τρύπα στον τομέα Β.</p> <p>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΥΟ</p> <p>Τράνταγμα δυνατό.</p> <p>Ξερίζωμα.</p> <p>“ΜΗ”</p> <p>Κάτι τεράστιο με κρατούσε από τα πόδια και με ταρακουνούσε εδώ κι εκεί </p> <p>Ανοίγω τα μάτια να δω τι είναι. Θολούρα. Κουνάω το σώμα μου δυνατά να ελευθερωθώ. Ακούω περίεργους ήχους.</p> <p>Το Πράγμα με βάζει ανάσκελα και με πιέζει δυνατά στο στήθος, τόσο δυνατά που δεν αντέχω. Πώς να ΤΟ ΑΝΤΕΞΩ;</p> <p>Μια αναπνοή σαν παράπονο μου ξεφεύγει μια αναπνοή που εξελίσσεται, εξελίσσεται σε λυγμό, που με την σειρά του γίνεται κλάμα, ένα κλάμα γοερό. Δεν μπορώ να το ελέγξω δεν μπορώ να το συγκρατήσω.</p> <p>Κάτι χέρια αρχίζουν να με ψαχουλεύουν, στο στόμα, το μάτια, τα πλευρά, τα γεννητικά μου όργανα.</p> <p>Μια φωνή!</p> <p>Προσπαθώ να μιλήσω και εγώ</p> <p>“Μπλουθρουμπ”</p> <p>Η φωνή πάνω μου έγινε πιο καθαρή.</p> <p>“Βρείτε τον πατέρα”. Πείτε του “είναι αγόρι”</p> <p style="text-align: center;" align="center">ΤΕΛΟΣ</p> <p style="text-align: center;" align="center">ή</p> <p style="text-align: center;" align="center">ΑΡΧH</p> </td> </tr> </tbody></table> <p class="MsoNormal"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2533761972926967537?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-64658119703922465972008-06-05T17:57:00.003+03:002008-06-05T18:06:38.398+03:00<span style="font-weight:bold;"></span>.........Δεν ξεχώριζε αν τα άκουγε στα αλήθεια η έπεσε σε λήθαργο καθώς έβλεπε τ’ αστέρια, λαμπερά σημάδια στον ουρανό κι οι λέξεις ερχόταν και φώλιαζαν με σιγουριά στο μυαλό του<br />''Θ’ ανάψεις και συ μαζί τους, αφού πλανηθείς, θα κοιτάξεις από ψηλά τον κόσμο και θα νιώσεις σε όλο του το μέγεθος το δέος για την δημιουργία.Στην εσπερινή διαμάχη του Φώτος με το Σκοτάδι, αόρατο χέρι θα σε τοποθετεί στην ίδια θέση σαν το αλάνθαστο χέρι του φανοκόρου που ανάβει τις λάμπες στον μεγάλο δρόμο.<br />Και θα είσαι εκεί να δεχτείς τις σκέψεις, τις οδύνες, τα όνειρα των ανθρώπων.'''<br />Μια μέρα, όπως γύρναγε από το δάσος φορτωμένος με βότανα το είδε.<br />Με το ζόρι άνοιγε το ένα του μάτι και με τεράστια δυσκολία και πολύ προσπάθεια σηκωνότανε λιγάκι και πάλι έπεφτε προσπαθώντας να τον αποφύγει.<br />Ένα μικρό ελαφάκι.<br />Τότε άκουσε και τις φωνές. Έσκυψε πίσω από ένα θάμνο να δει τι συμβαίνει.<br />Εκεί ήταν τρεις - τέσσερις νεαροί, που προσπαθούσαν να σκοτώσουν ένα μεγάλο ελάφι.<br />Κοίταξε γύρω του μήπως βρει κανένα ξύλο για να ορμήσει και να τους διώξει. αλλά το μόνο που είδε, ήταν αίματα σκορπισμένα και κομμάτια από τον πλακούντα του ελαφιού. Κατάλαβε. Το βρήκαν πάνω στην γέννα, αδύναμο, και γι αυτό μπόρεσαν να το χτυπήσουν.<br />Ξανακοίταξε, τώρα το χτύπαγαν με μια μεγάλη πέτρα. Πρέπει να ήταν ήδη νεκρό. Γύρισε πίσω, κι αφού άδειασε τον σάκο του από τα βότανα, έβαλε το ελαφάκι μέσα και χωρίς να κάνει τον παραμικρό θόρυβο πισωπάτησε και έφυγε σιγά-σιγά. Να γλίτωνε τουλάχιστον το μικρό.<br />Το πήρε στο σπίτι του και με μεγάλη στοργή το ακούμπησε πάνω σε κάτι άχυρα. Ήταν αδύναμο ακόμη ούτε να βελάσει μπορούσε, προσπαθούσε να φωνάξει την μητέρα του, αλλά το μόνο που κατάφερνε ήταν να ακουστεί ένας αδύναμος ήχος.<br />Έπρεπε να βρει κάτι να το ταΐσει.<br />Σκέφτηκε την κυρα-Ρούσα, της είχε δώσει αρκετές φορές περίσσια χόρτα για φαγητό και αυτή ήταν που είχε τις δυο κατσίκες στο διπλανό χωράφι. Ίσως να του έδινε λίγο γάλα<br />Η κυρα-Ρούσα του ‘δωσε λίγο γάλα κι αυτός με ένα πανάκι που το ‘πλεξε ρωγα βούταγε στο γάλα και του ‘δινε να πιει. Στην αρχή δειλά και λίγο-λίγο, και μετά με πάθος έπιανε το πανί και το στράγγιζε απ το όποιο γάλα είχε. Όταν δυνάμωσε λιγάκι και άρχισε να περπατάει καλά έτρεχε μονίμως ξοπίσω από τον Βασιλι ενώ πολλές φορές έπιανε την άκρη απ το πανωφόρι του και το ρούφαγε θαρρείς κι ήταν το βυζί της μάνας του. Τον ονόμασε «Ίσκιο» γιατί έμοιαζε με σκιά ζώου στην αρχή που το βρήκε και όχι ζώο πραγματικό. Μεγάλωναν μαζί και γινόταν παλικάρια, μίλαγαν μαζί και μπαίνανε βαθιά μέσα στο δασός βρίσκοντας όλο και πιο δυσεύρετα βοτάνια. Όλο και περισσότερα πουλιά ελευθέρωνε, σε σημείο να τον κοιτούν περίεργα τώρα στο χωριό. Πολλοί δεν του μίλαγαν καν, λες και δεν υπήρχε. Ακόμη και γείτονες και παλιοί φίλοι της οικογένειας το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να κλέψουν μερικά μέτρα από την γη που του άφησαν οι γονείς του.<br />Έτσι έσπαζαν τους φθαρμένους φράχτες και όργωναν η έσπερναν στα χωράφια του. Μέχρι και ο καταστηματάρχης μερικές φορές τον έδιωχνε από το μαγαζί του, πετώντας τα βοτάνια του στον δρόμο.<br />Τον έπιανε το παράπονο και φώναζε βαθιά πέρα στο δάσος «γιατί; γιατί;»<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SEgA0h9H2lI/AAAAAAAAAGU/6F1L6Y7KiyM/s1600-h/0000pleaseluvmee.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SEgA0h9H2lI/AAAAAAAAAGU/6F1L6Y7KiyM/s320/0000pleaseluvmee.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208413871521913426" /></a><br />''Τα παιδiά σε ζηλεύουν για την ανεξαρτησία σου.<br />Οι πατεράδες φοβούνται ότι θα χάσουν τα παιδιά τους, του έλεγε μια φωνή μέσα του.<br />Κι αν οι αρχές μάθουν ότι υπάρχεις, θα προσπαθήσουν να σε αφανίσουν.<br />Αν ζούσαν όλοι όπως εσύ θα έχαναν τις απολαύσεις που τους χαρίζει η πολιτισμένη κοινωνία. Όσο για τον καταστηματάρχη είσαι η απειλή της τάξης.Αυτής της παχιάς αρκούδας που αρκείται στον λήθαργο της να γλείφει το λίπος της καταδικασμένη να λιώσει και να πεθάνει αν δεν ψάξει για τροφή.<br />Ποτέ δεν σηκώνεται και όμως ζει.<br />Από την αρχή της κοινωνίας εκμεταλλεύεται μερικές ανήσυχες φύσεις που ζουν στο περιθώριο, που συνειδητά η ασυνείδητα προσφέρουν τα ταλέντα τους για να τα καταβροχθίσουν.<br />Ποτέ ένα κοπάδι άγριων άλογων δεν θα έμενε ενωμένο, αν στο περιθώριο αυτής της μικρής κοινωνίας δεν υπήρχαν φύσεις ανήσυχες, που αν και μερικώς ανεξάρτητες, παραμένουν γύρω από την μάζα του υπόλοιπου κόσμου, προσφέροντας τα ταλέντα τους.<br />Έτσι, για να μείνουν τα υπόλοιπα ένα κοπάδι «άγρια άλογα»<br />΄Πολλά από αυτά με ευχαρίστηση θα έβλεπαν την υποδούλωση στον άνθρωπο, κοιτάζοντας όμως τα άλλα στο περιθώριο, να τρέχουν για να μείνουν ελευθέρα, φεύγουν και αυτά, μέχρις ενός σημείου βέβαια, καθώς είναι γλιστερό το μονοπάτι της ανεξαρτησίας, που ακολουθούν οι λίγοι.<br />Έτσι βολεύονται στην μετριότητα, που βρήκαν αφότου γεννήθηκαν.<br />Από την άλλη, αυτά τα ανήσυχα πνεύματα θα ανέβουν τόσο ψηλά στο κακοτράχαλο μονοπάτι, τόσο που θα μπουν στον κοσμικό χώρο, θα ξεπεράσουν έτσι τα όρια της ανεξαρτησίας και του ασκητισμού. Αν και τότε δεν μπορέσουν να αγγίξουν την «Ύπαρξη» μέσα τους, θα βρουν ίσως την δύναμη να ελευθερωθούν για να έρθουν με νέες δυνάμεις για την πορεία προς το απόλυτο.''<br />Ο Βασιλι κοιμόταν πια σχεδόν αγκαλιά με τον Ίσκιο κάτω από μια ιτιά δίπλα στο μικρό ποτάμι στο όμορφο κτήμα που του άφησε ο Πατέρας του<br /><br />Συνεχιζεται...............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6465811970392246597?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-30228539138659522752008-06-03T20:05:00.000+03:002008-06-03T20:07:40.264+03:00<span style="font-weight:bold;"></span>ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΥΟ<br />Σ΄ εκείνη την μακρυνή εποχή και μάλιστα στο ίδιο χωριό,όπου ο καναπές είχε κατασκευαστεί,έμενε κάποιος, που προσπαθώντας να κάνει μια επαναστατική πράξη ονόμασε τον μοναχογιό του με τον τίτλο ενός ποιήματος κάποιου ποιητή που πέθανε στην φυλακή.<br />Δεν μπορούσε να δεχτεί ότι το μικρό χωριό του ήταν πια μια μικρή επαρχία του πλούσιου κοντινού Βασιλείου.<br />΄΄Μάχου τω Βασιλεί΄΄ ονόμασε το παιδί του,μιας κι ο ίδιος δεν είχε το σθένος να παρατήσει το όμορφο κτήμα δίπλα στο ποτάμι το ζεστό φαγητό και την στρογγυλοκάπουλη νέα γυναίκα μόνη στα υγρά σκεπάσματα.<br />Εϊχε την ψευδαίσθηση ότι αυτό που δεν έγινε αυτός , θα μπορούσε να γίνει ο γιός του.Λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο.Η γυναίκα του φοβήθηκε το ίδιο πράγμα,για άλλο λόγο όμως.<br />Δεν άφησε τον άντρα της να φύγει θα άφηνε τον γιό;<br />Έτσι το όνομα του έγινε σκέτο Βασιλί.<br /><br />Ο μικρός Βασιλί μεγάλωσε θέριεψε προς μεγάλη ικανοποίηση της μητέρας του έγινε ένα ψηλό γεροδεμένο παλικάρι,αλλά κάθε μέρα βύθιζε στην απελπισία τον πατέρα του,γιατί ενώ έπιανε το άροτρο από μικρός ακόμη , και το έμπηγε βαθιά στην γη και όργωνε καλύτερα από όλους στο χωριό,με τα όπλα όμως δεν τα πήγενε καλά,τα άφηνε και σκούριαζαν κρυμμένα καλά στον παλιό αχυρώνα.<br />Όταν μεγάλωσε λίγο ακόμα τότε ήταν που βύθισε τον πατέρα του σε βαθιά απελπισία.<br />Τα κορίτσια του χωριού βλέπαν στην μορφή του Βασιλί έναν βαρβάτο δουλευτή άντρα και βάλθηκαν να τον ξελογιάσουν.Πότε πέρναγαν δυο-δυο από εκεί που έκοβε ξύλα ή δήθεν ζήταγαν δανεικά αυγά για το μικρό αδέρφι<br />ή πολλές φορές αμόλαγαν τις κότες στα σπαρτά που μόλις είχε βάλει και κάθονταν να κακάριζουν και αυτές,καθώς ο Βασιλί τις κυνήγαγε σαν τρελός στο χωράφι.<br />Αυτός όμως ήταν αλλού και αυτό ήταν το πρόβλημα του πατέρα του.<br />Έβγαινε έξω από το χωριό και προσπαθούσε να συλλάβει την ΄΄Υπαρξη΄΄,προσπαθούσε στο φτωχό από γνώση μυαλό του να χωρέσει το σύνολο της Αρμονίας της φύσης.<br />Ακόμη και η μητέρα του έβαλε ανθρώπους να του μιλήσουν να του πούν ότι ο προορισμός του ανθρώπου είναι τα πλούσια σε σοδιά χωράφια ,η χοντροκάπουλη γυναίκα με το ζεστό φαϊ της και τα στρογγυλοπρόσωπα παιδιά με κόκκινα μάγουλα.<br />Αφού μάταια όλο το χωριό είχε βαλθεί να τον γκρεμίσει στο βάραθρο της νομιμότητας της τάξης και της υποτέλειας των ηθών , ο Βασιλί σταμάτησε να πηγαίνει στην σύναξη των γερόντων ,σταμάτησε να συμμετέχει στις γιορτές του χωριού.Έφευγε το πρωί και γύριζε το βράδυ με ένα τσουβάλι γεμάτο χόρτα και βοτάνια, κάθονταν σε μια μικρή φωτιά που άναβε στην αυλή και τα ξεχώριζε αυτό για ΄΄πληγές΄΄ αυτό γιά το ΄΄στομάχι΄΄ αυτό γιά ΄΄φαγητό΄΄ αυτό για ΄΄βράσιμο΄΄.<br />Πέρασε καιρός και οι δυο γονείς του Βασιλί ελευθερώθηκαν από το σώμα τους.<br />Ζούσε μόνος τώρα.<br />Στο σπίτι μπαινόβγαιναν αγριοκούνελα,περιστέρια έκαναν φωλιά στα κεραμίδια και αγριόμολώχες σκέπασαν τον φράχτη.Ο Βασίλι μάζευε βότανα και άλλαζε με τους χωρικούς για λίγο ψωμί η για κανένα πούλι που πιάνανε αυτοί στις ξόβεργες .Τα πήγαινε σε ένα ξέφωτο κοντά στο δάσος. Τα άφηνε ελεύθερα και χάζευε το πρώτο διστακτικό τους πέταγμα μετά την αιχμαλωσία.<br />Κάπως έτσι φανταζόταν και την ψυχή του ανθρώπου, με διστακτικό πέταγμα να βγαίνει από το σώμα του να πλανάται στον αέρα, σαν τα ξερόχορτα που τα παίρνει ο δυνατός άνεμος μέχρι να βρουν πάλι ένα κατάλληλο σώμα να φωλιάσουν και να ξαναγεννηθούν. Πολλές φορές κοίταζε στα μάτια τα παιδιά και τα νεαρά ζώα προσπαθώντας να αναγνωρίσει την τρυφερή μελαγχολία που έκανε τόσο όμορφο το πρόσωπο της μητέρας του.<br />Φύσημα απαλό.<br />Και πέρυση, ήταν η γλύκα στη φωνή της που έβαλε τις ιδέες αυτές στο μυαλό του<br />Κατάλαβε, ότι αυτά σκεφτόταν τόσο καιρό και δεν μπορούσε να τα βάλει σε τάξη, να τώρα, που έρχονται σαν γάργαρο νερό και σπρώχνουν τον μύλο της σκέψης του.<br /><br />Συνεχιζεται................................................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3022853913865952275?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-31728520716352987482008-06-02T21:51:00.000+03:002008-06-02T21:53:53.345+03:00Μερικοι απο σας ισως το εχετε διαβασει ολοκληρο η μερος του<br /><br /><br />ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ<br />ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ<br />Η τελευταία ακτίνα του ήλιου αφού πέρασε δυο κοσμικές καταιγίδες,τρέχοντας με τριακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο,πέρασε την σχετικά λεπτή ατμόσφαιρα της γης,διαπέρασε δυο σύνεφα και μετά κοντοστάθηκε και αγνάντεψε από ψηλά την βρώμικη μουντή πολιτεία.<br />Από ψηλά είδε τον νεαρό που κάθονταν στην άκρη της ταράτσας προσπαθώντας να δεί την ¨πόρτα¨ που εδώ και καιρό είχε ετοιμαστεί να ανοίξει.<br />Με όλη την ταχύτητα που μπορούσε να αναπτύξει,η ακτίνα διαπέρασε το μαύρο σύνεφο που παρήγαγε η πόλη και μ` όλη της την δύναμη χτύπησε στα ασημί γυαλιά του.<br />Εξοστρακίστηκε και με καταπληκτική ακρίβεια πέρασε από το κέντρο της κόρης του αριστερού του ματιού.<br />Βρωμούσε άσχημα εδώ,όλα μαζί ανακατεμένα.<br />Ομίχλες από μεθύσι,νεαρές εμπειρίες,ιδέες της στιγμής, πόθος γιά την κοπέλα με τα στρογγυλά καπούλια πού πέρναγε επτά ορόφους πιό κάτω.<br />Δέν στάθηκε στιγμή.<br />Σαν βολίδα ,πού ήταν, παρέκαμψε αυτήν την βρώμικη αποθήκη, πέρασε δυό εργοστάσια Σκέψης και με βιασύνη λοξοδρόμησε από την αποθήκη της Λογικής.<br />Κοντοστάθηκε λίγο στο μικρό εργαστήριο της Γνώσης και μπήκε στο πεδίο της Φαντασίας.Με φούρια πέρασε όλες τις πόρτες και μόνο σ΄ αυτήν πού είχε κάτι παιδιάστικα γράμματα και έγραφε κάπως έτσι:<br /><a href="http://www.imeem.com/people/IfcQI0m/photo/0oPLfUSs-e/"><img src="http://media.imeem.com/p/0oPLfUSs-e.jpg" alt="click to comment" title="click to comment" /></a><br />Μπήκε<br />Κλωστές σπάγκοι σωρό από κάποιο κουκλοθέατρο που ίσως δεν παίχτηκε ποτέ,σπάσμένες κούκλες πεταμένο αλεύρι από τους μεθυσμένους μυλωνάδες.<br />Μπήκε ακόμη πιό μέσα και είδε ένα κόκκινο σκούφο να κρύβει το κεφάλι ενός παιδιού.Πλησίασε και ανακάλυψε ότι κρέμονταν από την μύτη του Πινόκιο.<br />Ακούνητες διάφορες φιγούρες την εμπόδιζαν να περάσει.<br />Γάτοι με μπότες άνθρωποι με περίεργα ρούχα και γάντζους για χέρια,κορίτσια με φτερά,περίεργα όντα με μεγάλα κεφάλια και μικρά πόδια,που κάποια φαντασία είχε πλάσει.<br />Κουράστηκε κοίταξε γύρω και είδε έναν καναπέ μιας μακρινής εποχής εκεί διάλεξε να ξαποστάσει από το μακρινό ταξίδι.<br />Καθισε<br /><br /><br />Συνεχιζεται.......................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3172852071635298748?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-51276351206576299082008-05-28T00:09:00.001+03:002008-05-28T00:13:28.400+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SDx5PeX0KoI/AAAAAAAAAGE/W618oFgRsQA/s1600-h/golden-eagle.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SDx5PeX0KoI/AAAAAAAAAGE/W618oFgRsQA/s320/golden-eagle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5205168576091400834" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span></span><span style="" lang="EL">Ξημερωνε <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ετσι που ηταν σκυμενος<span style=""> </span>πανω στο<span style=""> </span></span><span style="" lang="EN-US">pc<span style=""> </span></span><span style="" lang="EL">λιγοστο</span><span style="" lang="EL"> </span><span style="" lang="EL">το φως.Δεν<span style=""> </span>το καταλαβαινε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Συνηθιζε να αναβει μονο το φως του αποροφητηρα και μεσα στο θαμπο φως του να ακουμπαει διαφορα κερια ετσι ,σε διαφορα μερη ,διαφορα κερια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ρεσω ,αντικαπνικα ,αντικουνουπικα ,κερια που περισεψαν από καποια ανασταση<span style=""> </span>και τα βρηκε πεταμενα από τον<span style=""> </span>προηγουμενο σε καποια ντουλαπα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Δημιουργουσαν μια γροτεσκο ατμοσφαιρα όπως ειχε το καθενα<span style=""> </span>τον δικο του τροπο καπνισματος .Ναι και αυτος ειχε το δικο του τροπο καπνισματος,μονο που τα κερια όταν τελειωναν δεν καιγαν το μουστακι τους απλα σβυναν .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ετσι και τωρα σχεδον μεθυσμενο τον εβρισκε το ξημερωμα σκυμενο πανω στο </span><span style="" lang="EN-US">pc</span><span style="" lang="EL"> να γραφει κατι που ποτε δεν τελειωνε στο λιγοστο φως που εβγαζε τζιριζωντας<span style=""> </span>ένα κερι που ελιωνε διπλα του<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Επιασε το ποτηρι που ηταν ακουμπισμενο μπροστα του.Αδειο.κουνισε το κουτι με την μπυρα<span style=""> </span>που ειχε διπλα,αδειο .Σηκωθηκε και πηγε προς την κουζινα<span style=""> </span>βρηκε ένα μπουκαλι κοκκινο κρασι ,εβαλε λιγακι στο ποτηρι το κυλησε λιγακι στα τοιχωματα του και το δοκιμασε ,καλο.Πηρε το μπουκαλι μαζι με το ποτηρι και εκανε προς το </span><span style="" lang="EN-US">pc</span><span style="" lang="EL"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span></span><span style="" lang="EL">Πρωτα το ακουσε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>τσιι τσιιιιτστς τα τστσιιι τσιιιιιι τστς τσ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>και μετα το ειδε,κοντοσταθηκε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μαζι με το πρωτο φως που ξεφευγε από τον ψηλο τοιχο απεναντι του ,ειχε κατεβει και ένα πουλι,τσιμπολογαγε κατι στην αυλη του .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄Τα φυστηκια΄΄ σκεφτηκε,του ειχε πεσει ένα σακουλακι και οσα δεν μπορεσε να μαζεψει τα εσυρε με την σκουπα εξω απ το δωματιο .Λυγισε τα γονατα<span style=""> </span>και εκατσε πανω στα ποδια του ,εκει στην μεση του δωματιου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Τσιμπολογαγε απ εξω ,καταμαυρο μονο η βαθεια κιτρινη ,κεχρημπαρενια<span style=""> </span>μυτη του φαινοταν να πηγενει πανω κατω <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Παιδι χωριου παντα ειχε ένα ιδιετερο δεσιμο με τα ζωα ποτε αγαπωντας<span style=""> </span>και ποτε τυρανωντας τα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Θυμηθηκε ποτε αρχισε να καταλαβαινει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ειχε γυρισει απ τον στρατο<span style=""> </span>στο πατρικο του ,ειχε φτιαξει καφε και καθοταν<span style=""> </span>μπροστα στο σπιτι στην σκια μιας μεγαλης ροδακηνιας που κοντευε να πεθανει ορθια, γεματη ρετσινια<span style=""> </span>η κατι τετοιο η αρωστια ειχε μπει μεσα της και την κατατρωγε ,δυο κλαδια της ειχαν μενει να βγαλει καρπο και ειχε βγαλει και στα δυο μερικα ροδακινα που τα περισοτερα δεν μπορουσε να κρατησει και ειχαν απλωθει στην αυλη .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Γεματος θυμο για την ζωη καθοταν και καπνιζε συνοδευοντας το καφε μεχρι που καποιο σπουργιτης ηρθε και εκατσε στο ένα κλαρι .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τιτιβιζε και τσιμπολογαγε κανα αγουρο χαλασμενο ροδακινο ετοιμο να πεσει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ετσι και αυτος πηρε από κατω ένα χαλασμενο αγουρο ροδακινο και το πεταξε χωρις να σημαδευει χωρις να σκεφτει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Λες και ηταν ένα στρατιωτακι που λες σε νικησα και το γερνεις<span style=""> </span>στο δαπεδο ,ετσι επεσε μπροστα του <span style=""> </span>ο σπουργιτης.Τον πηρε στα χερια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Δεν το πιστευε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εκει χερια του ηταν νεκρο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Χαιδεψε το κεφαλι του και αυτό εγυρε από την χουφτα του και αιωρηθηκε σαν εκρεμες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Γεμισαν το προσωπο του ,τα μαγουλα τον λαιμο του <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εκλαιγε σαν παιδι που του εσπασε<span style=""> </span>η αγαπημενη του κουκλα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ο θυμος εφευγε και ερχοταν το γιατι <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εβγαλε τα ρουχα του και τα εκαψε στην αυλη <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Δεν ξαναπηγε στο στρατο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το πληρωσε <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Αλλα μπορουσε να καθετε εδώ πανω στα ποδια του και να κυτα το κοτσυφι να τσιμπολογαει τα φυστηκια του <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Δεν τον φοβοταν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τον κυταζε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σχεδον ηταν<span style=""> </span>μπροστα του <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τσ τσιιιι τστς τσι τσι τσιιιιιιιιιι<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ετσι όπως ηταν καθισμενος<span style=""> </span>πανω στα ποδια του ηταν λες και ηταν παρεα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄ Παρεα ΄΄ χασκογελασε<o:p></o:p></span></p> <span style=";font-family:&quot;;font-size:12;" lang="EL" ><span style=""> </span>φτερουγισαν<span style=""> </span>δυνατα και οι δυο και κρυφτηκαν πισω απ το αγιοκλημα που κρεμονταν στον απεναντι τοιχο……..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-5127635120657629908?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-68295462991176517412008-05-25T23:37:00.001+03:002008-05-25T23:39:48.309+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SDnOcOX0KnI/AAAAAAAAAF8/uPLSdx8kSYI/s1600-h/moon_bloom.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SDnOcOX0KnI/AAAAAAAAAF8/uPLSdx8kSYI/s320/moon_bloom.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204417828692961906" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><div style="text-align: center;">Χρονοι πιασμενοι στα συνεφα χωρις κινηση<br />Σηκωνωμαι απ ο κρεβατι μερα με την μερα<br />σαν οργανο που δουλευει χωρις πραγματικους χρονους<br />Σαν συκωτι<br />Καρδια<br />Ματια<br />Λογια που απλωνωνται στο στομα χωρις να ειπωθουν και μενουν μετεωρα στο χρονο<br />Και τι μπορω;;<br />Τι να κανω<br />Πώς να σπασω τους τοιχους;;<br />Πώς να ανασανω;;<br />Μια κραυγη στα αδεια δωματια<br />Σαν λυκος στα χιονια να προσπαθει να διωξει το φοβο του<br />Παιζωντας με τις νιφαδες<br />Που θα τον θαψουν<br />Μια πνοη<br />Ενας τριγμος<br />Δεν είναι αυτό που ….<br />.Είναι αυτό θα γινει<br />Και συ;<br />;Μια ηλιαχτιδα θα μπορουσες .<br />.Σκονη στο γαλαζιο<br />Σημερα και δεν εισαι εδώ<br />Μιλαω σε ένα αδειο τελος<br />Σαν τα ποτηρια που σπανε στους τοιχους η μοναξια μου<br />Βαφουν<br />Τρεχουν<br />Και καταληγουν στο πατωμα πινακες που δεν εφτιαξα<br />Μπορεις να βαλεις εσυ τα χρωματα<br />Ασπρο μαυρο<br />Εσυ και εγω<br />Καταλαβαινω τους ρολους αλλα δεν θελω να τους παιξω<br />Εσυ και γω και σε μια σε συνεφια<br />Τα αστερια<br />Τα αστερια<br />Τα ευχομαι στα ονειρα και ……..<br />Λεω δεν μπορει στο τελος θα τα αγγιξω<br />Μαζι με σενα σε ένα μι διεσι μμινορε<br />Να βλεπωΤωρα Καθαρα<br />Να ανεβαινεις<br />Κι αν το αισθανομαι ;;<br />Χωρις Να σε εχω γνωρισει<br />Τι και αν εισαι στο μυαλο<br />Ζεις μαζι μου<br />κοιμαμαι</div><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6829546299117651741?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-88139825237875445662008-05-22T00:58:00.004+03:002008-05-22T01:09:38.307+03:00Κοπελα σημερα<br />Ναι σημερα<br />Ξερω<br />Πως περιμενω τοσο καιρο<br />Και γιατι μωρο μου ;;<br />Ξερω με χρειαζεσαι<br />Και περιμενω πολύ καιρο<br />Παρακαλω προετοιμαζομαι πολύ καιρο<br />Ποιος θα ετοιμασει την καρδια μου για αυτό που ερχεται<br />Όταν εγω θα γινω εσυ<br />Αισθανομαι να τρεχω στα μπαλκονια<br />Σημερα<br />Ναι σημερα<br />Γιατι μωρο μου αφουγκραζομαι στις σκαλες;;<br />Προετοιμαζομαι για το αυριο;;<br />Διαμαντια της ψυχης μου μην φυγετε<br />Απελπισια της γλωσσας που παλετε στο ανταμωμα με το χρυσαφι ιριδισμαΤων ματιων σου<br />Πρωινο λουλουδι με την αυρα πανω σου<br />Γιατι δεν μπορω να αναπνευσω ;;<br />Θα γυρισω ποτε πισω στον κοσμο;;<br />;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8813982523787544566?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-6956192953871828502008-05-17T00:06:00.002+03:002008-05-17T00:24:47.371+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SC37fsSRaRI/AAAAAAAAAFs/vsW71sQ9Rls/s1600-h/thumb_Keria.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SC37fsSRaRI/AAAAAAAAAFs/vsW71sQ9Rls/s320/thumb_Keria.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201089666565105938" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Αφησε απαλα την κιθαρα να ακουμπησει πανω στο μαλακο βελουδο της θηκης που μεχρι πριν λιγο χρησιμοποιουσε σαν υποποδιο .Εβαλε το </span><span style="" lang="EN-US">pc </span><span style="" lang="EL">να ξαναπαιξει αυτό που μολις εγραψε .Δοκιμασε να πιει λιγο από την ξεθυμασμενη μπυρα που ηταν μπροστα του αλλα μαλλον τον απογοητευσε η γευση και ετσι σηκωθηκε ,μετακινησε από μπροστα του το χοντρο αντικαπνικο κερι που εκαιγε οση ωρα αυτος εγραφε την μουσικη του .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Μετρημενα δυο βηματα και εφτασε στην κουζινα που την χωριζε απ το δωματιο ένα μικρο πασο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τα ηχεια του </span><span style="" lang="EN-US">pc</span><span style="" lang="EL"> παιζαν αυτό που εγραψε πριν από λιγο επιασε ένα μπουκαλι </span><span style="" lang="EN-US">Haig</span><span style="" lang="EL"> που βρηκε μπροστα του και το γυρισε να βαλει σε<span style=""> </span>μια κουπα του<span style=""> </span>καφε δεν επεσε σταγονα ,το εφερε μπροστα στα ματια του και το γυρισε στην μερια του κεριου που εκαιγε ακομα .Αδειο.Κατι μουρμουρισε μεσα απ τα δοντια του και εσκυψε στο κατω ντουλαπι παραμερισε κατι μακαρονια έναν πουρε και το βρηκε .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">_</span><span style="" lang="EL">Τι κραταω τις καβατζες αν είναι να τις πινω μεσα σε δυο τρεις μερες;;αναρωτηθηκε φωνακτα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Το ανοιξε<span style=""> </span>εβγαλε ένα παγακι απ το παμπαλαιο ψυγειο ελειπε η πορτα της καταψυξης και ειχε χαλασει η ρυθμιση </span><span style="" lang="EL"><span style=""> </span></span><span style="" lang="EL">στο τερμα οποτε ότι και να εβαζε εκει μεσα γινοταν καταψυγμενο .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Το </span><span style="" lang="EN-US">pc</span><span style="" lang="EL"> επαιζε ακομη εκανε σε μια στιγμη να πιασει με με το αριστερο<span style=""> </span>χερι μια νοτα που δεν ειχε παιξει ,ετσι , πανω σε μια αορατη κιθαρα επαιζε πραγματικα<span style=""> </span>αυτό που ειχε στο μυαλο του ,στην πραγματικοτητα ηταν ενας μετριος ισως και ποιο κατω στην κλιμακα μουσικος<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Με την κουπα στο χερι εκανε να γυρισει μεχρι που ειδε<span style=""> </span>τον νεροχυτη <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">_</span><span style="" lang="EL">Θα σας πλυνω ειπε στην στιβα με ποτηρια και κουπες καφε που περιμεναν υπομονετικα .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ξανακαθησε μπροστα στο </span><span style="" lang="EN-US">pc</span><span style="" lang="EL"> ηπιε μια γερη γουλια απ την κουπα του<span style=""> </span>και το ξαναβαλε να ακουστει ,ταυτοχρονα λες και γυρναγε το μυαλο του σε αυτό που σκεφτοταν<span style=""> </span>όταν επαιζε ,ανοιξε λιγακι τα ηχεια και ακουγε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Κουναγε<span style=""> </span>το κεφαλι μερικες<span style=""> </span>φορες , μια επιδοκιμασια ;;;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το ξαναβαλε μετα από λιγο και τεντωθηκε στην καρεκλα ανοιγωντας λιγο ακομη τα ηχεια ,αυτή την φορα εκανε την δευτερη φωνη σ αυτά που ειχε τραγουδησει πριν λιγο <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Κουνησε παλι το κεφαλι <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">_</span><span style="" lang="EL">Ναι ηταν καλο ισως το καλυτερο που ειχε γραψει ως τωρα ,και τα λογια<span style=""> </span>κοντευε να κλαψει με τα λογια του <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Το ξαναβαλε να παιξει <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ποιος<span style=""> </span>ηταν αυτος σκευτηκε που ειχε πει ότι μολις γραψω αυτό που πραγματικα σκεφτομαι πρεπει να εκλειψω μετα;;;;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Ο Μπυχνερ;;Ναι αυτος το εκανε πραγματικοτητα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ηταν οντως αυτό που ειχε στο μυαλο του<span style=""> </span>ουτε η νοτα που πηγε πριν λιγο να πιασει ελειπε ηταν εκει απλα υποβοσκε στους ηχους.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το ξαναεβαλε να ξαναπαιξει και αρχισε να ασχολειτε με το το χοντρο αντικαπνικο κερι που πηρε να τελειωνει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Θημηθηκε την μανα του την σχωρεμενη και την φοβια που την επιανε όταν παιδι αυτος πηγενωντας μαζι τηςστα νεκροταφεια ,<span style=""> </span>επαιζε με τα κερια και τα καντηλια των πεθαμενων .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Παρολα αυτά ποτε δεν της αναψε ο ιδιος ένα κερι, καμια φορα αν πηγενε στον ταφο της την κερναγε ένα βαρυ γλυκο<span style=""> </span>ελληνικο που λατρευε.Αλλωστε παντα τα φοβοταν κερια η ιδια ,αντιθετα από αυτόν που παθιαζοταν με την κινηση της φλογας τους.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το εβαλε να το ακουσει απ την αρχη ,ανοιξε ένα συνδετηρα και ετσι ακουγωντας την καλυτερη μουσικη που εγραψε ποτε<span style=""> </span>αρχισε με αυτόν να σκαλιζει το φυτιλι στο κερι που ελιωνε πανω στο πιατο που το ειχε βαλει .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εγυρε το κεφαλι του πανω στο διπλωμενο χερι του πανω στο πληκτρολογιο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Πιεσε το φυτιλι στο λιωμενο κερι δινωντας του στιγμιαια μια δυνατη φλογα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">-</span><span style="" lang="EL">Αντικαπνικο,;;; ψυθηρισε ,γεματο καπνο είναι το δωματιο .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">το φυτηλι εδωσε την τελευταια ικμαδα του φωτιζοντας<span style=""> </span>τα γυαλινα πια ματια του<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">και εσβυσε…..<o:p></o:p></span></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-695619295387182850?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-24803584782099031412008-05-10T02:12:00.000+03:002008-05-10T02:16:10.393+03:00<div style="text-align: center;"> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span></span><span style="" lang="EL">Περπαταγε αναμεσα στα δεντρα εχοντας σφηνωμενο στα δοντια ένα ακομα στριφτο .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σχεδον το μασαγε .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μαης και εχει ένα κρυο με υγρασια μαζι,περναγε απ την μαλακη δερματινη που φοραγε .Τραβαγε τα γεισα λες και ετοιμαζοταν να να το κουμπωσει το μαυρο μπουφαν που φοραγε ,αλλα μετα το μετανειωνε ,λες και καποιος θα του εκαμε καποια παρατηρηση αν το κουμπωνε ,ετσι το αφηνε ανοικτο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Ξανααναψε το τσιγαρο του που ειχε σχεδον σβυσει .Κοιταξε φευγαλαια και ττο προσωπο του στην βιτρινα διπλα του .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ποιος ηταν ;;;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ανασκαλεψε το μυαλο του στα γρηγορα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μια μελωδεια περιεργη με με δυο μπουπ μπουμ ένα τριριρι κι ένα παραμ του ερχοταν στο μυαλο .Πως τον λεγαν επρεπε πρωτα .Αυτό επρεπε πρωτα να θυμηθει ,και μετα θα μπορουσε να αναλυσει την μελωδια .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εσκυψε και εδεσε το ένα κορδονι που ειχε λυθει .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Όπως το εδενε θυμηθηκε κατι που ειχε γραψει πριν καιρο<span style=""> </span>για καποιον που προσπαθουσε να δεσει τα κορδονια των δυο παπουτσιων του ,κανωντας την ζωη να περπατησει <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Δενοντας την διανοηση με την εργατια καπως ετσι το ειχε πει <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μπουμπ μπουμ τιριρι παραμ παραμ τιριρι βζζζζζβζζζζζ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τωρα κατι παει ενας ρυθμος καλυτερα που πολύ και δυο τρεις λεξεις <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μια αρτιστα του δρομου καπου<span style=""> </span>εγραφε 14 βαθμους αλλα μαλλον είναι πολύ αργοτερα τωρα και κατεβηκε ακομη χαμηλοτερα , αρχισε να κρυωνει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Κουμπωσε με μια κινηση το μπουφαν λες και φοβοταν ότι καποιος θα το δει και θα τον παραξηγησει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Πικρισε <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σχεδον ελιωσε<span style=""> </span>στο στομα του το τσιγαρο που πιπιλαγε τοση ωρα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εβγαλε τον καπνο και μαεστρικα εστριψε ακομη ένα ,καθησε<span style=""> </span>σε ένα πεζουλι το εφερε στο στομα<span style=""> </span>και το αναψε <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εγυρε πισω το κεφαλι καθως ο καπνος εμπαινε σε γωνιες και τρυπες που ισως να μην ειχε ξαναμπει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ειχε ακουσει καπου ότι καπνιστης ανακαλυπτει κάθε μερα ένα μερα ένα νέο μερος του σωματος του να καταστρεψει,κι αναροτιωταν ποσο μεγαλο μπορει να είναι το ΄΄δικο του σωμα ΄΄ για να μπορει να ανακαλυπτει κάθε μερα και κατι καινουριο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μπουμπ μπουμ τιρι παραμ παραμ<span style=""> </span>τιριριβζζζζζββζζζζ θυμηθηκε ,τι ηταν αυτό που τον εκανε να βγει εξω στο ανοιξιατικο κρυο Μπουμπ μπουμ τιρι παραμ παραμ<span style=""> </span>τιριριβζζζζζββζζζζ </span><span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span>step right up<span style=""> </span></span><span style="" lang="EL">ελεγε το τραγουδι .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Ναι αυτό <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Αρχισε να περπατα γρηγορα προς τα πισω λες και κατι ειχε χασει και εψαχνε να το βρει .Η ακομη χειροτερα<span style=""> </span>λες και καποιος το κυνηγαγε .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μεχρι που εφτασε στο μικρο ισογειο αρκετη ωρα μετα.Μπηκε διπλοκλειδωσε την πορτα και εκατσε σε μια απ τις δυο καρεκλες που υπηρχαν στο δωματιο .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Ουφ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τι αερας εκει εξω εστριψε ένα τσιγαρο ακομη και εβαλε σε ένα κρυσταλινο ποτηρι ένα παγακι το γεμισε με το αγαπημενο του </span><span style="" lang="EN-US">haig</span><span style="" lang="EL"> μεχρι την μεση και αγουγε το ηχο που κανει το παγακι όπως χτυπαει στα τειχωματα <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Υστερα το κατεβασε με την<span style=""> </span>μια και ξαναγεμισε <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εκατσε στο αναμενο υπολογιστη και αρχισε να γραφει…. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2480358478209903141?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-15863659994651312192008-05-09T07:21:00.002+03:002008-05-09T07:26:24.122+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SCPSOtU-qgI/AAAAAAAAAFc/Y-YF7KweUjw/s1600-h/thumb_bbhjbhjb.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SCPSOtU-qgI/AAAAAAAAAFc/Y-YF7KweUjw/s320/thumb_bbhjbhjb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198229545043274242" border="0" /></a><br /> <p>Χάιδευε τα αυτιά μου μια γλυκειά μουσική.</p> <p>Τεντώθηκα να ακουσω καλύτερα.</p> <p>JOHAN SEBASTIAN BACH.FUGE G MOL 542</p> <p>Υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα ακούν μουσική;;;</p> <p>Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μπορούν να αισθανθούν την γλύκα να διαπερνά τα μέλη τους;;;</p> <p>Υπαρχουν ακόμη άνθρωποι που σκιρτούν στο αγγιγμά της</p> <p>Θυμάμαι την πρώτη φορά που΄΄άκουσα ΄΄ μουσική.Μια δύναμη την αισθανόμουν στο στομάχι.Μια αρμονία.Την έβλεπα στα δοξάρια που πηγαινοέρχονταν στον χώρο.</p> <p>Κάτι σαν σύνεφα που τρέχουν στον ουρανό σχηματίζοντας παραστάσεις που δεν μπορεί να ζωγραφίσει ανθρώπινο χέρι.</p> <p>Μια περίεργη ζέστη που έλιωνε και τα πιο παγερά μάτια, και αυτά χύνονταν ποταμι στα μάγουλα στα γένια στο στήθος.Κύταζα τους ανθρώπους να βγαίνουν από την όπερα η το θέατρο και τα μάτια τους λάμπαν , καθάρια .</p> <p>Υπάρχουν άραγε στρατηγοί,πολιτικοί,αστυνομικοί,δολοφόνοι, που να έχουν ΄΄ακούσει΄΄ μια φορα στην ζωή τους μουσική;;</p> <p>Θα γινόταν ποτέ πόλεμος;; θα γινόταν φονικό;; αν είχαν λιώσει τα μάτια τους έστω και μια φορά;;</p> <p>Χάθηκα πολύ καιρό,Σε δρόμους που δεν γνώριζα ότι υπάρχουν.</p> <p>Υπάρχει ακόμη άνθρωπος που να λιώνουν τα μάτια του στο άκουσμα μιας φούγκας΄;;</p> <p>Μηχανικός θόρυβος,γύρισε η κασέτα.</p> <p>Ανοιξη</p> <p>Αntonio vivaldi concerto g.minor</p> <p>OXI</p> <p>Τον τελευταίο τον έκοψα στα δυο με το καλολαδωμένο μου καλάσνικωφ.Πετάχτηκε ξεσκισμένος και μαζι μ αυτόν το γουωκ μακ που φορούσε στα αυτιά του,και άκουγε.</p> <p>Δεν ρώτησα αν ήταν εχθρός ή φίλος,δεν είδα αν λιώσαν τα μάτια του.</p> <p>Ησυχία.</p> <p>Τέλειωσε η κασέτα;;</p> <p>Όχι</p> <p>Τα τατατα τατατα τατα τα</p> <p>BOLERO</p> <p>Θεέ μου τι ήχος!!</p> <p>Τατατατ τατατα τατατα</p> <p>Κρεσέντο</p> <p>Άφησα το καλάσνικωφ στηριγμένο στα γόνατα .Σήκωσα τα χέρια στα μάγουλα.Στεγνά.</p> <span style=";font-family:&quot;;font-size:12;" >Εβαλα την κάνη στο στόμα και τράβηξα την σκανδαλη.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1586365999465131219?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-23798470666683912462008-04-30T23:38:00.003+03:002008-04-30T23:52:10.587+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SBjb66PAJgI/AAAAAAAAAFU/o7gXUryYCgQ/s1600-h/MIXALHS++012.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SBjb66PAJgI/AAAAAAAAAFU/o7gXUryYCgQ/s320/MIXALHS++012.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195143975282943490" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SBjbh6PAJfI/AAAAAAAAAFM/x4clU4zjH_w/s1600-h/melek_by_drawingonblack.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/SBjbh6PAJfI/AAAAAAAAAFM/x4clU4zjH_w/s320/melek_by_drawingonblack.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195143545786213874" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;"></span></span><br /> Ετσι με κατεβασμενο το κεφαλι πανω στα διπλωμενα χερια , ακουγε το σαξο να ανεβοκατεβαινει τις οκταβες.Φανταζονταν πως ηταν αερας που περναγε απ τις κυψελιδες και με δυναμι να φευγει απ τον φαρυγκα να χτυπαει με ποτε στο ένα και ποτε στο άλλο φουσκωμενο μαγουλο και μετα να ξεφευγει απ το στενο ανοιγμα στο καλαμακι και να ξεχυνεται στο οργανο,ψαχνωνταςκαποια τρυπα που αφηνουν ανοικτη τα δακτυλα για να τρυπωσει στη ελευθερια,κ υστερα χωρις να καταλα-βενει πώς να φτανει στο τελος του οργανου και να διαχεεται στον χωρο να πλανατε<br />με την καπνα ,τις ανασες,τα αρωματα να χανετε.<br /> Σ ηκωσε το κεφαλι ελαφρα,ο σερβιτορος του ειχε φερει τον καφε που παραγκειλε<br />πριν ,σηκωσε το φλυτζανι και ηπιε μια μεγαλη γουλια ετσι όπως ηταν καυτος την κατεβασε στο λαρυγκι με έναν στεναγμο .Μετα εβγαλε ένα πλακε μπουκαλι με καποιο ποτο και γεμισε αυτό που αδεισε στο φλυτζανι .Απλωθηκε στην καρεκλα του και τεντωσε μπροστα τα ποδια,τεντωθηκε ,λες και ηθελε να μακρυνει και άλλο, λαθος <br />κινηση επρεπε να μαζευτει σκεφτηκε,ισως ετσι και αυτος χανωταν καπως και να ανακατευοταν τοσο πολύ στο πληθος που να γινοταν αορατος.<br />Ηπιε μια γουλια ακομη , αυτή την φορα την αφησε να κατεβει με την ησυχια της <br />Αφου πρωτα την κυλισε για λιγο στο στομα ,μετα , ξαναδιπλωσε τα χερια και ακουμπησε παλι το κεφαλι πανω τους.<br />Με την παλαμη που ξεφευγε απ το διπλωμα αρχισε να σχηματιζει νοτες στο πανω <br />Μερος του κεφαλιου του ντο,ντο φα#,si dm ,φα#φευγατη,και παλι ντο<br />Με τα δακτυλα να σχηματιζουν νοτες στο κεφαλι του <br />Το μυαλο μου εφυγε μακρυα τοτε που μικρος μπορουσε να περπαταει να παιζει και να χανεται να γινεται αορατος να μην τον βλεπει κανενας <br />Τοτε που περιδιαβαζε τους δρομους χωρις να φοβαται και χωρις να κρυβεται στις σκιες, τοτε που σαν αερας διαχεοταν στον χωρο χανοταν και γινοταν αορατος<br /> Μια πορτα ανοιξε με δυναμι,μια σκια και υστερα ενας μαυριδερος τυπος ξαπλωσε στην πολυθρονα διπλα του χχωρις να πει τιποτα .Ελυσε το σαξαλτο που κραταγε και αρχισε να το σκουπιζει με ένα πανι που του εφερε ο σερβιτορος, που και που σκουπιζε με το ιδιο πανι και το ιδρωμενο μετωπο του .<br />Η πορτα ξανανοιξε αλλα με λιγοτερη δυναμι αυτή την φορα ένα δυνατο φως ηρθε απ το ανοιγμα,και ακομα φωνες εκτος απ την κοπελα με κοκκινο φορεμα ηρθε στο τραπεζι του κατι του ψυθιρισε και μετα πιανωντας τον απ τον ωμο αρχισε να τον σηκωνει .Αν μπορουσε να γινει χιλια κιλα θα γινοταν ,μαζι σηκωθηκε και ο μαυριδερος με το σαξ βοηθησε απ την μερια του ,σχεδον τον συραν μεχρι την πορτα την ανοιξαν προς τα εξω και τον καθισαν σε μια καρεκλα ,απλωσε στην τσεπη να παρει το μπουκαλι που ειχε εκει ,ελειπε στο μισοσκοταδο ειδε την κοπελα να του το προτεινει ηπιε μια γερη γουλια .Καπου εξω απ το σκοταδι ακουγοταν φωνες .<br />Σταματησαν.<br />_Κυριες και κυριιοι εχουμε την τιμη να φιλουξενουμε σημερα ένα μεγαλο αστερι στην σκηνη μας είναι μαζι μας ο μοναδικος little trumbet johny<br />αναψαν καποια φωτα και ειδε τον κοσμο τρομαξε ,ηταν πολυς, εκανε να σηκωθει αλλα καποιο χερι στο ωμο τον κρατησε ,ένα άλλο χερι του εβαλε στο χερι ένα οργανο τα φωτα χαμηλωσαν ,οι φωνες σωπασαν και αυτος νεκρωσε.<br />Και τοτε αρχισε τστστς ωτσσσσσστστσσσσσσςςςςςτσσςςςς<br />Ενας ρυθμος<br />Τσσσσστςςςςτς ένα σουρσιμο μεσα στο μυαλο του <br />Καποιος εσπρωξε την καρεκλα ελαφρα <br />Τστστστστστσσσσσσσστσςςςςςςςςτςτςτςτςτςτςτ<br />Κι υστερα αναψε ένα φως στα ματια του ,και δεν εβλεπε τιποτα άλλο εκτος απ αυτό <br />Μετα καταλαβε ότι κατι κραταγε <br />Το οργανο!!!!<br />Το σηκωσε.<br />Σαλιωσε τα χειλια αυτό το σουρσιμο ηταν μεσα του πια <br />Αρχισε να φυσαει <br />Βαθεια μεσα απ τα βροχειολiα ,φυσαλιδες που χρονια τις εκρυβε μεσα τουμε δυναμι βγηκαν πεταχτηκαν στον φαρυγκα πλανηθηκαν στο στομα χτυπωντας ποτε στο ένα και ποτε στο άλλο μαγουλο και μετα ξεχυθυηκαν στο οργανο<br />Χτυπηθηκαν απ τον χαλκο που τον εσπρωχναν με δυναμι τα δακτυλα και υστερα ξεχυθηκαν στον αερα ελευθερες να χαθουν στην καπνια,στις αναπνοες στην μαγεια που εφερνε ο ηχος τους στον χωρο._<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2379847066668391246?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-69566801007244490452008-04-02T21:59:00.005+03:002008-04-02T22:11:51.322+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R_PYUELRAyI/AAAAAAAAAFE/pjMjZNQrOV0/s1600-h/IMAGE03.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R_PYUELRAyI/AAAAAAAAAFE/pjMjZNQrOV0/s320/IMAGE03.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184725435263550242" border="0" /></a><br /> Προς κάθε ενδιαφερόμενο:<br /> ¨¨ Καλησπερα<br />Δεν ξερω πώς να ξεκινησω να σου λεω τι αισθανομαι για σενα,απλα είναι στιγμες που γεμιζει γεμιζει το είναι μου από σενα και δεν μπορω να σκευτω τιποτε άλλο ,γινομαι σαν αυτους τους ανθρωπους που πηγενουν στο πολεμο και εκεινη την στιγμη,την στιγμη τους .Τοτε δηλαδη που μπορει να διαλεξουν την ζωη τους με την γυναικα και τα παιδια τους,αυτοι καρφωνουν τα ματια στην σημαια που είναι μπροστα τους και διαλεγουν τον θανατο, καθως καποιος παρανοικος<br />διορισμενος με συμβαση θανατου διαταζει εφοδο.<br />Αλλα εσυ πρεπει να ξερεις ,ισως και καλυτερα από μενα ότι δεν εισαι θανατος μαλλον εισαι η ζωη .<br /> Αναποδα μαλλον επιασα το θεμα αυτό που θελω να σου πω είναι<br />Παρολα οσα πολύ καλα ξερεις ότι περναω ,εσυ με κανεις να θελω να ζω ,πρεπει να σου πω εχω πολύ μα πολύ δυναμη μεσα μου που πηγαζει από σενα και αυτό με κανει να αντεχω…¨¨<br /> Ξαφνικα όπως αναψε το απογευμα ετσι ξαφνικα η λαμπα εσβυσε<br />Ξαπλωμενος στο αχυρενιο στρωμα δεν κουνηθηκε, εκλεισε απαλα με το μυαλο του το τετραδιο που ειχε εκει μεσα και μετα περπατησε λιγακι μεσα στο μετωπειαιο λοβο μεχρι να φτασει στην Μνημη<br />εκει εψαξε αναμεσα σε κατι χαρτια περιτυλιγματος , ηταν πολύ επιλεκτικος στην διαλογη τους ξεχωρισε δυο,κρατησε το ένα και με αυτό εντυσε το τετραδιο που κρατουσε,μετα πολύ απαλα το τοποθετησε με τα χιλιαδες αλλα που υπηρχαν εκει.<br />Βγηκε απ την Μνημη και απ τον ιδιο δρομο γυρισε πισω .<br />Ανακαθησε στο στρωμα σαν να εψαχνε κατι τραβηξε απ αυτό δυο μεγαλα αχυρα και αρχισε να τα πλεκει τα εκανε ένα μικρο βραχιολι<br />και με ένα μαγικο τροπο κυταζωντας το στο σκοταδι το εβαψε με το χρωμα που ειχε το περιτυλιγμα στο τετραδιο του το περασε στο χερι του μαζι με τα αλλα που υπηρχαν εκει, ετσι θα θυμοταν σε ποιο ραφι το ειχε βαλει .<br /> Στα σκοτεινα εψαξε τις σαγιοναρες του.Τις βρηκε.Εβαλε το λουρακι της σαγιοναρας αναμεσα στο μεγαλο δακτυλο και τον παραμεσο ,σαν να φοραγε ένα δακτυληδι η ακομα καλυτερα σαν να εκανε ερωτα.<br />Ηταν και αυτό μια αισθηση που ειχε μεινει από τοτε που ειχε καποιον.<br />Από αμηχανια αρχισε να ξυνει το μουσι του πρωτα στο πηγουνι μετα στα μαγουλα.Λες και οσο ποιο δυνατα εξυνε τα μαγουλα μαζι με τον πονο θα ερχοταν και καποιος δικος του να τον αισθανθει να τον μυρισει να τον αγγιξει.<br /> Σηκωθηκε.<br />Από το παραθυρο ερχοταν ένα αχνο φως .<br />Ηταν η ωρα.<br />Πηγε στο παραθυρο σηκωσε ψηλα τα χερια με τα βιας εφτανε το πρεβαζι.<br />Χαμηλωσε τα γονατα εκλεισε τα ματια<br />Εκπνοη<br />Πηδησε<br />Το αριστερο χερι ξεφυγε και το αγριο πρεβαζι του γρατσουνισε το καρπο αλλα το δεξι αρπαξε γερα το καγκελο και κρατηθηκε εκει<br />Σιγα εφερε το πονεμενο αριστερο και επιασε το άλλο καγκελο.<br />Τραβηξε δυνατα μεχρι που εφερε το προσωπο στο παραθυρο<br /> Ηταν εκει.<br />Ποσο θα ηθελε να της δωσει να της δειξει τα τετραδια του,να την αφησει να περιεργαστει τα ντυματα.<br />Με ένα ασπρο νυχτικο,ετσι του φαινοταν , ηταν εκει.<br />Στην βεραντα<br />Τραβηξε τα χερια του δυνατα και κολησε τα το προσωπο στα καγκελα της φυλακης να δει καλυτερα ,ετρωγε κατι από ένα μπωλ και μετα εβγαζε κατι απ το στομα της και το αφηνε σε ένα τασακι.<br />Κερασια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6956680100724449045?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-1315705354805034972008-03-30T20:49:00.003+03:002008-03-30T21:19:14.181+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R-_UMkLRAxI/AAAAAAAAAE8/Sc9Y_wG6W40/s1600-h/golden-eagle.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R-_UMkLRAxI/AAAAAAAAAE8/Sc9Y_wG6W40/s320/golden-eagle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183595008461177618" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="">ψίθυροι,<br />τριγυρναν στο ειναι μου<br />ελευθεροι καβαληρηδες στα τριχοηδη αγγεια του μυαλου μου<br />μπορεις να δεις καθως τρεχουν σε ενα μερος που το αιμα πηγενοερχεται ,με μεγαλη ταχυτα<br />ακολουθουν με δυναμη τη σκεψη<br />κι οταν δεν υπαρχει κατι<br />αυτοι τρεχουν με παθος και ανακαλυπτουν πηγες<br />θυμασαι την μικρη καιτουλα να χτυπιεται στους ντορς;;<br />θυμασαι το ονειρο να πας στο χονγκ κονγκ;;<br />θυμασαι τα προσεχε;;<br />πισω ερχετε η μαμα<br />νεκρωσιμη ακολουθεια<br />ατσαλινη ομπρελα στα χερια<br />απεκρουσε τα πυρωμενα βληματα<br />σιωπηλες κραυγες σαν ψυθιροι που ουρλιαζουν στο ειναι<br />ηχω<br />μυαλο σκεψι<br />ως ποτε;;<br />ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΕΝΑ ΠΙΛΟΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ<br />Αποκαληψη<br />ειναι κοντα<br />ειναι γυρω<br />ειναι μεσα μου<br />διακεκομενοι ηχοι<br />σαν τα χτυπηματα της καρδιας<br />σημερα<br />αυριο<br />χθες<br />γυριζουν ψυθιροι ηχοι και χανωνται<br />κι η μοναξια μονη να σκεφτεται<br />γιατι ειμαι μονη ;;τα εχω ολα<br />εχω ανθρωπους να διαφεντευω εχω μυαλα να τιθασευω<br />γιατι ειμαι μονη;;<br />τα παιδια βγαινουν στους δρομους<br />σε μια διαπεραστικη κραυγη τρεμουλιαζουν χορευωντας<br />θα στεκεσαι μονη<br />θα σκεφτεσαι μονη<br />οταν ολοι γινουμε μια αγκαλια<br />οταν ολοι παθιαστουμε για το ιδιο πραγμα<br />οταν πουμε ναι τα πραγματα θα γινουν καλυτερα<br />οταν θεριεψουμε και γυρισουμε τα μυαλα μας στους ψιθυρους</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-131570535480503497?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-28936871086094482112008-03-25T10:43:00.003+02:002008-03-25T11:23:35.506+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R-jDk0LRAwI/AAAAAAAAAE0/9dPQUsuWf0k/s1600-h/Beauty_by_Death_by_jeradarmijo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R-jDk0LRAwI/AAAAAAAAAE0/9dPQUsuWf0k/s320/Beauty_by_Death_by_jeradarmijo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181606408538358530" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><div style="text-align: left;">Ξυπνησα<br />Ξυπνησα;<br />Ακινητος ,αφησα τα ματια να συνηθισουν τον χωρο<br />Ατμοσφαιρα<br />Κατι αναμεσα σε καπνο τσιγαρου που εμεινε αναμενο και καηκε μονο του και ομιχλη<br />Ομιχλη,μια ομιχλη με ονομα με υποσταση<br />Ανακαθησα στο κρεβατι ακουμπησα σιγα τα ποδια στο πατωμα απαλα σιγα λες φοβομουν μην βυθιστουν σ αυτο<br />Στην αρχη το μεγαλο δακτυλο ενιωσε την επαφη με το μαρμαρο<br />Αισθητηρες που ξαφνικα ξυπνουσαν και αυτοι ετοιμοι για αντιδραση εδωσαν διαταγη<br />Και η αισθηση του κρυου μαρμαρου ηρθε με ταχυτα στο μετωπιαιο λοβο και δροσισε το μυαλο<br />Μια ακτινα απ το σπασμενο κοματι στο πανζουρι ηρθε και εσκασε με δυναμη στα ματια μου ,τα εκλεισα ,το φως ομως εμπαινε τα εσφιξα πιο δυνατα<br />Τραβηχτηκα μα το φως εμενε<br />Λες και ηθελε να σπασει την αισθηση δροσιας που εδινε το μεγαλο δακτυλο<br />Σηκωθηκα<br />Πατησα γερα<br />Ο λαιμος μου ξερος εκανα να καταπιω αλλα αυτο σκετος αερας στεκοταν στον λαρυγκα δεν κατεβαινε δεν υπηρχε σαλιο λες και καποιος το βραδυ με στεγνωσε<br />Λιγο νερο θα πηγενα στην κουζινα ,λιγο νερο θα βοηθουσε<br />Δυο βηματα<br />Και μετα .<br />Κοματια πεταμενα στο πατωμα με κοβουν<br />Το μεγαλο δακτυλο αισθανεται κατι ζεστο να τρεχει απ την ακρη του και να κυλαει στην καμάρα,στην φτερνα<br />Γυαλι;<br />Καποιο ποτηρι;;<br />Σκυβω και πιανω ενα κοματι<br />Κατι αναμεσα σε κοκκινο βελουδο και γιαλι νοτισμενο απ τους υδρατμους<br />Το σηκωνω εχει μυρουδια<br />Μυριζω<br />Ψυχη;;;<br />Κοματια ψυχης;;;<br />Σπασμενα στο πατωμα;;;<br />Η δικη σου;;;<br />Κανω να βρω την δικη μου να την πιασω<br />Ξεχασα<br />την εχασα αυτην εδω και πολυ καιρο……………<br /><br /></div></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-2893687108609448211?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-60854263454951797972008-03-19T23:48:00.000+02:002008-03-19T23:49:39.854+02:00<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"> της συνεφιας του ηχους αγρικω<br />φτερα<br />μαλακα στην αρχη μονολογωντας την αληθεια<br />αποχρωσεις υστερα λες και τραβας τα μελη τους και αναδυκνειονται οι χάρες<br />μονο που δεν ειναι στασιμα νερα<br />απνοες λεξεις τις φτηνιας<br /> αυτες αιρουνται παλονται<br />τρεχουν<br />και το μυρωμενο ρυακι της μοναξιας μου ανηκει<br />στο τελος αυτο που μενει ειναι να χτυπαω στις πετρες<br />καθως κυλαω σαν ηχος που η ηχός του χανεται στο πληθος<br />ειναι τοσο σχετικο<br />ειναι τοσο ηρεμο να το αποδεχτεις<br />πως ενας ατμος δεν μπορει να χωρεσει μεσα σ αλλον<br />ποσο ευκολο ειναι να τ αποδεχτεις<br />φαντασου<br />ονειρεψου<br />μια φουχτα συνεφο χωραει τις ελπιδες μου<br />κι ομως συνεχιζω να φοβαμαι<br />φοβαμαι<br />αλυχτουν<br />οι ζωντανοι να παρουν μια ανασα απ τον πεθαμενο<br />τι κριμα<br />αγρικω της συνεφιας του ηχους<br />μην βρεξει και χυθουν οι ελπιδες μου<br />την ηρεμη γνωση των πολλων αναζητω<br />αλλα καθως κλεινω τα ματια<br />ξεπεταγωνται<br />αιωρουνται<br />αρχεγονες<br />μνημες απ το υστερα της ψυχη σου και ονειροβατουν στο κορμι μου<br />διαστηματα που μενουν μετεωρα<br />μου λες πως προσπαθεις<br />μου λες πως νοιαζεσαι<br />μου λες πως εισαι μαζι μου<br />ω μικρο μου σκιουρακι<br />που ροκανιζεις τα βαλανιδια της γνωσης<br />αυτα ειναι βροχη<br />στο τελος της μερας θα καταλαβεις οτι εκει ηταν παντα<br />καποτε θαρθουν οιμωγες<br />που θα συνθλιβουν τα τυμπανα<br />καποτε της ιστοριας η αρχη θα γενει τιποτα<br />καποτε θα βρεξει και οι ελπιδες μου θα κατακλυσουν τον κοσμο<br />δεν θα μαι μονος στο σκοταδι<br />ω ποτε θα ερθει αυτη η μερα που θα γιαλιζουν οι προφυλακτηρες<br />απ της βροχης της σταλες<br />σας λεω τοτε θαμαι σπιτι μου<br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6085426345495179797?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-11642150585016661812008-03-18T21:34:00.001+02:002008-03-18T22:12:06.736+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R-AiAQNH6vI/AAAAAAAAAEk/Apv-VtUqrfE/s1600-h/rostro.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R-AiAQNH6vI/AAAAAAAAAEk/Apv-VtUqrfE/s320/rostro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179176959221426930" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:12;" >Ετυχε να καρτερουν ετοιμες να αφανιστουν<br />αμφιταλαντευομενος αναμεσα σε σενα και τους ταραγμενους ουρανους<br />βυθιζομαι<br />σιωπη<br />ασφυξια<br />εξαφανιζοντας το τωρα στον οργασμο της σκεψις<br />σαν μουσικη που βγαζει η υδροροη καθως σταζει στο βαρελι<br />θα σταματησει η βροχη;;<br />καθισμενος καπου ψηλα<br />παρακολουθω τον παγετωνα να εξαπλωνετε<br />χαμογελω σαν κτηνος ξερωντας απο πριν τι θα συμβει<br />ετυχε να κατρερουν ετοιμα να αφανιστουν<br />ψαχνω στα καλωδια τριγυρνω σε οπτικες ινες<br />ξεροντας οτι δεν ειμαστε εδω<br />αναπνοη<br />εισρεουν σκεψεις καθως αναπνεω στο στηθος σου<br />σαν κλεφτες στο κατωφλι του μυαλου μου<br />αρχιζουν να ροκανιζουν τις κλειδαριες<br />κι οπως καρτερουν αφανιζονται<br />χυδαιοτητες<br />ευαισθησιες<br />θυελες<br />πυρκαγιες<br />κατηφοριζοντας στις μαρμαρινες σκαλες<br />γονατιζουν<br />διπλωνονται<br />πεφτουν<br />ξεψυχουν<br />κι υστερα η ψυχη με ξυπολυτα ποδια διωχνει τις σκεψεις<br />μαζευει σε κοκκινο καλαθακι τα συντρημια<br />η βροχη ξαναρχιζει η υδροροη συνθετει ξανα<br />σε λιγο θα κατερουν ετοιμες να αφανιστουν<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-1164215058501666181?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-66641076853567160802008-03-15T18:23:00.002+02:002008-03-15T18:29:50.213+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9v5aANH6sI/AAAAAAAAAEQ/kbYWAA3ozD8/s1600-h/291572381_a571b73c0b.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9v5aANH6sI/AAAAAAAAAEQ/kbYWAA3ozD8/s320/291572381_a571b73c0b.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178006421719476930" /></a><br /><div style="text-align: center;"> <p>Γεμιζοντας το μεγαλο τιποτα</p> <p>Ψυχη </p> <p>Κυλαω αρμονιες σε συνθεση </p> <p>Αναστατωμενος απ το κενο που βρισκω </p> <p>Φοραω παντοφλες μεταξωτη ρομπα</p> <p>Και τρεμω στην κορυφη του πλατυσκαλου</p> <p>Ασυμφωνια</p> <p>Δερβισης σε εκταση το μυαλο μου στριφογυρναει ειρμους</p> <p>Δασκαλος και μαθητης μυαλου </p> <p>Καθομαι και ακουω τα συμφωνα να τσιριζουν </p> <p>Σαν κερια που φτανουν στο τερμα εκπληρωνοντας απωτερους στοχους</p> <p>Μια στιφη μυρωδια καμενου γιαλιου απλωνετε στο είναι μου </p> <p>Τοσο γλυστερη και θαμπη συναμα</p> <p>Αυτή την νυχτα θα γυρισω τον κοσμο </p> <p>Καβαλωντας αμεθυστους τις νοτες σου </p> <p>Εφυγα</p> <p>Κοσμε </p> <p>Μακρυα </p> <p>Σε βλεπω </p> <p>Να αλαζεις </p> <p>Να γινεσαι από μπλε πρασινο </p> <p>Σκουρο γρι </p> <p>Μαυρο</p> <p>Απ την πλευρα μου αν το δεις μπορω να δω την Αλικη στον ουρανο</p> <p>Τυλιγμενη στο φως</p> <p>Ξαποσταινω αναμεσα στα ποδια της</p> <p>Η ελευθερια είναι σαν γερνεις στην ιτια στην ακρη του ποταμιου</p> <p>Η ελευθερια είναι όταν μπορεις να πει γιατι με αναγκαζεις να το πω;;</p> <p>Η ελευθερια είναι απανεμο μερος στα ιμαλαια</p> <p>ερχεται με φορα το χιονι και ξαφνικα στεκεται αιωρηται και πεφτει στα ποδια μου</p> <p>Ελευθερια είναι σαν στεκομαι διπλα σου χωρις να σου μιλαω </p> <p>Ελευθερια είναι να μπορεις να παιζεις το ιδιο ακορντο για ωρα</p> <p>Ελευθερια είναι να ειμαι εγω χωρις <span style="" lang="EL">να </span>ειμαι εσυ</p> <p>Ελευθερια είναι να ειμ..</p> <p>Ελευθερια είναι..</p> <p>Ελευθερι..</p> <span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">Ε ..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6664107685356716080?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-91339214789382950592008-03-14T16:34:00.002+02:002008-03-14T16:38:37.964+02:00δεν ξερω αν το εχετε δει αλλα αξιζει(πατηστε στον τιτλο)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-9133921478938295059?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-39922394140143205732008-03-12T19:10:00.002+02:002008-03-12T19:20:41.636+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9gQiANH6rI/AAAAAAAAAEI/nM8_xW496IE/s1600-h/aaaaaaaaaaa.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9gQiANH6rI/AAAAAAAAAEI/nM8_xW496IE/s320/aaaaaaaaaaa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5176905948019026610" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:12;" >ΦΕΥΓΩ<br />Μίλια αέρα προσκυνούν τον φόβο<br />ΟΧΙ<br />Τώρα ακούγονται καλύτερα<br />παραμύθια σε κόκκινο από αίμα στόμα<br />καθαρή συνείδηση<br />ρόδα που τραβά και ξεσκίζει τα μέλη μου<br />μικρομάνα πού κόβει απ το βυζί το τέρας της αγάπης της<br />επιτήδειος παρατεταμένος ο αποχωρισμός<br />σκύλος ο θρήνος<br />οι συνέπειες στο βάθος του πηγαδιού τρεχούμενο ψιθύρισμα στο στήθος<br />Σκιά ποδιού αράχνης πλησιάζει τις ερηνίες του μυαλού μου<br />Υψηλές ιδέες;;;;;;;;;;<br />Σφαχτάρια στα τσιγκέλια του ουρανού<br />Οι Εστεμένοι κοιτούν τα σύνορα μες απ τα ερείπια<br />θερμή αναπνοή πουτάνας τα λόγια τους<br />ΜΥΝΗΜΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ<br />Δεν διατάζουμε εμείς<br />Ο ΘΕΟΣ<br />ΣΚΟΤΩΣΤΕ<br />Δεν βλέπω άλλο<br />έμονη ιδέα σε κυλοτίτσες που στεγνώνουν στην αυλή<br />Νεαρές γεννημένες με το γέλιο<br />σκοντάφτω στην κάθε τους λέξη,πληγώνω τα πόδια στον δρόμο<br />θραύσματα απο κουτιά μπύρας στο μυαλό μου<br />Πρόκληση στον κρεμασμένο<br />Δεν διατάζουμε εμεις<br />Ο ΘΕΟΣ<br />Σκοτώστε ,βιάστε, φέρτε μας νίκη<br />Εστεμένοι με τα μαβιά του θάνατου τσίνορα<br />μοιάζω για φονιάς;;;<br />ζωντανός;;;;<br />πεθαμένος;;;;;<br />αθάνατος;;;;;;;;<br />Κλωτσιά στο σώμα .<br />Οσο πιό ψηλά τόσο ελεύθερα αναπνέω <!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-3992239414014320573?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-62633200127615534982008-03-09T01:04:00.003+02:002008-03-09T01:08:12.305+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9McNy9yK5I/AAAAAAAAAEA/8CD12ecINKM/s1600-h/Run4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9McNy9yK5I/AAAAAAAAAEA/8CD12ecINKM/s320/Run4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175511420123622290" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:12;" >Kύριε<br />παίρνω το θάρρος να σου μιλήσω<br />Κύριε!!μπορείς να μ ακούσεις;;<br />Ω θεέ μου μπορείς να με δείς;;;<br />μπορείς να βρεις ένα μέρος που να μην υπάρχει πιο ψηλό;;<br />μπορείς να μ ανεβάσεις σε λόφο που να μην φτάνει το ψέμα;;<br />εδώ αρχίζει το τραγουδάκι<br />φέραμε βόμβες που δεν κάνουν θόρυβο μόνο σκοτώνουν<br />φέραμε πυραύλους που δεν μολύνουν το περιβάλον αλλά σε λυώνουν<br />Ήρθαν ναύτες στο λιμάνι<br />Ήρθαν ναύτες στο λιμάνι<br />και εμείς με τις καλτσοδέτες φέρνουμε τα νέα<br />Η μαιμού ανέβηκε στον θρόνο της<br />ήρθε η ώρα για το γεύμα της<br />καλοκουρντισμένα στρατιωτάκια και δάσκαλοι<br />σερβίρουν<br />παιδικά μυαλά και κόκκινα μήλα<br />τις καρδιές αδικοσκοτωμένων ποιητών<br />χαχαχαχαχαχαχαχα<br />Ω στα αλήθεια αυτή είναι η καλύτερη παράσταση</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6263320012761553498?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-64167849615418371282008-03-07T22:03:00.002+02:002008-03-07T22:33:49.171+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9Gmmy9yK4I/AAAAAAAAAD4/mswzkU_YzWQ/s1600-h/Elaphe-quatuorlineata.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R9Gmmy9yK4I/AAAAAAAAAD4/mswzkU_YzWQ/s320/Elaphe-quatuorlineata.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175100632271563650" /></a><br /><div style="text-align: left;"> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Κατά κύματα ερχόταν τα κελαηδίσματα των πουλιών, δίπλα απ’ το ρυάκι.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τόση ώρα ξαπλωμένος στο ένα πλευρό χωρίς να<span style=""> </span>κουνιέμαι καθόλου. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Προσπαθούσα να μη σκέφτομαι τίποτα άλλο, εξόν από τους ήχους των πουλιών, που σαν από στερεοφωνικό, έρχονταν ως τ’ αυτιά μου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σήκωσα λίγο το κεφάλι να δω τους άλλους.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Απόλυτη ακινησία. Είχαν κρυφτεί καλά, έτσι έπρεπε. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εγώ όμως είχα πάρει την καλύτερη θέση. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Είχα τον απόλυτο έλεγχο. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Έπιασα το όπλο δίπλα μου, χάιδεψα την ξύλινη λαβή του, απαλή σαν βελούδο η αφή. Μου έστειλε ο αδερφός μου απ’ την Αμερική.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εκεί λέει σκότωναν αληθινά ζώα, όχι όπως εδώ τσιροπουλια και κοτσύφια <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Περίμενα. Είχε πάρει να<span style=""> </span>χαράζει. Όπου να ναι θα φανούν.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σκέφτηκα τις προκαταλήψεις των ανθρώπων στο χωριό που καταλύσαμε. Τους ζητήσαμε να μας πουν περάσματα για κυνήγι, κανένας δεν μας είπε για αυτό το μέρος, και τους ρώτησα: “Για την πηγή του κλέφτη γιατί δεν μας λέτε;”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Μη παιδί μου φώναξε ο καφετζής μην λες τέτοια πράγματα, είναι αμαρτία η μόνη πηγή στο βουνό όλα τα ζωντανά από κει πίνουν. Ανανδρία”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Μας δείξεις, δεν μα δείξεις παππού, εμείς θα πάμε” του είπα εκνευρισμένος<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το πρωί ξύπνησα κακόκεφος. Θες τα πολλά τσίπουρα, θες το κρεβάτι που δεν με βόλευε, θες τα λόγια του καφετζή; Τώρα όμως, μετά από δυο ώρες περπάτημα και αφού βρήκαμε αμέσως την πηγή, ένιωθα πολύ καλύτερα. Πριν ακόμη χαράξει είχαμε πιάσει θέσεις λίγο πάνω από την πηγή. Σκεφτόμουνα τους φίλους μου στην πόλη και το τσιμπούσι που θα κάναμε με τα θηράματα μου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">‘Η Φύση εκδικείται;’ Τι ήταν αυτό τώρα;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μια σκέψη. Μια σκέψη μόνο που ξεδίπλωσε <span style=""> </span>την πρωινή μου κακοκεφιά και άρχισε να την επαναφέρει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το όνειρο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Κυνηγούσα λέει, άγρια άλογα κι είχα πιάσει αρκετά. Τα είχα κλείσει σε μια γερή μάντρα που ‘χα φτιάξει, και μάζευα σιγά-σιγά τα πράγματα μου για να κατεβώ στην πόλη να τα πουλήσω.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ξαφνικά, καμιά δεκαριά μέτρα μακριά μου, εμφανίστηκε ένας γεράκος με αραιά<span style=""> </span>γένια ερχόταν προς το μέρος μου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Καλησπέρα”, μου είπε και φάνηκαν κατακίτρινα τα λιγοστά του δόντια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Δεν<span style=""> </span>τον καλησπέρισα καν<span style=""> </span>γιατί πίσω του ακριβώς, πάνω στο ύψωμα, είδα τον ομορφότερο επιβήτορα που είχα ποτέ μου αντικρίσει. Γύρισε κι ο γέρος να δει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Άστο αγόρι μου, αρκετά δεν έπιασες; Άστο δεν βλέπεις πως κοιτά; Είναι ο τόπος του εδώ, αρκετά έπιασες.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Κάτσε εδώ παππού, κάτσε και περίμενε, θα γλεντήσουμε άμα γυρίσω, αυτό το άλογο είναι γεννημένο για μένα”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Καλά αγόρι μου, αλλά να ξέρεις, τίποτα η φύση δεν γέννησε αποκλειστικά μόνο για έναν”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σχεδόν δεν άκουσα τι μου είπε, άρπαξα τα σχοινιά, κι άρχισα να σκαρφαλώνω στον λόφο. Το πλησίασα μια δυο φορές χωρίς να ρίξω την θηλιά. Τον τρόμαζα, λίγο-λίγο, ίσα για τον σπρώξω σε ένα αδιέξοδο πέρα στους βράχους, όπου θα τον έπιανα εύκολα όπως και τα άλλα πρωτύτερα. Σχεδόν τα είχα καταφέρει, τον είχα στο αδιέξοδο κι ετοιμαζόμουν να ρίξω την θηλιά. Ήμουν τόσο αφοσιωμένος, που δεν πρόσεξα μια σχισμή στο έδαφος μπροστά μου. Στραβοπάτησα και βρέθηκα τρία τέσσερα μέτρα πιο κάτω ανάμεσα στα βράχια. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ζαλίστηκα, έκανα να σηκωθώ αλλά ένας πόνος δυνατός με κράτησε ακίνητο. Μια αιχμηρή πέτρα είχε σφηνωθεί στα πλευρά μου, μερικά αισθανόμουν ότι είχαν ήδη σπάσει απ’ το πέσιμο. Χωρίς βοήθεια ήταν δύσκολο να σηκωθώ, πόσο μάλλον να βγω από την τρύπα που είχα πέσει. Ανακάθισα ελαφρά, αλλά ο πόνος έγινε δυνατότερος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τότε άκουσα ένα θόρυβο, πάνω ψηλά. Το άλογο, σκέφτηκα, είδε που χάθηκα και γύρισε να δει από περιέργεια <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Γεια σου αγόρι”, άκουσα την φωνή του γέρου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ο πιο γλυκός ήχος σκέφτηκα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σήκωσα με κόπο το κεφάλι να κοιτάξω και είδα τον γερο να ταΐζει ένα καρότο στο άλογο, που ‘γεννήθηκε για μένα’.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Στο είπα, η φύση τίποτα δεν γεννάει για έναν”. Καληνύχτα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">“Στάσου γέρο που πας; Τι θα γίνω; γέρο, στάσου”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Φώναξα, έβρισα, έκλαψα, μέχρι που σηκώθηκα μούσκεμα στον ιδρώτα”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Αηδίες” φώναξα δυνατά. Θα βρω το καφετζή μόλις γυρίσω και θα του πω δυο λογάκια, σκέφτηκα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Πλησίαζε, είχε και δυο μικρά μαζί της ,ακόμη καλύτερα. Τέλεια, θα χτύπαγα πρώτα τη μάννα και μετά το μικρό δεξιά της .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σημάδευα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Στήριξα καλά τα πόδια πίσω και τίναξα το δεξί μου πόδι να φύγει από ένα<span style=""> </span>κλαδί που με αγκύλωνε, τίναξα το πόδι ξανά. Ένα θρόισμα ακούστηκε κάπου δίπλα. Κοίταξα Είχα τρομάξει ένα φίδι και έφευγε σούρνοντας για να μην γίνει<span style=""> </span>κορδέλα για το γείσο του καπέλου μου <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">“Έχε χάρη, που ήρθα για άλλο πράγμα εδώ, του σφύριξα” .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Κοίταξα από το σκόπευτρο, λίγο ακόμη. Τα πόδια μου είχανε μουδιάσει από την ακινησία τόση ώρα<span style=""> </span>και το μούδιασμα έφτανε στη πλάτη μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Λίγο ακόμη, βαθιά αναπνοή, ισορροπημένη εκπνοή, και το καλύτερο ελάφι στο καπό του αυτοκίνητου μου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Τίποτα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ανασήκωσα το κεφάλι για να βολέψω το δάκτυλο στην σκανδάλη.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τίποτα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τίναξα τα πόδια μου δυνατά να σηκωθώ.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τίποτα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μια φλέβα τινάχτηκε στο αριστερό μου μάγουλο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το φίδι…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">‘Η φύση εκδικείται’ σκέφτηκα έντρομος ενώ άρχισε να μουδιάζει το μυαλό μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-6416784961541837128?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-80514101793841183432008-03-04T19:39:00.001+02:002008-03-04T19:42:50.199+02:00<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σημαδια πεταμενα στο πατωμα οι λεξεις<span style=""> </span>σου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Σουρνωνται να μ ακουμπησουν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Παραθυροφυλα κλειστα τα αυτια δεν δεχονται να ανοιξουν πια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Χτυπουν με δυνναμη οι λεξεις και πεφτουν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Στο καληδοσκοπειο των ματιων μου αλλαζεις χρωματα σε κάθε γυρο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τα σουφρωμα στα<span style=""> </span>χειλη σου γινεται μπλε <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τα χρυσαφογαλαζα ματια σου μωβ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τα κοκκινα μαλια περνουν το γριζο χρωμα γριας που επαψε εδώ και χρονια να<span style=""> </span>τα βαφει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τα χερια<span style=""> </span>με τα μακρυα δακτυλα που χουν κοκκινα τα νυχια γινονται φιδια που συστρεφωνται γυρω απ το σωμα σου με μαυρα ματια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το κορμι<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Αχ το κορμι παιρνει την σταση της υαινας ετοιμη να κατασπαραξει το ψοφημι της<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Αλλα δεν ειμαι θυμα πια γινομαι θυτης<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Παραθυροφυλα κλειστα τα αυτια δεν δεχονται να ανοιξουν πια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Χτυπουν με δυνναμη οι λεξεις και πεφτουν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σημαδια πεταμενα στο πατωμα οι λεξεις<span style=""> </span>σου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Σουρνωνται να μ ακουμπησουν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7082246020282627871-8051410179384118343?l=zentikes.blogspot.com' alt='' /></div>zentikeshttp://www.blogger.com/profile/02267679481874861555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7082246020282627871.post-41004991696886182752008-03-03T16:27:00.001+02:002008-03-03T16:41:23.060+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R8wN6cOKiSI/AAAAAAAAADk/Ets2RzmeLxw/s1600-h/OneTurns7.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_QXbYZUNITVU/R8wN6cOKiSI/AAAAAAAAADk/Ets2RzmeLxw/s320/OneTurns7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173525369601034530" border="0" /></a><br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Αρχισε παλι να φυσαει μανιασμενα.Σ ένα δωμα καπου στον λοφο Ενας<span style=""> </span>ανοιξε παλι το αεροθερμo΄΄Θα μου ερθει παλι το ρευμα ….και πως τοπληρωνεις΄΄ σκεφτηκε και αναψε τσιγαρο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>΄΄εικοσιεξη ο μηνας σημερα ΄΄και το τελευταιο πενηνταρικο το χαλασε για ένα μπουκαλι κρασι και δυα πακετα στριφτα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">_Τριαντα εξη νεκροι<span style=""> </span>και χιλιαδες αστεγοι και τραυματιες από κυκλωνα που χτυπησε το μπαγκλαντες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄δεν είναι να ακους πια ειδησεις΄΄ μονολογει,ψαχνει τους σταθμους.Βρηκε κατι<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US">pink floyd<span style=""> </span></span><span style="" lang="EL">μολις που ακουγονται δεν εχει μπαταριες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL"><span style=""> </span></span><span style="" lang="EN-US">I need a dirty woman<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><span style=""> </span>Oyoy<span style=""> </span>i need a dirty girl<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄Θα της αρεσει το κρασι αραγε;;Σιγουρα..Της αρεσου κοκκινα κρασια΄΄<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL">Από το παραθυρο κυταξε τον θολο ουρανο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄Θα βρεξει.Κυτα κατι αστραπες φωτιζεται ολη η πολη.Ένα δωματιο ολο κι ολο αλλα από θεα σου κοβεται η ανασα..Πλακα θα εχει αυτή η ψιχαλα να μου χαλασει το κουδουνι ετσι που είναι γυμνα τα<span style=""> </span>καλωδια απεξω;;΄΄<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Aνοιγει την πορτα<span style=""> </span>η ταρατσα εχει μουσκεψει,το θυρορηλεφωνο δεν λeιτουργουσε και το ενωσε με το εξωτερικο κουδουνι της πορτας του δωματος με δυο καλωδια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Το δοκιμαζει!</span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Χτυπαει.</span><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μπαινει μεσα βρεχει για τα καλα τωρα..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="" lang="EL"><span style=""> </span>Κυταει από το παραθυρο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄Καλα που δεν ειμαι σε κανα<span style=""> </span>υπογειο΄΄<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄Τι ωρα να εινα;;΄΄γυρναει το βλεμα ,τοξυπνητηρι σταματημενο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">΄΄Πρεπει να